Love

Deze column van Wybe Fraanje stond afgelopen zaterdag in het Friesch Dagblad. We vonden hem zo mooi dat we hem graag met jullie delen.

Eerste bekentenis van 2018: ik vind ze mooi. Die twee immens grote, hagelwitte kinderhoofdjes op het Stationsplein in Leeuwarden dus. Na een paar weken wennen, is de conclusie: ze zijn tof.

Het hele stationsgebied is sowieso prachtig opgeknapt en als je nu komt aanfietsen over die natuurstenen boulevard zie je dus ineens dat betoverende kunstwerk Love van Jaume Plensa. Kolossaal en kwetsbaar tegelijk. Robuust en rank.

Het ziet eruit alsof ze erin gefotoshopt zijn, als een digitaal knutseltafereel.

Maar dan kom je erachter dat ze er echt staan. Het ultieme kunstwerk: het oogt nep, maar dan blijkt dat je oog genept wordt. De artiestenimpressie blijkt een artiestenexpressie.

Een gigantische trompe- l’oeil in 3D.

Vriend en vijand zullen het erover eens zijn: Love geeft een vervreemdende dimensie aan de aanblik van het Stationsplein, de Zuidersingel, de Sophialaan en de Lange Marktstraat. Een decor dat ongeneeslijk aan gewoonheid leed, daar kon de donkerglazen wolkenkrabber van Abe Bonnema of de morbide kiosk van Nynke Rixt Jukema zelfs niets aan veranderen.

En dan doet hij het nog niet eens.

Want het is eigenlijk een fontein.

Stel je eens voor dat er een permanente mist om die hoofden hangt, ongeveer tot de bovenlippen van de kinderen. Dan zie je dus als argeloze treintoerist twee halve kinderhoofden van zeven meter uit de nevel oprijzen. Geweldige binnenkomer.

Die nevel verhult misschien wel een complete fantasiewereld. Spannend.

Dankzij dit ene kunstwerk is plotsklaps de gewoonheid omgetoverd in een bruisende eenentwintigste- eeuwse avant-gardestad. Van de Achmeatoren is alleen de naam nog maar onverbeterlijk gewoon. En die kiosk is in één klap een prikkelend staaltje architectuur-originaliteit.
 

Verderop, aan het Wilhelminaplein, is het Fries Museum van Hubert-Jan Henket zomaar ineens niet meer die groteske kolos op een te klein kavel, maar een cultuurtempel van allure.

En heeft u wel eens goed naar die sciencefictionkoepel van de Friesland Bank gekeken?

Love maakt van Leeuwarden een ware Culturele Hoofdstad, waar het bruist van de gedurfde kunst. Dat belooft nog wat voor die tien andere fonteinen die in Fryslân verrijzen.

Met name de enorme heraldische leeuwen in Workum en de amechtig naar adem happende megavis in Stavoren hebben hetzelfde fotoshopkarakter, dat als openbaar kunstwerk de hele stad naar een hoger niveau tilt. Verheffing.

Er zijn Leeuwarders die hun afkomst verkondigen door een plaatje van een scheefgezakte, onafgebouwde toren achter op hun auto te plakken. Ik wacht tot een briljante marketeer bumperstickers van Love op de markt brengt. Ik zou er onmiddellijk een achter op mijn Opel Zafira plakken. Benieuwd of die dan ook in één klap van zijn gewoonheid genezen is...

Bron: Friesch Dagblad

Hoofdsponsors
Hoofdsponsors
Businesspartners

Initiators