Locations
2425 to 2448 of 5545 results
-
Dronryp (Dronrijp)
Dronryp (Dronrijp)
Dronryp
from your location
-
Veerpont Gastvrij Grou (Grou Waterpark Yn ‘e Lijte)
Veerpont Gastvrij Grou (Grou Waterpark Yn ‘e Lijte)
Grouw Yne Lyte
from your location
-
Zeilschool Neptunus - de Kerk
Zeilschool Neptunus - de Kerk
Idskenhuizen
Direct boekbaar
from your location
-
The liberation of Leeuwarden
The liberation of Leeuwarden
On 11 April 1945, it became clear that German resistance in the north of the Netherlands was limited. On 12 April, the Allies seized this opportunity to advance on Friesland as quickly as possible. One of the main goals was to liberate Leeuwarden. The 9th Canadian Infantry Brigade was designated for this purpose. But things would turn out differently.
On 12 April, the Royal Canadian Dragoons entered Friesland at Noordwolde. They were to conduct reconnaissance with their armoured vehicles and reach the Wadden Sea as quickly as possible. As a result, the German troops in Friesland and Groningen would be separated.
On the night of 14 to 15 April, three Squadrons of the Dragoons were at Suameer. Burgum could not be reached earlier that day, because the bridge at Burgummerdam had been blown up by the Germans.
Meanwhile, all sorts of things were happening in nearby Leeuwarden. On 12 April, the airfield had been blown up by the Germans. And they left the city on 14 April. Leeuwarden would not be defended. The Burgerweeshuis (Civil Orphanage) that had housed several German agencies was set on fire. An attempt to blow up the telephone exchange failed due to an ingenious intervention by the resistance. In the early morning of 15 April, the resistance also took to the streets en masse to occupy important points and to capture Germans who had remained behind.
The Dragoons in Suameer were in contact with the resistance in Leeuwarden. Due to various reports, it was unclear whether there was now heavy fighting in Leeuwarden or whether the Germans had left the city completely. Because the Germans had blown up important bridges on the route from Heerenveen to Leeuwarden, the infantry could not quickly provide assistance.
So, the Dragoons went to take a look for themselves. Initially, a patrol of four vehicles was sent via the Groningerstraatweg into the city around half past eleven. One of the Canadians in those vehicles recorded the following:
"As we entered the city, passing through the concrete barrier by the narrow passageway left for normal traffic, we were met by an almost hysterical patrol of Resistance men [...] In a few moments the news of our arrival had spread through the city, and we were given a fantastic welcome as we rolled slowly forward into the centre of town."A resident of Leeuwarden recalled:
"We lived close to the Groningerstraatweg, where our liberators passed. Many hundreds of us stood there, all happy spectators. All of a sudden, two ladies from the row flung themselves forward and threw their arms around the Canadians' necks, saying: "Oh darlings, you’re here at last!"After the patrol determined that the coast was clear, the entire C Squadron, a detachment of the Royal Canadian Engineers and Regimental Headquarters of Lieutenant-Colonel Landell followed. Leeuwarden had been liberated. After this, thousands took to the streets. One of the Canadians wrote:
"We halted, and were immediately surrounded by laughing, yelling mobs of people, bringing flowers to give to us, and cheering every move. The Resistance men were everywhere, doing their best to keep the people within bounds and off the cars, but their efforts were hardly necessary. I never saw a more satisfying gathering in my life."Leeuwarden had been liberated by the Dragoons through unexpected circumstances. On the night of 15 to 16 April, Canadian infantry moved into the city.
Leeuwarden
from your location
-
-
Aqua State
Aqua State
Lemmer
Direct boekbaar
from your location
-
Podium Gorter
Podium Gorter
Balk
from your location
-
Strandhuis: zicht op zee
-
Accept cookies to see this content.
-
-
Strandhuis: zicht op zee
(beluister hier het audioverhaal)
Strandhuis der Bildtpollen. Het staat er echt, op de woning hier aan de voet van de Nieuwebildtdijk. Een schelp siert het wapen op de gevel. Maar waar is het strand dan? Helaas. Zwemmen of recreëren kun je hier niet, maar strand betekent dan ook eigenlijk gewoon de overgang tussen land en zee.
Dit strandhuis werd in 1899 gebouwd voor het waterschap De Bildtpollen. Die Bildtpollen liggen hier achter je. Sinds 1715 is het een smalle polder van in totaal 55 hectare groot, die reikt tot aan het Noarderleech in het oosten.
