Locaties
2161 t/m 2184 van 6160 resultaten
-
Huisboot Vakanties
Huisboot Vakanties
-
Boazum (Bozum)
Boazum (Bozum)
-
RCN de Potten - Bungalow de Valk
RCN de Potten - Bungalow de Valk
-
Gedicht: Ourond | Joël Hut
Gedicht: Ourond | Joël Hut
OUROND
pas nei it griene börd
wêrt ik in geef gedicht op lês
wyt ik, hiest tot för kört
förbij in trepke en it gers
genôch foar jong en âld
om förtst it wytst wer furt te ranen
wurdt alles minder kâld
dan hast dy dêrby del te jaan
t is goed, dit gasterlân
san dichter hoecht nit op te jutten
aanst lis ik bij it strân
k he lauwer toch gin kâlde futten
-
-
Zijda Yachting - Poseidon Elite
Zijda Yachting - Poseidon Elite
Direct boekbaar
-
Pluk en theetuin Vreedebest
Pluk en theetuin Vreedebest
-
Aanlegsteiger FL11
Aanlegsteiger FL11
-
Ketliker Skar
Ketliker Skar
-
De Smaakmaker
De Smaakmaker
-
Vijver Oudemirdum
Vijver Oudemirdum
-
Happynes.nl
Happynes.nl
-
de Drijfveer - Friendship 22 Free - Seagull
de Drijfveer - Friendship 22 Free - Seagull
Direct boekbaar
-
Tornado Yachting Makkum - Delphia 40.3- One
Tornado Yachting Makkum - Delphia 40.3- One
-
Parkhotel Tjaarda - Comfortkamer
Parkhotel Tjaarda - Comfortkamer
Direct boekbaar
-
Van Harenstraat 16
Van Harenstraat 16
-
Boonweg: gras en schapen
Boonweg: gras en schapen
(beluister hier het audioverhaal)
Het is bijna niet voor te stellen dat de zee deze dijk kan verslaan. Toch was er in de laatste veertig jaar een keer of acht serieuze dijkbewaking nodig. Rinus en Sander Dorst van Zeedefensie zijn dan ook altijd voorbereid. Hier in de werkplaats hangen de zaklampen aan de muur, de portofoons staan aan de lader en ligt het draaiboek op tafel. Voor het geval dát.
Vader en zoon Dorst liggen er niet wakker van, ze weten namelijk precies hoe de dijk erbij ligt. Elke week inspecteren ze de 25 kilometer dijk tussen Harlingen en Nieuwebildtzijl. En elke dag zijn ze hier sowieso te vinden, voor onderhoud en beheer. Zo gooien ze bijvoorbeeld kuilen dicht die door honden zijn gegraven en vangen ze ongeveer 150 mollen per jaar in hun klemmen.
Is dat nou echt nodig? Ja, want gangen, gaten en kuilen kunnen de dijk behoorlijk verzwakken. Ook is de grasmat superbelangrijk om de bovenlaag sterk te houden, hiervoor wordt een mengsel van zes soorten diepwortelend gras gebruikt. Als 80% van een vierkante meter grasmat ook daadwerkelijk uit grassprietjes bestaat, zijn de mannen dik tevreden.
Het gras wordt onderhouden door de schapen die je tussen april en oktober op de dijk ziet grazen. Met hun 'gouden voetjes' trappen ze de grond precies genoeg in en zorgen ze zo voor de ideale stevigheid. Vroeger graasden er ook wel koeien, maar hun hoeven deden meer kwaad dan goed.
De droogte van de laatste zomers baart wel eens zorgen. Schapen hebben soms nauwelijks genoeg te eten en enkele dijkvakken moesten opnieuw ingezaaid worden. Ook zette het waterschap voor het eerst een egger in, een machine die onkruid uit het gras haalt.
