Hoewel men er vanuit gaat dat deze kerk uit de vijftiende eeuw stamt, zijn er aanwijzingen dat de kern eerder is gebouwd. Omdat schip en koor zijn gepleisterd is het onmogelijk bouwsporen te bestuderen, maar in een geschrift staat dat de muren tufsteen bevatten. Dit is een natuursteen die tot circa 1200 werd gebruikt en daarna alleen hergebruikt.
Opvallend is de kop van een venster, bovenaan de koorsluiting. Deze herinnert samen met de onderstaande ingang aan de grote kraak (galerij) die er ooit was om het vele volk te kunnen bergen dat op een orthodox predikant afkwam.
Het sfeervolle interieur bevat fraai meubilair zoals de preekstoel en overhuifde herenbanken uit de zeventiende eeuw. Nabij het orgel is in 1989 een belangrijk fragment van een schildering ontdekt met Sint-Christoffel met Kind uit circa 1500.
Extra informatie:
De in de middeleeuwen aan Sint-Victor gewijde kerk vertoont de kenmerken van de late gotiek en dus de 15de eeuw, maar helemaal zeker is dat niet. In de kern kan zij ouder zijn. Het schip en het koor zijn al sinds mensenheugenis gepleisterd, waardoor het niet mogelijk is het bouwmateriaal en de bouwsporen te bestuderen. De bepleistering is in 1854 of 1874 aangebracht en in een geschrift van daarvóór wordt beweerd dat het muurwerk tufsteen bevat. Het is een natuursteensoort die tot ongeveer 1200 werd gebruikt en daarna nog wel voor hergebruik werd aangewend. Niet alleen de spitsboogvensters – die kunnen ook veel later nog zijn aangebracht – maar vooral de massawerking wijst in de richting van de gotiek. De toren is jong, de gedenksteen vertelt dat hij in 1885 is gebouwd. Het is een toren van drie geledingen, met spaarvelden met keperfriezen en een ingesnoerde spits.
Het schip en koor zijn geblokt gestukadoord. Aan de westzijde van de zuidelijke muur staat de korfbogige ingang met daarboven een klein venster. Verder zijn er spitsboogvensters. De noordmuur is vrijwel blind. In de vijfzijdige koorsluiting staan twee grote vensters. In de sluitmuur resteert nog een kop van zo’n venster, die met de daaronder staande ingang herinneren aan de grote kraak die daar zat om het vele volk te kunnen bergen dat op een orthodox predikant afkwam.
De kerkruimte wordt gedekt door een van verf vrijgemaakt houten tongewelf met trekbalken met korbeelstellen op stijlen die ook vrij van verf zijn. Nabij het orgel is in 1989 op de muur een belangrijk fragment van een schildering met Sint-Christoffel met Kind uit omstreeks 1500 gevonden. De schildering is gerestaureerd. De preekstoel met klankbord, gegroefde hoekzuilen en gekorniste panelen op de kuip, dateert uit de 17de eeuw. De deels geverfde, overhuifde herenbanken zijn ook in die eeuw (1644 en 1655) vervaardigd. Ze hebben beide een kuifstuk waarin familiewapens zijn verwerkt. Het orgel op de westgalerij is in 1856 gebouwd door Willem Hardorff.
Laatgotisch
15de eeuw, toren 1885
Protestants
Muurschildering, preekstoel, herenbanken
