Er was iets veranderd. De zon leek zich te verstoppen en langzaam verdween de kleur uit het landschap. Toen besloot het huis waar een kind, mama en oma al jaren woonden om te stoppen met staan. En zij moesten mee.
Het huis dat stopte met staan is een beeldend en poëtisch verhaal over vluchten. Over wat het betekent om een huis te hebben. En over wat er gebeurt als je je daar niet langer veilig of thuis voelt.
De voorstelling volgt een familie die moet vertrekken. Hun huis met de krakende trap is niet langer de plek die het was. Onderweg dragen ze hun herinneringen met zich mee. Want ook als je ergens weg moet, blijven je wortels doorgroeien.
Met objecten, miniaturen, schaduwen en muziek maken de spelers live een wereld op het podium. Je ziet hoe huizen tot leven komen en hoe kleine beelden grote verhalen kunnen vertellen.
Het absurdistisch-poëtische verhaal is geschreven door Elsa van Dijk en geregisseerd door Ramses Graus.
Het huis dat stopte met staan gaat over thuis, familie en veerkracht. Over verliezen wat vertrouwd is en toch verdergaan. Een voorstelling die kinderen en volwassenen uitnodigt om na te denken over de vraag: wat betekent thuis eigenlijk?