Andere soorten grassen en kruiden op de dijk zouden trouwens best een idee zijn, maar of dat veilig is? De proefvakken die je onderweg zag, laten vooralsnog zien dat de combinatie van schapen en gras het beste is voor de stevigheid van de dijk.
Aan de 'achterkant' van de dijk vind je geen gras maar asfalt, met daaronder steen en zand. In de jaren negentig bleek het asfalt zo zwak dat uit voorzorg breuksteen en grond bij de werkplaats is neergelegd. Je weet immers maar nooit. Intussen wordt er ook een proef gedaan met innovatieve asfaltbekleding.
Ingesproken door:
De van oorsprong Friese Esther Kokmeijer is kunstenares, ontdekker, designer and fotograaf. Ze woont tegenwoordig in Rotterdam, maar werkt overal ter wereld.
Esther werkt met Joop Mulder aan een serie projecten waarmee ze met korenbloemen verhalen over water zichtbaar wil maken. Een zee van bloemen, een terp omringd door water, een dijkdoorbraak en Holwerd aan zee, zichtbaar gemaakt met miljoenen bloeiende Korenbloemen. “Inspirerend hoe Joop zo begaan was met het prachtig Waddengebied. Hoe hij verhalen over dit bijzondere landschap tot leven wist te brengen en zich inzette om intieme ontmoetingen te creëren met dit landschap.”
Dit verhaal is onderdeel van de route Gemalen Verhalen van Sense of Place
-
-
Wytske Wisses en haar zoon
Wytske Wisses en haar zoon
Het is het jaartal 1686. Wytske Wisses is van plan met haar zoon Douwe naar hun pachter te lopen aan de Lijckweg in Katlijk. Ze lopen via de Kerkelaan langs het nieuwe Godshuis. Vooral Douwe wil daar wat blijven staan, omdat hij last van zijn voeten heeft gekregen.
Wytske vertelt: ‘Mijn naam is Wytske Wisses en jullie vinden mijn naam verbonden met mijn grondbezit in Katlijk samen met mijn zoon Douwe Piers. Ik ben hier niet geboren en ik woon hier ook niet. Ik neem jullie mee op mijn reis naar Katlijk met mijn zoon. Mijn zoon moet met mij onze kavels bekijken. Zijn vader zaliger was veenbaas en kocht de kavels voor hem, zodat hij van de pacht zou kunnen leven. Zijn stiefvader heeft het vaak over deze kavels, want die kunnen nog worden verveend, waardoor Douwe geld kan verdienen. Het is vrij moeilijk om in Katlijk te komen, omdat we met de praam via de vaart in De Knype en de Dorpsvaart naar Katlijk moeten varen. Het is daar namelijk nog een woestenij. Gelukkig hebben we een goede Katlijker boer die ons land bewerkt en ons pacht betaalt. Hij kan er vijf koeien en twee paarden op houden. Hij heeft net als ik stemrecht om de grietman van Schoterland en de dorpsrechter in Katlijk te kiezen. In Katlijk liggen de kavels van mijn zoon aan de oude Lijckweg. Mijn zoon is 16 jaar en zal nu moeten leren zich als een man te gedragen die zijn pachter te woord staat.’
Ondertussen lopen ze weer verder en kijken ze naar het kerkhof aan de andere kant van de heg. Wytske spoort haar zoon aan, terwijl ze vertelt: ‘Je vader ligt daar.’ Douwe vraagt dan: ‘Lijckweg, wat betekent die naam, mem; liggen daar lijken?’ Wytske: ‘Wel nee, die liggen daar niet.’ Douwe: ‘Maar waarom lopen we naar die Lijckweg? Ik hou niet van die naam, ik vind het een nare naam. Vader is immers ook dood.’ Wytske: ‘Nou ja.., je vader heeft hier niets mee te maken. Onze kavels liggen aan deze weg. Kom verman je zoon!’ Douwe: ‘Maar ik wil daar liever niet heen, kunnen we niet omlopen, mem?’ Wytske: ‘We gaan kijken bij onze kavels en jij gaat de pachter Ids Foppes vragen hoe het land en zijn familie ervoor staan. We willen het immers nog gaan vervenen en er veel turf van gaan verkopen.’
