Orte
2593 bis 2616 von 5569 Ergebnisse
-
Strandhotel Vigilante - Standaard Landzicht
Strandhotel Vigilante - Standaard Landzicht
Sofort buchbar
-
Ald Herberch Yn e Ielaek
Ald Herberch Yn e Ielaek
-
Woonboot Oudega
Woonboot Oudega
-
Der Wohnmobilpark Kuikhorne
Der Wohnmobilpark Kuikhorne
-
It Wûnder
It Wûnder
-
Hotel De Vrouwe van Stavoren
Hotel De Vrouwe van Stavoren
-
Leeuwarden Stadtführung
Leeuwarden Stadtführung
-
Zeilcharter Stavoren
Zeilcharter Stavoren
-
Zijda Yachting - Goldflower
Zijda Yachting - Goldflower
Sofort buchbar
-
Passantenhaven Winsum
Passantenhaven Winsum
-
Roptastate
Roptastate
-
St. Vitus-Kirche Wetsens
St. Vitus-Kirche Wetsens
-
't Bûterhûs - Appartement Zon
't Bûterhûs - Appartement Zon
Sofort buchbar
-
De Witte Klok
De Witte Klok
-
Geboortehuis van Sir Laurens Alma Tadema
Geboortehuis van Sir Laurens Alma Tadema
-
Klein Veldlust
Klein Veldlust
-
Zeeaster en Lamsoor bij de Zwarte Haan
Zeeaster en Lamsoor bij de Zwarte Haan
-
Arkens molen
Arkens molen
-
Zeedijk
Zeedijk
-
Adellijke invloed in sport
Adellijke invloed in sport
-
-
Museum Heerenveen
Museum Heerenveen
-
-
Leren van de natuur
Leren van de natuur
-
-
Tolhuisje Zwette
Tolhuisje Zwette
-
Bunkers van de Atlantikwall in Harlingen
Bunkers van de Atlantikwall in Harlingen
De bunkers in Harlingen maakten deel uit van de Atlantikwall: de ruim 6.000 kilometer lange Duitse verdedigingslinie van Noorwegen tot Spanje.
De Atlantikwall geldt als een van de grootste bouwwerken van de twintigste eeuw. De linie werd gebouwd in de jaren 1942 tot en met 1945 om een geallieerde invasie van het West-Europese vasteland vanuit zee onmogelijk te maken. De Atlantikwall was een serie losstaande, zelfstandige en aan alle kanten te verdedigen kleinere en grotere steunpunten die elkaar vuurondersteuning konden geven. In veel gevallen bestonden ze uit bomvrije bunkers, soms met een muur- en dakdikte van zeker twee meter gewapend beton. Door een gebrek aan arbeidskrachten, materieel en brandstof waren er vanaf 1 mei 1943 in Nederland slechts 510 bunkers van de geplande 2000 opgeleverd.
Harlingen werd in 1939 al voorzien als uitvalsbasis voor de door de Luftwaffe noodzakelijk geachte bezetting van de eilanden Terschelling, Vlieland en Ameland.
In 1942 werd de leiding van de kustverdediging overgedragen aan de marinetroepen in de stad Groningen. De Wehrmachtsbefehlshaber in den Niederlanden, General der Flieger, Friedrich Christiansen, bracht in 1943 een bezoek aan Harlingen en haar Hafenkapitän. Christiansen hield een landing zoals bij Normandië op de eilanden en bij de havenstad Harlingen voor mogelijk en maakte zich zorgen over de geringe gevechtskracht van de Wehrmacht ter plaatse.
In de Engelse Tuin in Harlingen ligt nog een Duitse bunker die onderdeel uitmaakte van de Atlantikwall. De bunker is twintig meter lang en vijf meter breed.
Deze bunker behoort tot de in totaal 27 bunkers in Harlingen. Het betreft de Commandopost Verbindingen – “Gefechtsstand” het zenuwcentrum tussen Kornwerderzand, Zurich en Franker – waarvandaan de Duitsers de Friese kustverdediging controleerden. De “Gefechtsstand” in de Engelse Tuin werd beschermd door drie kleinere bunkers, de zogenoemde. Tobruks. Dit waren kleine bunkertjes van gewapend beton waarin meestal eenmachinegeweer was opgesteld. Uiteindelijk bleek de bunker voor de Canadezen nauwelijks een hindernis bij de zuivering van de stad.
Na een korte artilleriebeschieting waadde de infanterie van de Highland Light Infantry of Canada in de avond van 16 april 1945 bij de Riedkade door de Ried. Met steun van een aantal Sherman tanks van de Sherbrooke Fusiliers werden de Duitsers aan de rand van Harlingen teruggedrongen. Eenmaal in de stad richtte de D Company van Captain William Douglas Tipper zich op de Franekerpoortsbrug en de Engelse Tuin. Vanwege de opgeblazen bruggen konden de tanks de stad niet in, maar dit lukte een aantal carriers wel. Deze lichte pantservoertuigen bewapend met een zwaar machinegeweer waren welkom in de stadsgevechten.
Rond 22.00 uur waren de Canadezen diep in het centrum doorgedrongen. Hierna werd de wil van de Duitsers om nog door te vechten snel gebroken. Omstreeks 4.30 uur was de stad in Canadese handen. Ook de Duitsers in de versterkte Engelse Tuin hadden de Canadezen niet kunnen ophouden.
Toen de Engelse Tuin in 2009 opnieuw werd ingericht was de bunker even zichtbaar. De drie Tobruks zijn allemaal met aarde opgevuld, maar nog steeds te zien. Eén ervan bevindt zich vlak bij de Hoogstraat, de andere twee liggen in het midden van de tuin.
De Engelse Tuin is aangelegd op het oude bolwerk, dat hoog boven de omgeving uittorende, en was daardoor een ideale plaats om de bunkers aan te leggen. De Tobruks waren verstopt in het park en daardoor van boven minder goed zichtbaar maar vanuit de bunker hadden de Duitsers ruim zich over de omgeving.
-
