Bijnaam van een onverzadigbare smulpaap?
Op een paar steenworpen hiervandaan, richting de Waddenzee, wordt rond 1500 een vesting gebouwd. Mogelijk wordt die bewapend met pothonden, want een pothond is een klein middeleeuws kanon. Maar verklaart dát de naam van deze steeg? De vroegst bekende vermelding van de ‘Pothontjesteeg’ dateert van 1648 en het kasteel is dan alweer een halve eeuw gesloopt. Ook de Poolse geweermaker Johan Christoph Pawlowski is een twijfelgeval. Hij woont hier weliswaar vlakbij, maar dat is pas in 1793 en bovendien is een pothond geen geweer. Misschien moeten we de steegnaam letterlijk nemen. Het is van alle tijden dat een hond na de maaltijd de restjes krijgt of de pot mag uitlikken. Iemand die te laat aan tafel komt, vindt dan ‘de hond in de pot’. Zo’n lievelingshond heette daadwerkelijk de ‘pothond’. Maar misschien was het ook een scheldnaam voor een bedelaar die de deuren hier langs ging, of de bijnaam van een smulpaap die hier woonde? Het blijft gissen.