Het waterschap van de Bildtpollen vergaderde eerder in de voorganger van dit huis, dat contributiehuis werd genoemd. En er waren nog twee andere strandhuizen op het Bildt, met hun eigen waterschap en strandmeester. Het statige Hooghuis aan de dijk tussen de Boonweg en Zwarte Haan moest in de jaren zeventig van de vorige eeuw verdwijnen voor de dijkverhoging, het strandhuis bij Westhoek is onherkenbaar.
De strandmeester van de Bildtpollen, die hier met zijn gezin woonde, voerde het dagelijkse werk voor het waterschap uit. Dat betekende vooral toezicht houden op de dijk, maar ook vaarten en weggetjes onderhouden die belangrijk waren voor de waterhuishouding, personeel aansturen en vee verzorgen dat in de polder graasde. De schuur stond vol met spullen voor dijkonderhoud en dijkbewaking.
De volmachten, bestuursleden wier gezichten op schilderijen en foto's zijn vereeuwigd, vergaderden altijd in de bovenkamer. Hier hadden ze goed zicht op zee en de (toen nog lagere) dijk een kilometer verderop. Soms sloten ook de 'ingelanden' bij de vergaderingen aan, eigenaren van de grond die tegen de zee beschermd moest worden. De vrouw des huizes kwam regelmatig met een dienblad de steile trap op om de heren met koffie, sigaren en sterke drank te bedienen.
Heerco Spoelstra was de laatste strandmeester. Toen het huis na fusies van waterschappen in 1980 vrijkwam, kochten de huidige bewoners het op een veiling. De eerste nacht dat het stormde, was het overduidelijk hoe zeer de wind hier de baas is. Toch hebben ze geen minuut spijt gehad.
Ingesproken door:
Arjen Boerstra creëert installaties, video’s, foto’s en voorstellingen op specifieke plekken. Daarbij staat de vraag ‘Wie of wat ben ik?’ centraal. Zijn werk toont in scene gezette situaties en vertelt verhalen over herinneringen, identiteit en menselijke ontwikkeling.
Oerol 2007 was het begin van een lange samenwerking tussen Arjen en Joop Mulder. Van het project De Aardappeleter tot Camera Batavia. “Als ik met Joop op stap was, maar ook als ik aan Joop denk, dan ging en ga ik opeens beter kijken. Uit opportunisme want ik wil projecten doen in dat landschap, maar ook uit een gedeelde liefde om verhalen te vertellen en ogen te openen. Dat delen en bewust maken was bij hem altijd voelbaar, het was waarvoor hij streed en waarmee hij tomeloos doorging.”Dit verhaal is onderdeel van de route Gemalen Verhalen van Sense of Place
Sint Annaparochie
from your location
-
-
Nieuwe Leeuwarder Jachthaven
Nieuwe Leeuwarder Jachthaven
Leeuwarden
from your location
-
B&B De Hofstee
B&B De Hofstee
Warns
from your location
-
Kiteschool Loopy
Kiteschool Loopy
Workum, Mirns en Kornwerderzand
from your location
-
Uitzichtheuvel Roodbaardpad
Uitzichtheuvel Roodbaardpad
Wolvega
from your location
-
Gedicht: As it iis brekt | Albertina Soepboer
-
Accept cookies to see this content.
