Een herinnering aan een vrijwel vergeten beroep
De hele westkant van deze steeg is halverwege de 17e eeuw in bezit van koopman Sicce Lubberts. Zijn woonhuis staat aan de Voorstraat. De mouterij erachter verbouwt hij in 1657 tot pakhuis, en dáárachter laat hij datzelfde jaar een groot wijnpakhuis verrijzen. Op straatniveau liggen de wijntonnen en via de hijsbalk in het kleine trapgeveltje in de steeg kunnen andere goederen, zoals zakken graan, naar de zolders worden gehesen. Tot begin deze eeuw blijft het pand als pakhuis in gebruik. De steeg houdt ondertussen de naam die hij al sinds 1626 heeft: ‘Roeperssteeg’, naar een nieuwsbrenger die op een van de hoeken of in de steeg zelf zal hebben gewoond. Stadsomroepers kondigden festiviteiten aan, verkopingen en executies. Ze riepen mededelingen van het stadsbestuur om, en maakten reclame voor middenstanders totdat kranten dat overnamen. Helemaal ongevaarlijk was dit bijbaantje trouwens niet. Moest je bijvoorbeeld bekend maken dat de belastingen omhoog gingen, dan liep je het risico klappen te krijgen.
