Zo'n 100 geleden begint Chris Kroon in dit pand een café-restaurant. Hij geeft de nieuwe zaak als naam 'Zeezicht', en niet zonder reden. In een VVV-gids van 1910 adverteert de eigenaar: 'Prachtig uitzicht op de Zee en omliggende Eilanden – Speciaal aanbevolen aan H.H. Onderwijzers, welke met hunne Leerlingen Harlingen bezoeken – Zeekijkers disponibel'. Van dat prachtige uitzicht is geen woord gelogen. Tegenwoordig ligt tussen het hotel en de Waddenzee een hogere dijk, met daarop het kantoor van de Havendienst en een veerbootterminal, maar in die dagen ligt Zeezicht nog pal aan zee. Vanuit de bovenzaal kijk je over de Noorderpier heen richting Vlieland en Terschelling.
De ligging aan zee brengt trouwens ook gevaren met zich mee. Na de stormvloed in 1953 drijven de tafels en stoelen door de benedenzaal en tegen Kerstmis 1954 stijgt het water aan de achterzijde van het pand opnieuw tot onrustbarende hoogte. Gelukkig blijft het dat jaar nog net onder de vensterbanken staan.
Als het naastgelegen pand ‘Zeeburg’ te koop komt, wordt het café-restaurant uitgebreid tot hotel. Kroon schakelt het plaatselijke aannemersbedrijf Van der Zee in om hotelkamers in het buurpand te timmeren, met de mededeling dat de eerste gasten diezelfde avond al komen overnachten! Met bouwvergunningen werd in die tijd kennelijk wat makkelijker omgegaan dan tegenwoordig…
