Locaties
3145 t/m 3168 van 6160 resultaten
-
Van Harenskerk Sint Annaparochie
Van Harenskerk Sint Annaparochie
-
Rinia van Nautaweg 25
Rinia van Nautaweg 25
-
Klipper Suydersee
Klipper Suydersee
-
Minnertsga (Minnertsgea)
Minnertsga (Minnertsgea)
-
It Swin - Vogelkijkhut
It Swin - Vogelkijkhut
-
Dé Sloep fan Fryslân
Dé Sloep fan Fryslân
-
Hawar
Hawar
-
Kerk van Brantgum
Kerk van Brantgum
-
Frisian Sailing Company
Frisian Sailing Company
-
Waterpark Oan 'e Poel - lodges - Krûswetter Lodge 4-persoons (huisdier toegestaan)
Waterpark Oan 'e Poel - lodges - Krûswetter Lodge 4-persoons (huisdier toegestaan)
Direct boekbaar
-
Fochteloërveen
Fochteloërveen
-
Het Paviljoen
Het Paviljoen
-
Meisje in mini
Meisje in mini
-
Camping de Hammerslag
Camping de Hammerslag
-
Hotel Dichtbijzee
Hotel Dichtbijzee
-
Yachtcharter De Drait Drachten
Yachtcharter De Drait Drachten
-
Uniastate
Uniastate
-
Bakery Boutique hotel
Bakery Boutique hotel
-
It Fryske Fersepaad gedicht 1
It Fryske Fersepaad gedicht 1
Dit gedicht van Gijsbert Japicx maakt onderdeel uit van het Fryske Fersepaad dat via 25 gedichten Bolsward met Iens verbindt.
By 't opgean fan 'e sinne.
Wolkom, freugde fan 'e wrâld,
Headljocht oer 'e stjerren
Griente, krûd en blommefâd,
Mjitter fan ús jierren,
Himeleach, dy't al oersjocht,
Dy 't ús dauwe en mist ûnttsjocht
Dy 't ús 't fjild bemielet.
Ja, mei goud oerstrielet.
Kerse en lampe fan 'e dei,
Ul' fijân, iisteier,
Moudestower, droege wei,
Nacht- en froastferjeier,
Ljepper oer it wiet en droech
Rûnomrinner, nimmer slûch,
Ier en iet allinne,
Wolkom, wolkom sinne.
'k Sjoch de nacht al rju ferflein
Mei syn brune wjûken;
Alle man dy riist oerein
En begjint t' ûntlûken,
Díene ploeget, siedder, eid''t,
Dóare skiepen kij ferweid't,
Elk is drok yn roeren
Om syn dwaan te stjoeren.
Alle dier, ferhûge, sit,
Rint, fljocht, ljept en dûnset,
Brinzget, derten bûte wit,
Blêret, bêhet, gûnzet.
Ein en gies yn 't wetter sljurk't ,
't Wylde fûgelt tureljurkt,
Libje yn free en resten,
Bûte skeel en lêsten.
-
-
Kerstbuffet catering | Wadden catering
Kerstbuffet catering | Wadden catering
Op aanvraag
Eanjum -
Margrete, de weefster van Klein Katlijk
Margrete, de weefster van Klein Katlijk
Katlijk, 1525. De oudtante van Margrete woonde in het vrouwenklooster. Naast het vele bidden, deed ze veel handwerk. Net als Margrete nu zelf ook deed.
Margrete prikte zich in de vingers van de spintol. Bloed! Oppassen, het moest vooral de lichte schapenwol niet besmetten. Terwijl ze de vinger onwillekeurig in de mond stopte, dacht ze na over het voorval dat haar oudtante Margrete van Nes had verteld aan grootmoeder.
Haar oudtante had gewoond in het vrouwenklooster van de Steenkerk bij Luinjeberd, als onderdeel van de grotere Duitse orde van Nes bij Akkrum. Tante was altijd trots geweest op haar status binnen de familie. Zij en de andere zusters baden voor het zielenheil van hun families. Dagelijks de zeven getijden zingen en heel veel bidden, maar ook kleine handwerkjes verrichten.
Zo had tante de leiding gekregen over de spinnerij en weverij. Er werd geweven voor de grotere Orde, maar er werd ook in opdracht geweven. Grootmoeder uit Katlijk deed ook verstelwerk voor de zusters. Er waren meer mensen uit Klein Katlijk die het vlas van hun akkers weefden en het aan de Steenkerk verkochten. De weefsels waren nodig voor de ziekenzaal en de slaapvertrekken.
