Locaties
577 t/m 600 van 5771 resultaten
-
Hendrik Anskes en de musketten
Hendrik Anskes en de musketten
Het was in het rampjaar 1672. In de frisse meimorgen had Hendrik Anskes, een jonge boer aan de westrand van Katlijk, besloten om de slootkanten van zijn zuidelijkste veld bij de Tjonger te maaien.
Gisteren had hij het ruige hooiland al gesleept met zijn paard. Vandaag wilde hij de kanten nog maaien. Terwijl hij in gedachten maaide, stootte hij op iets hards. De doffe dreun trilde door tot het houten handvat. Hendrik fronste, keek naar de grond en knielde neer. Hij veegde de aarde weg en staarde naar de glinstering van metaal—nieuw metaal, glanzend en koud. Zijn vingers gleden langs de lengte van een musketloop, onlangs begraven, het hout nog glad en ongeschonden door de tijd. Toen hij verder groef, vond hij meer—drie, vier musketten; hun ijzeren lopen in een rij onder de grond, samen met lange pieken die ernaast lagen.
Dit waren geen overblijfselen van oude oorlogen. Ze waren niet oud, hier nog niet lang geleden verstopt. Zijn hartslag versnelde. Waarom zou iemand nieuwe wapens begraven, zo dicht bij zijn boerderij? Voor wie waren ze bedoeld? Het Friese platteland had zijn deel aan onrust gekend, maar dit was anders. Een geheim.
Hendrik keek naar de Tjonger, waarvan het water traag richting de horizon stroomde. Hij was een boer, geen soldaat en had geen zin in dit soort mysteries. Hij dacht aan Jan, zijn oudere broer en dorpsrechter; de man die zou weten wat te doen. Net vandaag had zijn broer een afspraak met de grietman van Schoterland. De afgelopen weken had hij zich alleen kunnen concentreren op de dood van zijn vrouw en hij had weinig aandacht besteed aan de geruchten over een veldslag op de heide verderop. De ontdekking van de wapens voelde als een extra last in een tijd van verdriet. ‘Morgen’, zei hij tegen zichzelf. Morgen zou hij het melden. Voor nu moesten de wapens verborgen blijven.
Snel verzamelde hij de musketten en liep naar de oever van de rivier, waar de grond zachter en losser was. Knielend groef hij een ondiep gat in de bedding van de rivier. Terwijl hij werkte, droeg de wind fluisteringen van verre onrust, maar Hendrik hield zijn gedachten gefocust op de taak. De wapens werden opnieuw begraven, verborgen tussen de geknoopte rietstengels. Hij drukte de aarde aan, wetende dat ze daar zouden blijven totdat hij besloot het iemand te vertellen.
Het dorp Katlijk zou zich Hendrik Anskes niet herinneren, maar het waren oude wapens en wat paardenskeletten—lang geleden begraven in de losse grond bij de Tjonger—die de sleutel vormden tot een mysterie dat misschien nooit opgelost zou worden. -
-
Strandschelp
Strandschelp
-
Skjinmeiskries
Skjinmeiskries
-
By Mosk
By Mosk
-
Informatiepunt voormalig klooster Bloemkamp (Oldeclooster)
Informatiepunt voormalig klooster Bloemkamp (Oldeclooster)
-
Chalet de Huismus
Chalet de Huismus
-
Echoppertrip | Mirns
Echoppertrip | Mirns
-
Stokersverlaat
Stokersverlaat
-
TOP Drachten
TOP Drachten
-
Grote Kerk Hindeloopen
Grote Kerk Hindeloopen
-
Hegewiersterfjild
Hegewiersterfjild
-
Escapeloop Stavoren
Escapeloop Stavoren
-
Oranje Hotel Leeuwarden
Oranje Hotel Leeuwarden
-
Lionserpolder
Lionserpolder
-
Bos Elfbergen
Bos Elfbergen
-
Poelspaed (Morra)
Poelspaed (Morra)
-
Kazen uit de vogelrijke Terschellinger polder
Kazen uit de vogelrijke Terschellinger polder
-
Struikelstenen voor vijftien Joodse en zeven Roma slachtoffers
Struikelstenen voor vijftien Joodse en zeven Roma slachtoffers
De Duitse kunstenaar Gunter Demnig begon in 1992 met het project van de struikelstenen door zijn eerste steen te plaatsen bij het stadhuis van Keulen. Wat begon als een kleinschalig initiatief is uitgegroeid tot een internationaal herdenkingsproject met meer dan 100.000 stenen in tientallen landen.
Veel oudere inwoners herinneren zich de bevrijding als een van de grootste feesten uit hun leven, toen de Canadezen hen verlosten van de Duitse bezetting. Tegelijkertijd was er diep verdriet: velen hadden dierbaren verloren die nooit meer terugkwamen.
De Duitse kunstenaar Gunter Demnig maakte van het herdenken van slachtoffers van het nationaalsocialisme zijn levenswerk met de struikelstenen, kleine herdenkingsstenen die overal worden geplaatst waar slachtoffers woonden. Hij vroeg zich steeds af: kan dit opnieuw gebeuren? Minderheden werden toen als zondebok gebruikt, een patroon dat ook vandaag nog herkenbaar is.
Op initiatief van de werkgroep Stroffelstienen legden de cultuurhistorische stichting Smelne’s Erfskip en lokale vrijwilligers in 2016 en 2017 vijftien struikelstenen voor vier Joodse families uit Drachten, die tijdens de Holocaust werden vermoord. In 2025 volgden zeven struikelstenen voor leden van een Romafamilie. Een informatiepaneel in de Kerkstraat vertelt over deze families en de precieze plekken van de struikelstenen, waar zij ooit van hun huis werden weggevoerd.
-
-
Old Burger Weeshuis
Old Burger Weeshuis
-
Standbeeld Grutte Pier
Standbeeld Grutte Pier
-
Pod Hekkeland
Pod Hekkeland
-
De Vissertún
De Vissertún
-
Van Doesburg-Rinsemahuis
Van Doesburg-Rinsemahuis
-
Verzetsmonument Makkum
Verzetsmonument Makkum
