De achterkant van de samenleving
Rond 1800-1850 wonen in deze steeg onder andere een wever, een varensgezel, een pakhuisknecht en een ‘parapluimaker’. En kennelijk dolen hier ook arme sloebers rond die proberen te leven van andermans geld. Eén straat noordelijker, aan de Voorstraat, wonen de meer welvarende Harlingers. Aan het ‘voeteneind’ van hun diepe achtertuinen staan stallen, wagenhuizen en bijvoorbeeld ook een mangelkamer. Daar wordt de was tussen houten rollen glad geperst zodra die op de wasbleek achter het huis is gedroogd. Om overlast van bedelaars en landlopers in de achterstraatjes en stegen te verminderen wordt in Nederland in 1818 de Maatschappij van Weldadigheid opgericht. Die haalt armen en hulpbehoevenden naar Drenthe, waar ze op modelboerderijtjes een vak kunnen leren. De steden zijn ondertussen bevrijd van de hinder. Via intekenlijsten betalen de inwoners hier voor – een vroege vorm van crowd funding. Ook vanuit Harlingen zijn op deze manier ‘paupers’ naar de woeste gronden in het oosten gestuurd, en niet altijd goedschiks…
