Locaties
1801 t/m 1824 van 6106 resultaten
-
Hotel-Restaurant Greate Pier
Hotel-Restaurant Greate Pier
-
Fyftjin en Fierder
Fyftjin en Fierder
-
Stoker Koffiebar
Stoker Koffiebar
-
Dada-monument
Dada-monument
-
Monument Pieter Stuyvesant
Monument Pieter Stuyvesant
-
Zweins
Zweins
-
B&B Het Dijckhuys
B&B Het Dijckhuys
-
10. Zuiderhaven
10. Zuiderhaven
-
Mariakerk Mantgum
Mariakerk Mantgum
-
Een skûtsjenoodbrug voor de Canadezen
Een skûtsjenoodbrug voor de Canadezen
De Duitse troepen bliezen de brug bij de Burgumerdaam op. In de nacht van 14 op 15 april 1945 werd een tijdelijke noodbrug aangelegd. Dankzij deze brug konden Canadese soldaten de overkant bereiken en Burgum bevrijden.
Op zaterdag 14 april 1945 hoorde de zeventienjarige Jaap Boskma een zware explosie vanuit de richting van Garyp. Jaren later vertelde hij dat het om de Foanejachtbrug ging. Niet veel later zag hij in Burgum iets vergelijkbaars gebeuren: een Duitse soldaat was bezig met een groot explosief. Vanuit de Burgumerdaam werd een draad uitgerold naar een steeg tegenover zijn woning. De brug werd een stukje geopend en vervolgens tot ontploffing gebracht.
Met deze actie probeerden de terugtrekkende Duitse troepen de oversteek over de Kromme Ee onmogelijk te maken en zo de opmars van de Canadese bevrijders richting Leeuwarden te vertragen. Dat plan bleek echter maar van korte duur. Nog diezelfde middag kreeg de familie Boskma bezoek van iemand uit het verzet, met het verzoek om hun schip, De Verandering, de volgende ochtend vroeg aan de oostkant van de vernielde brug te leggen.
Uiteindelijk werden zeven schepen naast elkaar gelegd om een doorgang te vormen over het water. Onder deze vaartuigen bevonden zich onder andere schoeners, een tjalk en een klipper. Rond tien uur in de ochtend wist een deel van de Royal Canadian Dragoons met voertuigen al de overkant te bereiken. De tijdelijke constructie raakte daardoor wel beschadigd, waardoor de rest moest uitwijken.
Volgens Boskma moest er snel opnieuw worden begonnen om het militaire verkeer doorgang te laten houden. Omdat de Duitse troepen inmiddels waren vertrokken, slaagde men erin om nog diezelfde dag een nieuwe noodbrug aan te leggen. Daarna viel iedereen uitgeput in slaap. Burgum was bevrijd, mede dankzij de inzet van de schepen, waaronder drie uit het dorp zelf die nog altijd bestaan.
Het verhaal is bewaard gebleven en wordt ondersteund door het streekmuseum en de volkssterrenwacht in Burgum. Vrijwilligers organiseren daar onder meer wandelingen waarin deze geschiedenis van de noodbrug wordt verteld.
-
-
Weids
Weids
-
Strandje Put van Nederhorst
Strandje Put van Nederhorst
-
Museum Warkums Erfskip
Museum Warkums Erfskip
-
Atelier Els Jansma
Atelier Els Jansma
-
Camping de Veldboom
Camping de Veldboom
-
Peal 8: De Helling
Peal 8: De Helling
Dit punt is ûnderdiel fan it trajekt 'It Paad Werom Terherne'. Besjoch de hiele rûte. Let op: Dizze rûte begjint by it grutte parkearplak yn it doarp, Koailan 2
(harkje hjir nei it audioferhaal)
Foar dy leit de âlde helling fan Terherne. En it prachtige hûs hjir rjochts foar de bocht, wurdt yn dit jier bouwd troch de hellingbaas. Hy hat it nammentlik hiel drok. En dochs foarsjoch ik problemen yn de kommende jierren. En ik foarsiz dy dan ek dat hy binne 15 jier fallyt gean sil. Ik flústerje him dan ek yn dat er oarstappe moat op wurkje mei izer, mar hy is eigenwiis: ‘Hout sinkt net!”ropt er. En ja…. Do begrypst it al hoe’t it ôfrint mei him…..
Werom nei hjoed de dei.
We sjogge noch eefkes nei de húzen oan de oare kant fan it wetter. Hielendal op’e hoeke stiet in hûs dat útsjocht op de hjoeddeistige wite slûs fan Terherne. Witst noch dat ik it hie oer nòch in kroech op de oare úthoek fan Terherne? Dy stie dêr op dat plak. Op in úthoeke fan Terherne. It sil sa rûn 1853 west hawwe dat dizze kroech in nije namme krije moast, omt de namme doe, de “Brette Poask” referearre oan de skelnamme foar de Terhernsters. De kroechbaas ferneamde de kroech nei in oare úthoeke fan de wrâld, wêr’t yn dy tiid in oarloch fierd waard: De Krim.De Krim dus, ferneamd nei in oarloch. Yn earsten in kroech en letter in Buorkerij. Dizze buorkerij baarnde ôf yn de jierren sechtich fan de foarige ieuw. Hjir krige it toerisme ek in oare foarm. Yn de heal ôfbaarnde en opromme skuorre ûntstie in camping en der waard kampeart.
