Locaties
1657 t/m 1680 van 6122 resultaten
-
Boonweg: gras en schapen
Boonweg: gras en schapen
(beluister hier het audioverhaal)
Het is bijna niet voor te stellen dat de zee deze dijk kan verslaan. Toch was er in de laatste veertig jaar een keer of acht serieuze dijkbewaking nodig. Rinus en Sander Dorst van Zeedefensie zijn dan ook altijd voorbereid. Hier in de werkplaats hangen de zaklampen aan de muur, de portofoons staan aan de lader en ligt het draaiboek op tafel. Voor het geval dát.
Vader en zoon Dorst liggen er niet wakker van, ze weten namelijk precies hoe de dijk erbij ligt. Elke week inspecteren ze de 25 kilometer dijk tussen Harlingen en Nieuwebildtzijl. En elke dag zijn ze hier sowieso te vinden, voor onderhoud en beheer. Zo gooien ze bijvoorbeeld kuilen dicht die door honden zijn gegraven en vangen ze ongeveer 150 mollen per jaar in hun klemmen.
Is dat nou echt nodig? Ja, want gangen, gaten en kuilen kunnen de dijk behoorlijk verzwakken. Ook is de grasmat superbelangrijk om de bovenlaag sterk te houden, hiervoor wordt een mengsel van zes soorten diepwortelend gras gebruikt. Als 80% van een vierkante meter grasmat ook daadwerkelijk uit grassprietjes bestaat, zijn de mannen dik tevreden.
Het gras wordt onderhouden door de schapen die je tussen april en oktober op de dijk ziet grazen. Met hun 'gouden voetjes' trappen ze de grond precies genoeg in en zorgen ze zo voor de ideale stevigheid. Vroeger graasden er ook wel koeien, maar hun hoeven deden meer kwaad dan goed.
De droogte van de laatste zomers baart wel eens zorgen. Schapen hebben soms nauwelijks genoeg te eten en enkele dijkvakken moesten opnieuw ingezaaid worden. Ook zette het waterschap voor het eerst een egger in, een machine die onkruid uit het gras haalt.
Andere soorten grassen en kruiden op de dijk zouden trouwens best een idee zijn, maar of dat veilig is? De proefvakken die je onderweg zag, laten vooralsnog zien dat de combinatie van schapen en gras het beste is voor de stevigheid van de dijk.
Aan de 'achterkant' van de dijk vind je geen gras maar asfalt, met daaronder steen en zand. In de jaren negentig bleek het asfalt zo zwak dat uit voorzorg breuksteen en grond bij de werkplaats is neergelegd. Je weet immers maar nooit. Intussen wordt er ook een proef gedaan met innovatieve asfaltbekleding.
Ingesproken door:
De van oorsprong Friese Esther Kokmeijer is kunstenares, ontdekker, designer and fotograaf. Ze woont tegenwoordig in Rotterdam, maar werkt overal ter wereld.
Esther werkt met Joop Mulder aan een serie projecten waarmee ze met korenbloemen verhalen over water zichtbaar wil maken. Een zee van bloemen, een terp omringd door water, een dijkdoorbraak en Holwerd aan zee, zichtbaar gemaakt met miljoenen bloeiende Korenbloemen. “Inspirerend hoe Joop zo begaan was met het prachtig Waddengebied. Hoe hij verhalen over dit bijzondere landschap tot leven wist te brengen en zich inzette om intieme ontmoetingen te creëren met dit landschap.”
Dit verhaal is onderdeel van de route Gemalen Verhalen van Sense of Place
-
-
Dyksputten
Dyksputten
Dyksputten zijn historische kleiputten langs de Friese Waddenzeedijk. Ze zijn ontstaan door kleiwinning in de 19e eeuw die werd gebruikt voor de ophoging van de zeedijk.
De Dyksputten vind je terug op meerdere locaties in het binnendijkse gebied achter de zeedijk rondom de dorpen Sexbierum en Oosterbierum in de gemeente Waadhoeke.
Tegenwoordig fungeren deze laaggelegen, brakke natuurgebieden als rust- en broedplaats voor vogels en zeldzame flora. De Dyksputten zijn soms wel 3 meter diep.
-
-
ienie mini's bij de gevel
ienie mini's bij de gevel
-
Bibliotheek Jubbega
Bibliotheek Jubbega
-
Executie van tien Nederlandse collaborateurs bij Oldeberkoop
Executie van tien Nederlandse collaborateurs bij Oldeberkoop
In de middag van 12 april werd Oldeberkoop bevrijd door het “D” Squadron van de Royal Canadian Dragoons. Later op de dag werd er in het dorp door hen een tijdelijk hoofdkwartier gevestigd. Vanuit het hoofdkwartier werden de bewegingen van het “D” squadron gecoördineerd. Het was ook de plek waar krijgsgevangenen uit de directe omgeving verzameld werden.
