Wanneer je er langskomt, dan rijd je ze immers zo voorbij. Toch vertellen deze stukjes natuur een bijzonder verhaal. Het verhaal van het Skiedingsboskje start in een periode dat It Fryske Gea nog niet eens bestond. De pingo’s zijn nog ouder en stammen zelfs uit de ijstijd.
In de ijstijd was het natuurlijk vreselijk koud. Toch borrelde er op sommige plekken grondwater naar boven. Het water bevroor, maar omdat er steeds nieuw water werd aangevoerd werd de ‘bult’ bevroren water steeds hoger. Er ontstond een soort ijsheuvel. De grond bovenop gleed naar de zijkant en toen het water smeltte bleven er ‘meertjes’ met een aarden wal over.
“Wil je deze historie ervaren? Maak dan een wandeling langs het schelpenpad van een pingoruïne.”
Het kleine Skiedingsboskje stond in 1926 in de belangstelling toen Meint Wiegersma hier de bospaardestaart vond. Het was toen de enige Friese vindplaats van deze plant. In 1930 deed deze natuurman nog iets bijzonders, hij richtte onze natuurbeschermingsvereniging It Fryske Gea op.
