Locaties
4873 t/m 4896 van 6213 resultaten
-
Theaterrestaurant Het Stadhouderljk Hof
Theaterrestaurant Het Stadhouderljk Hof Leeuwarden
-
Accommodatie Claercamp
Accommodatie Claercamp Rinsumageast
-
Streek De Lege Geaen (De Lage Landen)
Streek De Lege Geaen (De Lage Landen) Sibrandabuorren
-
Eindpunt route, centrum Bakkeveen
Eindpunt route, centrum Bakkeveen
Bakkeveen
-
Brouwershoeve
Brouwershoeve Buren
-
Waddenschipper
Waddenschipper Lauwersoog
-
Sint Vituskerk Feinsum
Sint Vituskerk Feinsum Feinsum
-
Lemmer (De Lemmer)
Lemmer (De Lemmer) Lemmer
-
Jachtmakelaardij Tornado Yachting Makkum
Jachtmakelaardij Tornado Yachting Makkum Makkum
-
Van der Valk Hotel Sneek - Deluxe kamer - Parkeerzijde
Van der Valk Hotel Sneek - Deluxe kamer - Parkeerzijde Sneek
Direct boekbaar
-
Noah Eetcafé Heerenveen
Noah Eetcafé Heerenveen Heerenveen
-
Johannes de Doperkerk Raard
Johannes de Doperkerk Raard Raard
-
It Fryske Fersepaad gedicht 23
It Fryske Fersepaad gedicht 23
Dit gedicht van Douwe A. Tamminga maakt onderdeel uit van het Fryske Fersepaad dat via 25 gedichten Bolsward met Iens verbindt.
Ballade fan de Sinteklazeboer
Yn ‘t hertsje fan Hinnaard’rradiel
stiet earne in boerehûs, dêr ‘t hiel
wat jierren lyn op wenne
in jonge widdo. ‘t Wie dêr rom,
in oare stjelp yn ’t wiid rûnom
koe amper men bekenne.
Dy pleats, sa wol in âld ferhaal,
yn yprenbeammen yl en skraal,
te waaid en heal ferwile,
dêr hat op in desimbermoarn
him ienkear in hiel ûngewoan
en seldsum stik ôfspile.
De widdo warber as in bij,
berêde sels har buorkerij
en hie it slim folhannich.
Se tsjerne en tsize dat it die,
komselden, redsum as se wie,
waard har it wurk te bannich.
Dat kaam, se hie in feint yn hier,
in kloeke bodder, sikerwier,
dy wóé, it wie wat wûnders.
En sterk! Hy tilde boppehâns
op ’t tsiisboerd tagelyk mei glâns
twa, trije tritichpûnders.
Hy molk en fuorre it jier yn ’t rûn
en stie faak op ‘e lette jûn
yn ’t fjild noch poer-allinne.
Nachts hat er as in soarchsum feint
yn ‘t bûthûs mannich kealtsje heind:
hy fléach foar syn boerinne.
Sa libbe it dêr de jiergong lâns
en bleau it buorkjen yn ‘e blâns,
sa koe de frou it rugje.
Doe, op in jûn, de dei wie oer,
hy siet by ‘t waarme winterfjoer
foar har te klompeplugjen,
doe sei boerinne mei in glim,
– der lei wat gutichs yn har stim -:
“’t is tiid fan sinteklaazjen,
ast no dyn klompen hjir ris brochst
watst dêr moarnier yn fine mochtst
meist nimme as dyn gaazje!”
De feint, nijsgjirrich as in skries,
joech foar de frou har wurd belies
en joech him doe nei sliepen,
mar tocht, ear ‘t him de lea befoel:
wat is de b’’rinne dochs fan doel?
Dy grutte fraach bleau iepen.
De oare moarns foar dage en dei
wie hy al ûnder ’e wrine wei
mei ‘t doel en lit neat skine.
Stil kipe er troch de mulhûsdoar.
mar hoe ’t er seach, hy koe gjin spoar
noch skyn fan klompen fine.
Wól stie de widdo nêst de hurd,
“Sjoch mar ris goed”sa wie har wurd,
“wat ha ‘k hjir oan myn skonken?”
De feint besaude en hy begriep:
syn klompen! O, se lake liep
tewyl har eagen blonken.
It duorre net mear mâle lang
doe wie de mole troch de fang
de feint wie gau besletten.
Hy naam syn sinteklaaspresint
mei beide hannen oan en sint
wie ‘t maitiid yn twa herten.
Wie maitiid doe ‘t yn kleare taal
twa flaggen op ‘e skuorrenaal
ferhellen fan‘t wjerfarren…
Noch altyd hâldt de jierren oer
de namme“Sinteklazeboer”
oantinken oan dit barren.Mar as om sinteklazetiid
d’ âld biskop oer de dakken riidt
dan kin er ‘t foar him krije:
dy feint, dy widdo by de hurd,
dan glimket er yn ‘t grize burd.
