De lieve stuiterbal Zeno voelt zich anders dan de kinderen uit zijn klas. Hij wil pas weer naar school als hij normaal is. Maar wat is eigenlijk normaal? Zeno's vaders halen alles uit de kast om daar een antwoord op te vinden. Zo begint een liefdevolle, muzikale zoektocht naar hoe je jezelf kunt zijn.
Fantasiewereld op het vloerkleed
Zeno vindt het doodnormaal dat hij twee vaders heeft. Maar als een klasgenootje daar een opmerking over maakt, geeft Zeno hem een klap. Hij weigert nog naar school te gaan, totdat hij normaal is. Om erachter te komen wat normaal-zijn is, spelen zijn vaders allerlei rollen. Ze verkleden zich en zingen zelfs een lied. Zo ontdekken Zeno én zijn ouders dat jezelf zijn helemaal oké is.
Bestaat ‘normaal’ eigenlijk wel?
“Ik heb een zwak voor verhalen over outsiders,” vertelt regisseur Loek de Bakker. “Zelf voel ik me ook vaak een buitenstaander. In Alleen maar lieve jongens worstelen zowel Zeno als zijn vaders met hun anders-zijn. Maar een normaal gezin bestaat niet en een normaal kind bestaat niet. Moeten we het woord ‘normaal’ niet overboord gooien? Dat zou zoveel ruimte en vrijheid geven.”
Alleen maar lieve jongens is bekroond als een van de beste jeugdtheatervoorstellingen van 2025. Acteur Piet Kooij, die Zeno speelt, won de prijs voor de beste podiumprestatie.
