Als keramist is de onlosmakelijke verbinding die Her Comis (1949) van jongs af aan ervaart met stenen, bergen en de grond onder zijn voeten voor hem aanleiding om niets anders dan het natuurlijke uit te drukken.
De inspiratie voor zijn keramische werk vindt hij net zo veel in de ruige natuur van Schotland, waar hij veel vertoefde, als in het filosofische erfgoed van Zuidoost-Azië. Dat is voelbaar en zichtbaar in zijn werk. In de stenen en in de bergen gestookt in de houtoven. In zijn theekommen, waar de kleuren zo ingetogen zijn dat ze er juist vanaf spatten.
Er is een man die ochtendgloren nuttigt
En hij leeft ver van de gebaande paden
(uit: Gedichten van de Koude Berg - Hanshan (China 9e eeuw))