Zeegras is een belangrijke schakel in het ecosysteem van de Waddenzee, een zogeheten biobouwer. Het vormt een kraamkamer voor jonge vis, het helpt sediment vast te leggen en verhoogt de biodiversiteit op de wadplaten waar het groeit.
In Nederland zijn we sinds de jaren '30 van de vorige eeuw zeegras in de Waddenzee kwijtgeraakt, oorzaak was zowel een wereldwijde uitbraak van een waterschimmels als de afsluiting van de Zuiderzee - deze twee factoren maken dat we sindsdien helemaal geen permanent onderwater groeiend zeegras meer hebben, en slechts her en der kleine populaties op de droogvallende wadplaten. We hebben het voor de (Internationale) Waddenzee over twee soorten zeegras, Groot Zeegras (Zostera marina) en Klein Zeegras (Zostera noltii). In het Noorden van Duitsland en in Denemarken zijn er nog grotere populaties van beide soorten in de Waddenzee aanwezig.
Sinds 2011 wordt er weer gestructureerd gewerkt aan herstel van zeegras in de Waddenzee, en inmiddels met succes: bij het eiland Griend is inmiddels een gebied van meer dan 1200 hectare begroeid met Groot zeegras, meer dan 2000 voetbalvelden bij elkaar! De zaden worden nu nog in het wild in de Waddenzee geoogst. Om de natuurlijke zeegrasvelden niet te belasten met de oogst wordt er hier gewerkt aan het kweken van zeegras, met als doel zoveel mogelijk planten en zaden te produceren voor het ecologisch herstel van de Waddenzee.
