De Griene Dyk bij Het Bildt was oorspronkelijk onderdeel van de middeleeuwse zeedijk langs de Middelzee. Tot de inpoldering van Het Bildt in 1505 beschermde deze dijk het achterliggende Friese land tegen het zeewater.
Tussen de 10e en 12e eeuw legden bewoners aan weerszijden van de Middelzee dijken aan. De Griene Dyk en de Hoge Dijk vormden samen een belangrijke bescherming van Oostergo tegen overstromingen.
Door voortdurende aanslibbing werd de Middelzee steeds ondieper en ontstonden buitendijks nieuwe kwelders. In 1505 werden deze vruchtbare gebieden op initiatief van hertog George van Saksen ingepolderd. Daarbij werd de ongeveer 14 kilometer lange Oude Bildtdijk aangelegd.
Met de aanleg van de Oude Bildtdijk en later de Nieuwe Bildtdijk in 1600 verloor de Griene Dyk zijn functie als zeewering. De dijk werd een slaperdijk en vormt tegenwoordig vooral een herkenbare landschappelijke grens tussen het oude Friese land en de polders van Het Bildt.