Hy mei ‘t ferhaal wol lije. Edens
-
Koffietuin Pressefinne
Koffietuin Pressefinne Elahuizen
-
de Geitenmeijerij
de Geitenmeijerij Fochteloo
-
Passantenkade It Stalt Akkrum
Passantenkade It Stalt Akkrum Akkrum
-
Waterbeleefroute Beestenbende: Wetterhûn
Waterbeleefroute Beestenbende: Wetterhûn
Bauck neemt ons mee naar het ‘Berltsumer Hûntsje’. Waarom staat dit beeld juist in hier? Tipje van de sluier: de mensen in het voormalige ‘Menaldumadelis’ waren érg goed in het verzinnen van ‘beestachtige’ bijnamen voor elkaar…
Berlikum
-
't Pannekoekschip Leeuwarden
't Pannekoekschip Leeuwarden Leeuwarden
-
Boonweg: gras en schapen
Boonweg: gras en schapen
(beluister hier het audioverhaal)
Het is bijna niet voor te stellen dat de zee deze dijk kan verslaan. Toch was er in de laatste veertig jaar een keer of acht serieuze dijkbewaking nodig. Rinus en Sander Dorst van Zeedefensie zijn dan ook altijd voorbereid. Hier in de werkplaats hangen de zaklampen aan de muur, de portofoons staan aan de lader en ligt het draaiboek op tafel. Voor het geval dát.
Vader en zoon Dorst liggen er niet wakker van, ze weten namelijk precies hoe de dijk erbij ligt. Elke week inspecteren ze de 25 kilometer dijk tussen Harlingen en Nieuwebildtzijl. En elke dag zijn ze hier sowieso te vinden, voor onderhoud en beheer. Zo gooien ze bijvoorbeeld kuilen dicht die door honden zijn gegraven en vangen ze ongeveer 150 mollen per jaar in hun klemmen.
Is dat nou echt nodig? Ja, want gangen, gaten en kuilen kunnen de dijk behoorlijk verzwakken. Ook is de grasmat superbelangrijk om de bovenlaag sterk te houden, hiervoor wordt een mengsel van zes soorten diepwortelend gras gebruikt. Als 80% van een vierkante meter grasmat ook daadwerkelijk uit grassprietjes bestaat, zijn de mannen dik tevreden.
Het gras wordt onderhouden door de schapen die je tussen april en oktober op de dijk ziet grazen. Met hun 'gouden voetjes' trappen ze de grond precies genoeg in en zorgen ze zo voor de ideale stevigheid. Vroeger graasden er ook wel koeien, maar hun hoeven deden meer kwaad dan goed.
De droogte van de laatste zomers baart wel eens zorgen. Schapen hebben soms nauwelijks genoeg te eten en enkele dijkvakken moesten opnieuw ingezaaid worden. Ook zette het waterschap voor het eerst een egger in, een machine die onkruid uit het gras haalt.
Andere soorten grassen en kruiden op de dijk zouden trouwens best een idee zijn, maar of dat veilig is? De proefvakken die je onderweg zag, laten vooralsnog zien dat de combinatie van schapen en gras het beste is voor de stevigheid van de dijk.
Aan de 'achterkant' van de dijk vind je geen gras maar asfalt, met daaronder steen en zand. In de jaren negentig bleek het asfalt zo zwak dat uit voorzorg breuksteen en grond bij de werkplaats is neergelegd. Je weet immers maar nooit. Intussen wordt er ook een proef gedaan met innovatieve asfaltbekleding.
Ingesproken door:
De van oorsprong Friese Esther Kokmeijer is kunstenares, ontdekker, designer and fotograaf. Ze woont tegenwoordig in Rotterdam, maar werkt overal ter wereld.
Esther werkt met Joop Mulder aan een serie projecten waarmee ze met korenbloemen verhalen over water zichtbaar wil maken. Een zee van bloemen, een terp omringd door water, een dijkdoorbraak en Holwerd aan zee, zichtbaar gemaakt met miljoenen bloeiende Korenbloemen. “Inspirerend hoe Joop zo begaan was met het prachtig Waddengebied. Hoe hij verhalen over dit bijzondere landschap tot leven wist te brengen en zich inzette om intieme ontmoetingen te creëren met dit landschap.”
Dit verhaal is onderdeel van de route Gemalen Verhalen van Sense of Place Sint Jacobiparochie
-
Recreatie Tolbrugschans - Grote Schans
Recreatie Tolbrugschans - Grote Schans Oudehorne
Direct boekbaar
-
Museum Heerenveen
Museum Heerenveen Heerenveen
-
Camperplaats Stoutenburght
Camperplaats Stoutenburght Blesdijke
-
Brandeburen (Brânburren)
Brandeburen (Brânburren) It Heidenskip
-
Gezinshuis Druvebeam
Gezinshuis Druvebeam Oudega (gemeente Súdwest-Fryslân)
Direct boekbaar