Deze krijgsgevangenen waren vaak Duitsers, maar soms ook Nederlanders die vrijwillig bij de Waffen-SS, het NSKK of bij de Nederlandse Landwacht dienden. Op deze 12e april werden tien van deze collaborateurs onder grote belangstelling het kampement in Oldeberkoop binnengebracht. De haat tegen mensen die met of voor de Duitsers vochten was groot onder het merendeel van de Nederlandse bevolking. Een inwoner van Oldeberkoop beschreef het moment dat de mannen werd binnengebracht: “Het publiek joelde en fluitte, sommigen spuwden en enkelen konden hun handen niet van hen afhouden. Eén ervan kreeg een klap tegen zijn hoofd, dat hij zat te suizebollen.”
Niet veel later werden deze krijgsgevangenen weer weggevoerd. Vermoedelijk met als doel om ze naar een echt gevangenkamp in Vledder te brengen. Maar daar zouden de mannen nooit aankomen. Zij werden alle tien in het Koepelbos net buiten Oldeberkoop zonder enige vorm van proces doodgeschoten.
Lang werd gedacht dat de Canadezen verantwoordelijk waren voor deze onrechtmatige executies. Maar in 1995 werd duidelijk dat de Canadese betrokkenheid minimaal was. Verhalen over betrokkenheid van twee voormalige verzetslieden werden bevestigd toen één van hen bekende de schoten te hebben gelost. Naast hijzelf waren een collega, een Canadese chauffeur en enkele mannen die de graven hadden gedolven bij de executie aanwezig.
Wat precies de directe aanleiding was voor het vermoorden van de Nederlandse collaborateurs en wat de precieze rol was van de twee Nederlanders en de Canadees is nooit helemaal opgehelderd. Er bestaan verschillende lezingen van de gebeurtenissen die aan de schietpartij voorafgingen. De lijken werden uiteindelijk op 14 april in een massagraf aan de rand van de weg begraven. Later zijn deze overgebracht naar de Duitse oorlogsbegraafplaats in Ysselsteyn. Toen zijn ook de namen van de meeste slachtoffers bekend geworden:
Egbert Jan Hommes, Ordnungspolizei
0tto Frikken, Ordnungspolizei
Gerrit Jan Seevinck, Nederlandse Landwacht
Hendrik Dales, Nederlandse Landwacht
Heike Ham, Nederlandse Landwacht
Douwe Jonkman, Nederlandse Landwacht
Bernard Janssen, Nederlandse Landwacht
Arnold Pieter Post, Nederlandse Landwacht
Van twee mannen van de Nederlandse Landwacht kon de identiteit nog niet worden achterhaald.
-
-
Restaurant Kingfisher St. Nicolaasga
Restaurant Kingfisher St. Nicolaasga
-
Tourist Info Appelscha
Tourist Info Appelscha
-
De Staten - Kijkheuvel
De Staten - Kijkheuvel
-
De Dining
De Dining
-
Vakantiehuis Dadde Wiek
Vakantiehuis Dadde Wiek
-
Bootverhuur Camping Ykema
Bootverhuur Camping Ykema
-
Kitesurfspot Stavoren
Kitesurfspot Stavoren
-
Bed and Breakfast Kia Ora
Bed and Breakfast Kia Ora
-
Witmarsum (Wytmarsum)
Witmarsum (Wytmarsum)
-
De Oare Keamer
De Oare Keamer
-
Veerpont Over de Lende (Oldetrijne)
Veerpont Over de Lende (Oldetrijne)
-
Oranjewoud BB bunker
Oranjewoud BB bunker
-
Zwanenjacht Wijnaldum
Zwanenjacht Wijnaldum
Hier bij de Ried werd vroeger vis gevangen en werden zwanen gehouden. Het recht op zwanenjacht was een waardevol bezit en vormde eeuwenlang een bron van inkomsten.
Vroeger vochten de friezen met dammen tegen het water, als gevolg van de afdamming ontstond ten noorden van Wijnaldum een drassig gebied. Deze voormalige slenk, het Ried, vormde hier de zuidgrens van.
-
-
Yachtcharter Wetterwille - Duetvlet 1040 Marne
Yachtcharter Wetterwille - Duetvlet 1040 Marne
Direct boekbaar
-
Bar en Restaurant De Nostalgie
Bar en Restaurant De Nostalgie
-
De Leiker
De Leiker
-
Beach Resorts Makkum - Appartement Residence Sudersee 4 personen
Beach Resorts Makkum - Appartement Residence Sudersee 4 personen
Direct boekbaar
-
Pingo's
Pingo's
-
Verrekijker zeedijk Holwerd Ternaard
Verrekijker zeedijk Holwerd Ternaard