Ondertussen zijn ze aangekomen bij de tapperij op de hoek.
Douwe: ‘Kunnen we niet even bij de tapperij naar binnen, moeder; het is warm en ik heb dorst. Ik heb immers ook last van mijn voeten.’ Wytske: ‘We gaan absoluut niet naar binnen, daar schenken ze sterke drank. Ik heb genoeg gezien wat drank doet met de verveners in De Knype. Ze liggen soms meer dood dan levend naast de vaart. Jij gaat daar niet naar binnen. Wij zijn doopsgezinden en die gaan nooit een tapperij naar binnen.’ Douwe: ‘Maar moeder…’ Wytske: ‘Verman je zoon; je gaat je voorstellen aan Ids Foppes, want van hem ga je in de toekomst pacht krijgen. En ja, hij woont aan de Lijckweg.’ Douwe: ’Ik heb last van mijn tenen in die krappe schoenen, ik loop liever op mijn klompen. Kan ik niet op sokken verder, dan trek ik mijn schoenen straks wel weer aan.’ Wytske: ‘Ik waarschuw je zoon, je moet je nu gedragen als een volwassene, doorstappen en hou je schoenen aan.’
Ze zijn nu vlakbij het boerderijtje van de pachter en Douwe valt opgelucht in de berm van de Lijckweg. Hij trekt zijn schoenen en sokken uit en wrijft over zijn pijnlijke voeten. Deze houding bevalt Wytske allerminst, want zo gedraagt een eigenaar zich niet. De jongen zal nog veel moeten leren, verdorie. Hij moet nu eerst zijn schoenen weer aantrekken en zijn rug rechten.
De pachter komt al naar hen toe vanuit het land.
-
-
Dada monument
Dada monument
-
Recreatie Tolbrugschans - Grote Schans
Recreatie Tolbrugschans - Grote Schans
Direct boekbaar
-
Bootverhuur Eernewoude
Bootverhuur Eernewoude
-
Het Groene Kruis
Het Groene Kruis
-
De Roskam
De Roskam
Er is een tijd geweest dat er zich in Kollum maar liefst zestien etablissementen in de vorm van kroegjes, café’s, logementen en herbergen bevonden. De Roskam is daar altijd één van geweest.
Wie zich het Kollum van de vorige eeuw nog herinnert, ziet misschien zo het uithangbord van uitbater Bonne Hof nog voor zich: een bol mannetje, in zwembroek, met knalrode wangen. Het verhaal gaat dat Bonne Hof de planten voor zijn eigen gestookte kalmoesberenburg uit de Alde Swimmer plukte. In de jaren ’50 van de vorige eeuw was de Kollumer Beerenburg een populair drankje. Over zijn vader Sietse Jan gaat een ander verhaal; hij maakte de kroketten zo lekker dat men er zelfs voor uit Groningen en Leeuwarden voor naar Kollum kwam.Er zijn meer sterke verhalen die de ronde gaan over De Roskam. Tijdens een razzia in de Tweede Wereldoorlog zou notaris Wassenberg zich hebben verstopt op zolder, waarna hij met stoel en al door het plafond zakte. De chauffeur van toenmalig commissaris van de Koning Linthorst Homan, verloor zijn pet na een overnachting in 1952. Het werd als een groot schandaal aangemerkt, de pet moest wel gestolen zijn. Woest vertrok de commissaris uit Kollum. Uiteindelijk werd de pet gewoon gevonden en per koerier keurig nagezonden door de Kollumers.
-
-
Kruiswater (Krúswetter) bij Veenwouden
Kruiswater (Krúswetter) bij Veenwouden
-
B&B Stuif es in
B&B Stuif es in