Gedicht: As it iis brekt | Albertina Soepboer
AS IT IIS BREKT
as it iis brekt
safolle en ik wit it net mear, mar skerpe redens ride my tebek, tebek
skuorren yn de tsjustere iisbaan fan myn doetiid: it read op de muorre
do hiest neitocht oer hoe’t wy ferdele koenen, de wrâld in better plak
april kaam rûzich, de hynsteblommen waarden dwylsinnich
myn fingerseinen op dyn hûd
in pear nachten waard ik
dy stjer op sterk iis
gjin man gjin frou mar fierder
en ja, hillich skreaust
hjoed lis ik myn hert del tusken stof en tiid
ik sjoch hoe’t fjoer en woastenij op ‘t heden oeral wenje
dat de wite mannen op it plein alle dagen oarlochje boartsje
dat bern dêr de revolúsje ferklearre hawwe oan har eigen tiid
en myn triennen net mear ophâlde kinne
ferdomme, ik tink oan dyn hannen
as it iis brekt
Beetsterzwaag
from your location
-
-
Slijkenburgerschans
Slijkenburgerschans
Slijkenburg
from your location
-
Hotel 't Schippershuis - Comfort kamer
Hotel 't Schippershuis - Comfort kamer
Terherne
Direct boekbaar
from your location
-
Information Point Sneek (RCN de Potten)
Information Point Sneek (RCN de Potten)
Offingawier
from your location
-
Hindelooper Schilderkunst
Hindelooper Schilderkunst
Hindeloopen
from your location
-
Vakantiehuis Tjeukemeer de Friese Meren
Vakantiehuis Tjeukemeer de Friese Meren
Rohel
Direct boekbaar
from your location
-
De Kop van de Afsluitdijk
De Kop van de Afsluitdijk
De Afsluitdijk was op 18 april nog één van de laatste open routes naar Noord-Holland. De bezetter was er veel aan gelegen om de Canadezen zo lang mogelijk tegen te houden. Toch wisten de Canadezen de Duitse troepen hier in korte tijd en zonder eigen verliezen te verslaan.
In de ochtend van 18 april werd er nog op enkele plekken in Friesland strijd geleverd. De Kop van de Afsluitdijk was nog onder Duitse controle. En ook Makkum was nog niet vrij. Daar zou in de middag de strijd losbarsten. Op de Kop van de Afsluitdijk hadden de Duitse troepen zich stevig ingegraven. Er waren tal van versperringen aangebracht. En de Duitsers hadden veel zogenoemde betonnen ‘Tobruk’ bunkertjes laten aanleggen die meestal door twee militairen met een mitrailleur werden bemand. Ondersteund door ook nog eens een stuk 75 mm. geschut en vele stukken licht luchtafweergeschut wachtten zij de Canadese aanval af. De Canadezen wisten precies wat hun te wachten stond. Het Friese verzet had kaarten gemaakt van de Duitse posities. En met luchtverkenningen was door de geallieerden ook veel informatie verzameld. De Canadezen voelden er weinig voor om grote risico’s te nemen tegen zo’n goed verdedigde positie. Er was bovendien een zeer geringe kans dat er burgers geraakt konden worden. Alvorens de Canadezen de aanval inzetten werd de Kop van de Afsluitdijk daarom beschoten met artillerie. En de geallieerde jagers voerden luchtaanvallen uit. Nederlandse ingenieurs hielden hun hart vast tijdens de beschieting. Zij vreesden voor grote schade aan de Lorentzsluizen.
Op 18 april om 10:00 uur opende het geschut van de Royal Canadian Artillery het vuur. Een half uur later zetten de Queens Own Rifles of Canada de aanval in. Zij ondervonden nog nauwelijks weerstand. De artilleriebeschieting had zijn werk gedaan. De Duitsers waren verslagen. Nadat ook Makkum in de middag alsnog bevrijd werd, waren nu alle vluchtroutes geblokkeerd. Hiermee werd één van de hoofddoelen van de Canadezen bereikt. Met uitzondering van de Waddeneilanden was de hele provincie Friesland op 18 april bevrijd. De vrees van de Nederlandse ingenieurs was niet onterecht geweest. Het bombardement had schade aan de Afsluitdijk veroorzaakt. Maar de meeste schade was daarvoor al toegebracht door Duitse Sprengkommandos. Vanaf medio mei marcheerden nog enkele malen groepen Duitse militairen over de Afsluitdijk. Ditmaal kwamen ze uit Noord-Holland en werden ze afgevoerd naar krijgsgevangenkampen in Duitsland.
Zurich
from your location
-
-
Memorial Torch Graveyard in memory of Jeen Hornstra
Memorial Torch Graveyard in memory of Jeen Hornstra
Wijckel
from your location
-
Hegedyk
Hegedyk
Gorredijk
from your location
-
Voormalig klooster van de Grauwe Bagrijnen
Voormalig klooster van de Grauwe Bagrijnen
Leeuwarden
from your location
-
Soal Beach Resort - Strandappartement type F | 4 persoons
Soal Beach Resort - Strandappartement type F | 4 persoons
Workum
Direct boekbaar
from your location
-
Beach Resorts Makkum - Appartement Zuiderzee State
Beach Resorts Makkum - Appartement Zuiderzee State
Makkum
Direct boekbaar
from your location
-
Stal Droppinghiem
Stal Droppinghiem
Aalsum
from your location