Locaties
1369 t/m 1392 van 6044 resultaten
-
Natural Yachts - Nexus Revo 870 Hardtop-Nomade
Natural Yachts - Nexus Revo 870 Hardtop-Nomade
Direct boekbaar
-
Baaies
Baaies
-
Camperplaats op het Eind
Camperplaats op het Eind
-
Duurswouderheide
Duurswouderheide
-
Skrins
Skrins
-
B&B Hippe Schuur
B&B Hippe Schuur
-
Grote Brekken
Grote Brekken
-
Café de Strohoed
Café de Strohoed
-
Anton Wachter
Anton Wachter
-
Zijda Yachting - Victus
Zijda Yachting - Victus
Direct boekbaar
-
Strand Mirnserklif
Strand Mirnserklif
-
Stoeten Jachtcharter
Stoeten Jachtcharter
-
Drie Roemersteeg
Drie Roemersteeg
-
Kerk Elahuizen
Kerk Elahuizen
-
VVV locatie Balk
VVV locatie Balk
-
Poppestien
Poppestien
-
Tusken de Marren - Chalet Meine luxe 4p
Tusken de Marren - Chalet Meine luxe 4p
Direct boekbaar
-
Drenkelingenhuisje
Drenkelingenhuisje
-
Hervormde Kerk Duurswoude
Hervormde Kerk Duurswoude
-
Aanlegplaats Oudebildtzijl | Oude Rijd
Aanlegplaats Oudebildtzijl | Oude Rijd
-
Theeschenkerij de Útspanning
Theeschenkerij de Útspanning
-
Kamp Ybenheer
Kamp Ybenheer
-
Kunstwerk Twee Kaatsers in het perk
Kunstwerk Twee Kaatsers in het perk
-
De grafsteen van 1624
De grafsteen van 1624
De grafsteen van 1624. Achter de kerk in Katlijk vind je een grafsteen met daarop de namen van Cornelis, Tietsje, Rienk en Bruchtje Eiles. De grafsteen is te bezoeken tijdens de openingstijden van de kerk.
Het gebeurde in het jaar 1640. Brechtje en haar vader Eyle Eiles openden de kerkdeur in Katlijk. Eyle liep doelbewust naar de oostkant van de kerk. De ochtendzon voelde nog koud aan door de ramen van de kerk. Hij legde zijn hand op de oude steen waarop in harde letters stond te lezen:Den 1624 is in den heere almachtich ontslapen die eerbare ende godtfruchtige frouwe Thiet Eiledochter en Regenerus Cornelis. Nog is hier begraven Rienk en Bruchtje Eiles
‘Is dit het dan, vader?’ vroeg Brechtje. Haar stem galmde zachtjes door de lege kerk. ‘Ja, hier liggen ze. Je grootvader Cornelis, je grootmoeder Tietsje en je oom en tante.’ Brechtje boog zich voorover en streek over de letters. ‘Ik heb ze nooit gezien.’ ‘Nee,’ zei Eyle, ‘en ik ook bijna niet.’
Brechtje vroeg: ‘Hoe is dat mogelijk? Was je vader niet bij jou thuis?’ Eyle haalde zijn schouders op. ‘Hij was een geleerd man. Hij was meer met zijn boeken bezig dan met ons. Hij was vaak in Joure en later in Franeker. Daar was hij rector.’ ‘Wat is een rector?’ vroeg Brechtje, haar ogen wijd open van nieuwsgierigheid. Eyle: ‘Een soort meester, maar dan op de Latijnse school. Hij gaf les aan mensen die zelf meester wilden worden.’ Brechtje: ‘En waarom werden ze in de kerk begraven? Dat doet toch niet iedereen?’
Eyle vertelt: ‘Nee, alleen belangrijke mensen, of degenen die ervoor betaald hebben.’
Brechtje keek naar de steen. ‘Denk je dat jij hier ook begraven wordt?’
Eule antwoordt: ‘Ik weet het niet, meisje. Het zou kunnen. Maar ik denk niet dat het meer is zoals vroeger.’ Ze zweeg even. ‘Weet moeder meer over mijn grootouders?’ Eyle praat nu zachtjes en meer in zichzelf: ‘Jouw moeder …..je moeder spreekt niet graag over mijn vader en grootvader. Ik had toen geen warm thuis. Wij praten er niet veel over.’
Brechtje keek haar vader aan. ‘Ik wil meer weten. Meer dan jij me verteld hebt.’ Eyle knikte langzaam: ‘Dan moeten we zoeken in de boeken, in het dorp. Misschien in Franeker. Jouw grootvader en mijn vader hebben daar sporen achtergelaten. Je bent al net zo nieuwsgierig als hij.’ Brechtje glimlachte. ‘Misschien wil ik ook doorleren. Ik wil meer leren dan spinnen en brood bakken.’ Eyle lachte zachtjes. ‘Dan laat ik je zien waar hij is geweest. Misschien kom je dan meer over hem te weten dan ik ooit heb gedaan.’
Ze pakte zijn hand en daar stonden ze samen, vader en dochter, bij een steen vol vragen.
-