It wite hûs oan de oare kant fan de feart is in slûswachterwenning. Der wie hjir noch in kearslûs, foar stoarmeftich waar, wêr’t dizze wenning by hearde. Der is in soad bart op dit plak. Want eart dit punt fan Terherne it ekonomyske swiertepunt waard, hie Terherne al yndustry. Op it plak fan de kroech De Krim en letter de ôfbaarde kampearbuorkerij stiene dêrfoar mânske kalkovens. Myn ûnthâld jouwt oan dat dit tusken 1600 en 1840 west hat. Dit skiereilân wie dêrfoar in strategysk plak, want der koene makkelik turf en skelpen oanfierd wurde. Der stiene hjir 2 of 3 kalkovens. Mei skelpekalk waarden húzen metsele en sa hat it wite hûs oan de oare kant ek in leshûs west om de brande kalk te blussen (Dat wurdt ek wol lesse neamd). Dit ferklearret ek de lange foarm fan it hûs. It hûs hat dus mear funksjes hân. It wie in flinke yndustry foar in plakje as Terherne en troch alle tiden hinne kinne je sizze dat oan de úteinen fan Terherne de wichtige bedriuwen stiene. De farwegen wiene liedend.
Okee, we draaie ús no om. En we rinne itselde paad werom nei it boatestasjon, it begjin en einpunt fan de kuiertocht.
En dêr slute we dan ek mei ôf. Want hjir krekt foar it Skippershûs is noch in lyts stikje fan de splitsing fan ‘t âlde Far te sjen. In âld stikje farwei, wêroer’t tûzenen skippers fearn hawwe. Yn tiden mei wolfeart en yn tiden fan freeslike earmoede.
En hjir, oan de ein fan de rûte, fertel ik dy it bêst bewarre geheim fan dit doarp: Der is nammentlik gjin ferhaal, oantinken, lêste winsk of geheim dat ècht ferlern giet. Alles leit opslein, as yn in ieuwich ûnthâld, yn it wetter fan Terherne. En dit oarspronkelike stikje fan It Far is wêr’t ik se wei ha en dat is ek wêrst alyd wer nei werom keare kinst.
Wolst mear witte oer de fergetten ferhalen en de skiednis fan Terherne? En sikesto de poarte nei it ferline? Be3gjindan by dit stikje wetter en siz dúdlik myn namme: Broer Sipkes. Dan help ik dy op wei.
Of belje de pleatselike skilder (sûnt 1880) en doarpshystoarikus Theunis van der Meer.
Dit punt is ûnderdiel fan it trajekt 'It Paad Werom Terherne'. Klik hjir om werom te gean nei de rûte. Let op: Dizze rûte begjint by it grutte parkearplak yn it doarp, Koailan 2
-
-
Piloten duiken onder in It Heidenskip
Piloten duiken onder in It Heidenskip
-
Anno 1832
Anno 1832
-
RCN de Potten - Kampeerchalet Sneekermeer
RCN de Potten - Kampeerchalet Sneekermeer
-
Windmotor de Veenhoop
Windmotor de Veenhoop
-
De Palingaak
De Palingaak
Direct boekbaar
-
Waterbeleefroute Beestenbende: De geschiedenis van Marsum
Waterbeleefroute Beestenbende: De geschiedenis van Marsum
Het is een gekke gedachte: tuur je vanaf de Hegedyk richting Leeuwarden – over het huidige kaatsveld - dan kijk je éigenlijk naar de plek waar vanaf de derde eeuw na Christus een oude zee lag: de Middelzee.
De Middelzee reikte tot ver in Friesland en verdeelde de provincie in twee delen: Westergo (met Franeker) en Oostergo (met Leeuwarden). Alle dorpen op onze route lagen in die tijd gevaarlijk dicht bij open zee. Tja, wat doe je dan, als oprjochte Fries? Hoge heuvels bouwen om op te wonen, natuurlijk! Terpen, noemden ze dat, en daarover leren we later op de route nog veel meer.
Vanaf de 10e eeuw boden de terpen niet meer genoeg bescherming tegen de zee. Tijd voor een nieuwe truc: het aanleggen van een dijken. Met spade en kruiwagen werd de Hegedyk – ja, daar staan wij nu op - aangelegd. Zwaar werk! In die tijd was het heel normaal dat iedereen die dicht bij de zee woonde, meehielp bij de aanleg en het onderhoud. Sterker nog; he was een verplichting. ‘Wa’t it water deart, wa’t it wetter keard’, luidt een Oudfriese wet. Dat betekent: ‘Wie last heeft van het water, moet het zelf maar keren.’ Daar zaten niet alleen maar nadelen aan: de lokale bevolking had óók als eerste aanspraak op het land dat bewoonbaar werd gemaakt.
Rond 1300 slibde de Middelzee verder dicht en werden grote delen ingepolderd. Ook hier. Marsum lag niet langer aan zee, maar het hoogteverschil tussen de Hegedyk en het ‘nieuwland’ – tussen Leeuwarden en Marsum in - herinnert nog wel altijd aan het water dat hier ooit was. Bijzonder, niet?
-
-
Smoek
Smoek
-
Chalet de Huismus
Chalet de Huismus