Op een dag was de abt onverwacht langsgekomen bij de zusters. Gauw deden de zusters hun kapjes op en werden de omslagdoeken steviger omgeslagen. De abt kwam natuurlijk nooit alleen, altijd waren er jonge lekenbroeders bij. De zusters behoorden te gaan staan, wanneer de mannen de weverij binnenkwamen. Het werd erg ongemakkelijk - voor ieders ogen werd duidelijk, dat lekenzuster Renttie haar periode had en dat er bloedvlekken op haar schoot waren gekomen, maar vooral dat de zachte witte wol besmet werd.
Margrete werd daarvoor streng berispt door de abt en dat had haar naamgenote Margrete van Lyts Ketlik altijd goed onthouden. Voor haar een reden om zich bewust te zijn van de rol van vrouwen en elkaar te waarschuwen als er mannen in de buurt zijn en zich gedeisd te houden.
-
-
Boonweg: gras en schapen
Boonweg: gras en schapen
(beluister hier het audioverhaal)
Het is bijna niet voor te stellen dat de zee deze dijk kan verslaan. Toch was er in de laatste veertig jaar een keer of acht serieuze dijkbewaking nodig. Rinus en Sander Dorst van Zeedefensie zijn dan ook altijd voorbereid. Hier in de werkplaats hangen de zaklampen aan de muur, de portofoons staan aan de lader en ligt het draaiboek op tafel. Voor het geval dát.
Vader en zoon Dorst liggen er niet wakker van, ze weten namelijk precies hoe de dijk erbij ligt. Elke week inspecteren ze de 25 kilometer dijk tussen Harlingen en Nieuwebildtzijl. En elke dag zijn ze hier sowieso te vinden, voor onderhoud en beheer. Zo gooien ze bijvoorbeeld kuilen dicht die door honden zijn gegraven en vangen ze ongeveer 150 mollen per jaar in hun klemmen.
Is dat nou echt nodig? Ja, want gangen, gaten en kuilen kunnen de dijk behoorlijk verzwakken. Ook is de grasmat superbelangrijk om de bovenlaag sterk te houden, hiervoor wordt een mengsel van zes soorten diepwortelend gras gebruikt. Als 80% van een vierkante meter grasmat ook daadwerkelijk uit grassprietjes bestaat, zijn de mannen dik tevreden.
Het gras wordt onderhouden door de schapen die je tussen april en oktober op de dijk ziet grazen. Met hun 'gouden voetjes' trappen ze de grond precies genoeg in en zorgen ze zo voor de ideale stevigheid. Vroeger graasden er ook wel koeien, maar hun hoeven deden meer kwaad dan goed.
De droogte van de laatste zomers baart wel eens zorgen. Schapen hebben soms nauwelijks genoeg te eten en enkele dijkvakken moesten opnieuw ingezaaid worden. Ook zette het waterschap voor het eerst een egger in, een machine die onkruid uit het gras haalt.
Andere soorten grassen en kruiden op de dijk zouden trouwens best een idee zijn, maar of dat veilig is? De proefvakken die je onderweg zag, laten vooralsnog zien dat de combinatie van schapen en gras het beste is voor de stevigheid van de dijk.
Aan de 'achterkant' van de dijk vind je geen gras maar asfalt, met daaronder steen en zand. In de jaren negentig bleek het asfalt zo zwak dat uit voorzorg breuksteen en grond bij de werkplaats is neergelegd. Je weet immers maar nooit. Intussen wordt er ook een proef gedaan met innovatieve asfaltbekleding.
Ingesproken door:
De van oorsprong Friese Esther Kokmeijer is kunstenares, ontdekker, designer and fotograaf. Ze woont tegenwoordig in Rotterdam, maar werkt overal ter wereld.
Esther werkt met Joop Mulder aan een serie projecten waarmee ze met korenbloemen verhalen over water zichtbaar wil maken. Een zee van bloemen, een terp omringd door water, een dijkdoorbraak en Holwerd aan zee, zichtbaar gemaakt met miljoenen bloeiende Korenbloemen. “Inspirerend hoe Joop zo begaan was met het prachtig Waddengebied. Hoe hij verhalen over dit bijzondere landschap tot leven wist te brengen en zich inzette om intieme ontmoetingen te creëren met dit landschap.”
Dit verhaal is onderdeel van de route Gemalen Verhalen van Sense of Place
-
-
CIV Lauwerszee
CIV Lauwerszee
-
Eats & Sweets by Mijke
Eats & Sweets by Mijke
