Als een lang bebouwingslint strekt het dorp Parrega zich uit langs de Workumer Trekvaart. Op een terpachtige plek, halverwege dit lint, ligt de Johannes de Doperkerk, omringd door een kerkhof. De oudste delen van deze kerk zijn waarschijnlijk uit de 13e eeuw. Latere toevoegingen zijn 16e en 17e-eeuws, dus ook al flink op leeftijd.
Het bijzondere metselwerk verleent dit bouwwerk een bont en rustiek uiterlijk. Grote delen van schip en koor zijn gemetseld in gele kloostermoppen, oude bakstenen van groot formaat. Voor de toren zijn vooral rode moppen gebruikt. Latere reparaties zijn uitgevoerd in andersoortige baksteen, vaak in net weer andere tinten.
De massieve zadeldaktoren maakt van de dorpskerk beslist een statement. De toren is niet geleed en ook niet versierd waardoor hij extra zwaar en robuust tevoorschijn komt. Achter de galmgaten bovenin hangt een luidklok uit 1402. Je kunt je afvragen hoe de wereld er hier uitzag toen het geluid van deze klok voor het eerst in Parrega en omgeving te horen was.
De windvaan bovenop het koor herinnert eraan dat Parrega tot de drooglegging van het Parregaastermeer in 1879 een vissersdorp was. De vaan toont het wapen van Parrega, waarin drie vissen zijn verwerkt, naast een halve adelaar. Als je de kerk binnengaat, bekijk dan ook het orgel op de westgalerij. Het is uit 1907 en van de hand van de Woerdense orgelbouwer Mart Vermeulen. De kas van het instrument is versierd met zeldzame jugendstil-motieven.
