Waarschijnlijk zou niemand van Veenhuizen hebben gehoord als de Maatschappij van Weldadigheid geen dwangkolonie uit de grond had gestampt.
Op het hoogtepunt van de Koloniën Van Weldadigheid, leefden hier ongeveer 5000 mensen, die ook medische zorg nodig hadden. Voor hen werd op deze plek een hospitaalcomplex gebouwd. Tegenwoordig is hier Hotel Restaurant ‘Bitter en Zoet. Het oude keukengebouw is in ere hersteld, zodat het nu de keuken, bakkerij en afwaskeuken van het hotel is, zoals het ook ooit voor het ziekenhuis was. Mocht je hier even rusten, kijk dan ook even in de prachtige tuinen- hier staan meer dan 100 jaar oude hortensia’s, lindes, beuken en kastanjebomen.
Meer informatie: bitterenzoet.nl
Rond 1980 werd Veenhuizen een ‘normaal’ dorp, maar de geest van de geschiedenis is hier nog goed te vinden. Bitter en Zoet zet ook een traditie voort met een eigen moestuin, varkens in het bos en lokale producten. Veenhuizen was vroeger namelijk zelfvoorzienend. Dat karakter zie je overal terug. Zo zit er In de oude graanmaalderij tegenwoordig bierbrouwerij Maallust, geproduceerd door ‘zware jongens’ met een knipoog naar het verleden.
Meer informatie: maallust.nl
Naast dat Veenhuizen nog een actieve gevangenis heeft, kan je ook meer over de geschiedenis van straffen en de Koloniën van Weldadigheid te weten komen in het Gevangenismuseum. Daar vind je naast interactieve opstellingen en een moderne gevangenispoort historische voorwerpen, waaronder een pijnbank en dwangbuizen. Er zijn cellen, er is een luchtplaats en vervoer zoals arrestantenwagens.
Meer informatie: gevangenismuseum.nl
Een goed beeld van het verhaal van Veenhuizen en de Koloniën van Weldadigheid krijg je ook via het boek en de gelijknamige muziektheatervoorstelling ‘Het Pauperparadijs’.
Voel je vrij rond te kijken in Veenhuizen. Zodra je uitgekeken bent, beginnen we vanaf dit punt aan onze terugweg richting Appelscha
