Deze kerk had tot 1792 een flinke zadeldaktoren. In dat jaar is de hele westelijke partij aangebouwd: een gesloten gevel met een klein rond venster en een houten geveltoren daarboven. In de zuidmuur vind je de ingang die omlijst is met pilasters en kapitelen. De vensters in die muur lijken trouwens romaans, maar zijn van later datum. Het dichtgemetselde exemplaar is dat wel. In de noordmuur zijn merkwaardige rechthoekige vensters aangebracht.
Onder het houten tongewelf staat meubilair met licht okerkleurige lindenhout imitatie. De negentiende-eeuwse preekstoel met een kuip, rugschot en klankbord is voorzien van rijk bewerkte kroonlijsten. Het oude orgel in elegante rococostijl is in 1908 overgenomen van de r.k. Sint-Laurenskerk in Haarlem.
Extra informatie:
Op de terp van Paesens is omstreeks 1200 de bakstenen kerk gebouwd. Een laat-romaans bouwwerk waar in later tijd verschillende keren een en ander aan is veranderd. Het schip is niet geheel rechthoekig. Aan de koorzijde is het iets smaller dan aan de westzijde. De iets inspringende koorsluiting is halfrond gesloten. In het muurwerk van rode kloostermoppen zijn niet veel sporen uit de romaanse periode te zien. In de noordelijke gevel staat in het midden een rondbogig spoor van een dichtgemetselde ingang en ook aan de zuidzijde is wat meer naar het westen zo’n spoor, maar dan spitsbogig, te zien. De twee boven elkaar staande rondboogvensters in het westelijke vak van de noordmuur lijken romaans, maar zijn zeker van later tijd. Verder zijn in deze muur merkwaardige rechthoekige, staande vensters ingebroken. In de westelijke partij die gelijk met de torenvernieuwing werd aangebouwd zit in de zuidgevel de met pilasters en kapitelen omlijste ingangspartij. Aan weerszijden staan rondboogvensters die niet uit de romaanse tijd zijn. Even verderop zit wel een duidelijk spoor van een dichtgemetseld romaans venster. De andere vensters zijn weer van later datum. In de iets inspringende halfronde koorsluiting staan aan de zijkanten kleine, licht spitsbogige vensters die wel origineel zullen zijn. De oude zadeldaktoren werd in 1792 vervangen door een westelijke partij met in het midden een risaliet ter ondersteuning van de geveltoren. Op een klein rond venster na is deze gevel gesloten. De houten geveltoren is bekleed met leien en heeft een ingesnoerde spits.
Het interieur wordt gedekt door een tongewelf en daaronder staat meubilair dat in een lichte oker houtimitatie is geschilderd: lindehout. De preekstoel in de koorsluiting wordt geflankeerd door banken voor de kerkbestuurders. Aan het overigens eenvoudige 19de-eeuwse meubel hebben de kuip, het rugschot en het klankbord rijk bewerkte kroonlijsten gekregen. Het orgel is in 1908 overgenomen van de r.k. Sint-Laurenskerk in Haarlem. Het instrument is in 1758 gebouwd door J.Th. Gilman en heeft een kas in elegante rococostijl.
Laatromaans
Ca. 1200, geveltoren 1792
Protestants
Preekstoel, meubilair, orgel
