Rond 1910-1914 werden er door de woningbouw-vereniging in Ravenswoud veel goedkope woningen gebouwd ten behoeve van de veenarbeiders die hun werk in de directe omgeving hadden. Velen trokken met het werk mee en kwamen dus oorspronkelijk van elders (Zevenhuizen, Jubbega-Gorredijk, Weerribben). Een deel trok verder met de veenontginning mee, een ander deel is blijven hangen in Appelscha 3e Wijk, zoals dit dorp toen nog heette, of verhuisd naar bv. Appelscha.
In later jaren werden deze huizen vooral verhuurd aan arme gezinnen uit andere dorpen, waardoor de woningen tenslotte geheel uitgewoond raakten. Na 1948 werden de meeste ervan afgebroken in het kader van de krotopruiming; voor het afbreken ontving de gemeente een bedrag van ƒ500,- per woning. Dit geld werd echter niet in Ravenswoud besteed maar in andere dorpen, hetgeen de leefbaarheid in Ravenswoud niet ten goede kwam.
Mede door inspanningen van Plaatselijk Belang werden de vrijkomende kavels veel later opnieuw bebouwd: deels door particuliere kopers, deels ook met gemeentelijke huurwoningen, later overgedragen aan Woningstichting ‘Actium’.
Bij het 50-jarig bestaan van Ravenswoud als zelfstandig dorp in 2002 zegde ‘Actium’ toe dat deze woning – na vertrek van de toenmalige bewoner – aan het dorp in gebruik zou worden gegeven om er bv. een veenwerkersmuseum van te maken. Toen het in 2019 eindelijk zover was, bleek dit in de praktijk niet realiseerbaar: de exploitatie was niet sluitend te krijgen. De toezegging van ‘Actium’ werd omgezet in een financiële bijdrage voor de broodnodige aanpassingen van het Dorpshuis. Deze in slechte conditie verkerende woning werd van de sloop gered door de nieuwe eigenaar, die het pand uiterlijk zoveel mogelijk in de oorspronkelijke staat is gaan herstellen.
