Wachten op hoog water: ,,Knokken en niet opgeven”

Bovenop de dijk turen twee metershoge vrouwen zwijgend uit over zee. De een vol, de ander dun. Met hun stalen armen uitgestrekt en handen geopend nodigen ze je uit om met hen mee te kijken. Peinzend over de onbalans in deze wereld zullen zelfs de meest grote mannen zich klein en nietig voelen tussen de twee vrouwen. Wachten op hoog water, zo heet het kunstwerk dat trots op de dijk bij Holwerd zal prijken. Sinds 2011 is Jan Ketelaar bezig met de beelden. Hoe staat het nu met de kunstenaar en zijn werk?

In de enorme hallen van de voormalige Machinefabriek N.V. Sluis in Drachten ontmoeten we de kunstenaar. De werkplaats oogt opgeruimd, maar staat toch vol met kunstwerken, uitprobeersels en gereedschap. Een georganiseerde verzameling. Ketelaar heet ons welkom met een vriendelijke glimlach. Op de achtergrond staat het geraamte van de dunne vrouw - zonder armen en hoofd - stilletjes te wachten. ,,Het eerste beeld, de volle vrouw, is sinds augustus af. Daar heb ik zo’n vijf jaar over gedaan.” Op de vraag wanneer Ketelaar het tweede beeld af denkt te hebben haalt de kunstenaar zijn schouders op. ,,De tweede vrouw is klaar wanneer ze klaar is. Natuurlijk probeer ik om het beeld zo snel mogelijk af te krijgen. Ik heb veel geleerd tijdens het maken van het eerste beeld. Hopelijk helpt dat mee”, zegt Ketelaar vastberaden. ,,Daarnaast is de tweede vrouw een stuk dunner. Minder massa, minder materiaal, dus daar zijn minder handelingen voor nodig.”

Grote uitdaging
Het maken van twee vijf meter hoge stalen beelden vergt veel doorzettingsvermogen en brengt de nodige uitdagingen met zich mee. ,,Het is voor het eerst dat ik beelden op dit formaat maak. Ik maakte veel kleine dingen zoals ringen of kleine beelden. Maar op een gegeven moment wil je toch ook eens een grote berg beklimmen. Toen kwam het idee voor dit beeld”, vertelt Ketelaar. ,,Ik had alleen niet verwacht dat ik daarbij zoveel moeite zou hebben bij het maken van de vorm, het frame. Het meest lastige zijn de handen. Handen spreken en hebben bepaalde verhoudingen, dat komt heel precies. Ook de borsten zijn een hele uitdaging. Het eerste beeld heeft hele grote borsten gekregen, dit beeld krijgt kleine borsten”, wijst Ketelaar naar het dunne beeld. ,,Maar waar ga je die plaatsen? Ik heb ze als eens geplaatst en toen weer weggehaald omdat het niet stond. Dat schiet natuurlijk niet op.”

 

In balans
De kunstenaar houdt zich erg bezig met wat er in de wereld gebeurt en dat zie je ook terug in zijn werk. ,,Wachten op hoog water is - in tegenstelling tot mijn andere werk - niet provocerend. Het heeft wel iets moraliserends, het gaat over balans. Balans in de wereld en de verdeling van de rijkdom”, legt hij uit. Ook heeft Ketelaar al een goed doel bedacht voor de opbrengst van zijn kunst. ,,Dit is een serieuze grap: mijn doel is om het Wereldkampioenschap irrigeren en cultiveren in de Sahel te organiseren. Landen bij elkaar brengen om wereldverbeterende innovaties te bedenken.” Ook het WK mijnen opruimen staan nog op de to-do lijst van Ketelaar. ,,Ik moet echt een doel hebben, anders word ik ziek van alle ellende in deze wereld.”

Hartverwarmend
Gelukkig ervaart de kunstenaar ook genoeg positiviteit in zijn leven. ,,Dit jaar is mijn werkplaats iedere zaterdag open voor publiek en dat is zo leuk. Ik ontmoet mensen vanuit het hele land en zelfs uit het buitenland die hier speciaal een tussenstop maken op weg naar Leeuwarden. Echt geweldig! De mensen zijn zo aardig. Ik ga altijd weer blij naar huis na zo’n dag.” Aan belangstelling geen gebrek. Ketelaar krijgt zelfs interesse vanuit China. Maar dat is lang niet altijd zo geweest. ,,Het is geen makkelijk project, ik moet de eerste gek nog tegenkomen die zoiets gaat maken. Er zijn genoeg mensen geweest die geprobeerd hebben het te ontmoedigen. Op zulke momenten moet je echt knokken en niet opgeven.” Dat Ketelaar de moed erin houdt heeft hij niet alleen aan zijn eigen doorzettingsvermogen te danken. ,,Mag ik nog iets kwijt voordat je gaat? Ik ben zo ongelofelijk dankbaar voor al die mensen die mij door de jaren heen gesteund, geholpen en gesponsord hebben. Vaak vergeet ik dat het helemaal niet zo vanzelfsprekend is, maar het is zo bijzonder en hartverwarmend.”

Wachten op hoog water is onderdeel van het hoofdprogramma Sense of Place.

Tekst: Yael Water / Foto's: Jantina Talsma

 

Bekijk ook

Open werkplaats Jan Ketelaar

Sense of Place

Hoofdsponsors
Hoofdsponsors
Businesspartners

Initiators