Langs de Weibuorren herinnert een Fries gedicht aan de gevechten die hier plaatsvonden en de keuzes waarvoor verzetsstrijders stonden. Het verwoordt hun twijfel, maar ook hun inzet voor een betere toekomst voor iedereen.
In de vroege ochtend van 14 april 1945 wachtten twaalf verzetsstrijders van de Binnenlandse Strijdkrachten bij café Gorter in Ureterp op de komst van de Canadezen. Toen een wagen met terugtrekkende Duitse militairen het dorp binnenkwam en zich niet overgaf, ontstond een hevig vuurgevecht; de verzetsgroep was zwaar in de minderheid en moest zich deels terugtrekken, terwijl het café zwaar werd beschoten.
Kort daarna bereikten Canadese pantserwagens het dorp en maakten binnen korte tijd een einde aan de strijd. Ureterp was rond zes uur ’s ochtends bevrijd, maar de tol was zwaar: meerdere verzetsstrijders en een burger kwamen om, en het dorp lag bezaaid met slachtoffers en chaos. Later werden gevangengenomen Duitsers afgevoerd en kregen enkele Canadese militairen onderscheidingen voor hun optreden; ter nagedachtenis aan de slachtoffers werd jaren later een monument opgericht.
