Nu is dit houten huisje op hoge palen in de eindeloze zandvlakte ideaal om een beschutte boterham te eten, maar voor tal van schipbreukelingen betekende het hun redding. Wie dit onderkomen door de kolkende branding wist te bereiken, hees de sjouw, een soort opengewerkte bal, als roep om hulp.
In 2015 werd het Drenkelingenhuisje zelf gered. Nadat het zó scheef gezakt was dat het onder het zand dreigde te verdwijnen, is het opgeknapt en een stuk dichter bij de duinen teruggezet. Nu staat deze opvallende verschijning tussen Paal 23 en Paal 24 en is het vooral een geliefd doel voor wandelaars, want laten we eerlijk wezen, die zeven kilometers over het strand om er te komen zijn wel zeven héél mooie kilometers.
