Locaties
4969 t/m 4992 van 5745 resultaten
-
Rent to Enjoy - Houseboat Happy
Rent to Enjoy - Houseboat Happy Warns
Direct boekbaar
-
Looper fietsen
Looper fietsen Sneek
-
Tussen Werelderfgoed Waddenzee en Nationaal Park Lauwersmeer
Tussen Werelderfgoed Waddenzee en Nationaal Park Lauwersmeer Lauwersoog
-
Gaaikemabank
Gaaikemabank Oudemirdum
-
Schoolplatenmuseum Deinum
Schoolplatenmuseum Deinum Deinum
-
Waterrecreatie Syperda - It Fliet
Waterrecreatie Syperda - It Fliet Gaastmeer
Direct boekbaar
-
Reahûs (Roodhuis)
Reahûs (Roodhuis) Reahûs
-
Sint Joriskerk Dedgum
Sint Joriskerk Dedgum Dedgum
-
Sint-Johanneskerk Hoorn
Sint-Johanneskerk Hoorn Hoorn
-
Knooppunt 58 Wolvega
Knooppunt 58 Wolvega
Wolvega
-
Franeker Hûske
Franeker Hûske Franeker
-
Ravenswoud
Ravenswoud Ravenswoud
-
Sloep Events Friesland
Sloep Events Friesland Woudsend
Tip
Direct boekbaar
-
De Theetuin Wijckel
De Theetuin Wijckel Wijckel
-
Waddengenot aan Zee
Waddengenot aan Zee Lauwersoog
-
Galerie en Atelier Titi Zaadnoordijk
Galerie en Atelier Titi Zaadnoordijk Scherpenzeel Fr
-
Stadhuis van Stavoren
Stadhuis van Stavoren Stavoren
Direct boekbaar
-
Sint-Nicolaaskerk Blije
Sint-Nicolaaskerk Blije Blije
-
Neushoorn
Neushoorn Leeuwarden
-
De Dobberende Dame
De Dobberende Dame Sneek
Direct boekbaar
-
Escapeloop.nl
Escapeloop.nl Koudum
-
CIV Lauwerszee
CIV Lauwerszee Lauwersoog
-
TOP Jubbega - Derde Sluis
TOP Jubbega - Derde Sluis Jubbega
-
De dorpsrechter en de lekkende dijk
De dorpsrechter en de lekkende dijk
Jan Wolters stond aan de rand van zijn akker; zijn ogen gericht op de horizon waar het veengebied begon. Hij rook de zure geur van het water dat zijn land binnensijpelde. Zijn grote boerderij, een van de dertig stemgerechtigde boerderijen in Katlijk, lag bijna op de kruising van het dorp. Als dorpsrechter droeg hij vele verantwoordelijkheden, maar deze kwestie raakte hem persoonlijk.
"Het is weer erger geworden, Jan," zei naburige boer Gerrit Cornelis, terwijl hij naderbij kwam. "Mijn gewassen verdrinken in dat zure water. We kunnen zo niet doorgaan."
Jan knikte bedachtzaam. "Ik weet het, Gerrit. De dijk tussen het veen en onze velden brokkelt af. We moeten iets doen."
"En wat ga jij eraan doen?" vroeg Gerrit met een toon van frustratie in zijn stem. "Je bent toch de dorpsrechter?"
Jan zuchtte. Hij wist dat zijn positie hem verplichtte om een oplossing te vinden, maar het was nooit eenvoudig. "Ik zal met de veenbazen praten. We moeten samenwerken om dit op te lossen."
De volgende dag begaf Jan zich naar het veengebied. Hij trof Klaas, de hoofdveenbaas, bij de rand van een turfput.
"Klaas," riep Jan, "we moeten praten over de dijk."
Klaas keek op, zijn gezicht getekend door jaren van zwaar werk. "Wat is er met de dijk, Jan?"
"Hij lekt. Ons land verzuurt. We hebben jullie hulp nodig om hem te repareren."
Klaas lachte schamper. "En waarom zouden wij dat doen? Wij hebben geen last van dat water."
Jan zijn geduld raakte op), maar hij beheerste zich. "Omdat we allemaal deel uitmaken van deze gemeenschap, Klaas. Als onze oogsten mislukken, lijdt iedereen eronder."
Na lange onderhandelingen werd er een overeenkomst bereikt. De veenwerkers zouden de noordelijke helft van de dijk repareren, de boeren de zuidelijke helft. Bovendien zouden de sloten aan beide zijden worden verbreed en uitgediept.
Toen Jan het nieuws aan de boeren bracht, was er gemor. "Waarom moeten wij de helft doen?" klaagde een van hen.
"Omdat het onze verantwoordelijkheid is om voor ons land te zorgen," antwoordde Jan vastberaden. "Dit is de enige manier waarop we allemaal kunnen winnen."
In de weken die volgden, werkten veenwerkers en boeren zij aan zij langs de twee kilometer lange dijk. Jan werkte mee, zijn handen even eeltig als die van de anderen.
Toen het werk voltooid was, stond Jan opnieuw aan de rand van zijn akker. De zure geur was verdwenen, vervangen door de frisse geur van vochtige aarde. Hij voelde een diepe tevredenheid, niet alleen vanwege de oplossing van het probleem, maar ook vanwege de samenwerking die het had voortgebracht.
In de verte zag hij Klaas naderen. De veenbaas knikte naar hem, een zeldzame glimlach op zijn verweerde gezicht. "Je had gelijk, Jan," zei hij. "We zijn inderdaad allemaal deel van dezelfde gemeenschap."
Jan glimlachte terug, wetend dat zijn werk als dorpsrechter, hoe uitdagend ook, momenten als deze de moeite waard maakte. In het kleine Katlijk met zijn 169 inwoners had hij het verschil gemaakt. En morgen zou er weer een nieuwe uitdaging zijn. Katlijk