Locaties
3721 t/m 3744 van 6186 resultaten
-
Nicolaaskerk Stavoren
Nicolaaskerk Stavoren
-
Holwerterpolder
Holwerterpolder
-
Bildtstraat 24
Bildtstraat 24
-
Drink & Eetlokaal Proefverlof
Drink & Eetlokaal Proefverlof
-
NØRD Conceptstore
NØRD Conceptstore
-
Atelierkerk Ginnum
Atelierkerk Ginnum
-
Informatiepunt Wommels (It Tsiispakhûs)
Informatiepunt Wommels (It Tsiispakhûs)
-
Zijda Yachting - Victoria
Zijda Yachting - Victoria
Direct boekbaar
-
Kartbaan Leeuwarden
Kartbaan Leeuwarden
-
It Aude Kolonyhus
It Aude Kolonyhus
-
WestCord WTC Hotel - WOW Suite
WestCord WTC Hotel - WOW Suite
Direct boekbaar
-
Martinikerk Franeker
Martinikerk Franeker
-
Huifkar
Huifkar
Direct boekbaar
-
Waterbeleefroute Beestenbende: Theaterkerk Wier
Waterbeleefroute Beestenbende: Theaterkerk Wier
De voormalige Middelzee wijst ons de weg naar Wier, waar een opmerkelijk uurwerk, een oude state en bijzondere dierenverhalen op ons wachten.
De oude Middelzee is op deze fietsroute nooit ver weg: ook de kerk van Wier werd aan de oever van het water gebouwd, hoog en droog op een terp. Waarschijnlijk werd de kerk gebouwd als kapelletje bij de voormalige Lauta State, het landgoed van de invloedrijke Schelte Lauta.
Op zijn terrein gaan we straks nog een kijkje nemen, maar eerst is de Ioannis Theaterkerk aan de beurt. Aan de zuidzijde van de kerktoren hangt namelijk een bijzonder astronomisch uurwerk. Het Astronomisch Uurwerk toont de opkomst en ondergang van de zon, de bolling van de maan, de lengte van de dag en nacht en de hoogte van de zon. Wat het uurwerk éxtra bijzonder maakt: het werd gemaakt door Fred Bruijn, een jongeman die tijdens de Tweede Wereldoorlog ondergedoken zat in het dorpje Wier. Als dank aan de Wierster bevolking besloot hij dit uurwerk te maken. Dat was niet gemakkelijk; in de oorlog waren er weinig materialen voor handen en hij maakte alles helemaal zelf met de hand, tot in de kleinste details. Een prachtig gebaar!
En turen naar de hemel – de maan, de sterren en de zon - dat kun je tegenwoordig op het voormalige Lauta-terrein uitstekend doen. Er staat vandaag de dag zelfs een vleermuistoren. Fiets je mee? En houd onderweg je ogen goed open voor nóg meer beesten, want we passeren zometeen de Wierster kat! Kun jij 'm spotten?
-
-
Natuurkampeerterrein minicamping Singel - Trekkershut
Natuurkampeerterrein minicamping Singel - Trekkershut
Direct boekbaar
-
De Roskam
De Roskam
Er is een tijd geweest dat er zich in Kollum maar liefst zestien etablissementen in de vorm van kroegjes, café’s, logementen en herbergen bevonden. De Roskam is daar altijd één van geweest.
Wie zich het Kollum van de vorige eeuw nog herinnert, ziet misschien zo het uithangbord van uitbater Bonne Hof nog voor zich: een bol mannetje, in zwembroek, met knalrode wangen. Het verhaal gaat dat Bonne Hof de planten voor zijn eigen gestookte kalmoesberenburg uit de Alde Swimmer plukte. In de jaren ’50 van de vorige eeuw was de Kollumer Beerenburg een populair drankje. Over zijn vader Sietse Jan gaat een ander verhaal; hij maakte de kroketten zo lekker dat men er zelfs voor uit Groningen en Leeuwarden voor naar Kollum kwam.Er zijn meer sterke verhalen die de ronde gaan over De Roskam. Tijdens een razzia in de Tweede Wereldoorlog zou notaris Wassenberg zich hebben verstopt op zolder, waarna hij met stoel en al door het plafond zakte. De chauffeur van toenmalig commissaris van de Koning Linthorst Homan, verloor zijn pet na een overnachting in 1952. Het werd als een groot schandaal aangemerkt, de pet moest wel gestolen zijn. Woest vertrok de commissaris uit Kollum. Uiteindelijk werd de pet gewoon gevonden en per koerier keurig nagezonden door de Kollumers.
-
-
Eetcafé De 2 Gemeenten
Eetcafé De 2 Gemeenten
-
Booking Dokkum
Booking Dokkum
-
Eendenkooi Bakhuizen
Eendenkooi Bakhuizen
-
Schapenhouderij Klaaske de Groot
Schapenhouderij Klaaske de Groot
-
De dorpsrechter en de lekkende dijk
De dorpsrechter en de lekkende dijk
Jan Wolters stond aan de rand van zijn akker; zijn ogen gericht op de horizon waar het veengebied begon. Hij rook de zure geur van het water dat zijn land binnensijpelde. Zijn grote boerderij, een van de dertig stemgerechtigde boerderijen in Katlijk, lag bijna op de kruising van het dorp. Als dorpsrechter droeg hij vele verantwoordelijkheden, maar deze kwestie raakte hem persoonlijk.
"Het is weer erger geworden, Jan," zei naburige boer Gerrit Cornelis, terwijl hij naderbij kwam. "Mijn gewassen verdrinken in dat zure water. We kunnen zo niet doorgaan."
Jan knikte bedachtzaam. "Ik weet het, Gerrit. De dijk tussen het veen en onze velden brokkelt af. We moeten iets doen."
"En wat ga jij eraan doen?" vroeg Gerrit met een toon van frustratie in zijn stem. "Je bent toch de dorpsrechter?"
Jan zuchtte. Hij wist dat zijn positie hem verplichtte om een oplossing te vinden, maar het was nooit eenvoudig. "Ik zal met de veenbazen praten. We moeten samenwerken om dit op te lossen."
De volgende dag begaf Jan zich naar het veengebied. Hij trof Klaas, de hoofdveenbaas, bij de rand van een turfput.
"Klaas," riep Jan, "we moeten praten over de dijk."
Klaas keek op, zijn gezicht getekend door jaren van zwaar werk. "Wat is er met de dijk, Jan?"
"Hij lekt. Ons land verzuurt. We hebben jullie hulp nodig om hem te repareren."
Klaas lachte schamper. "En waarom zouden wij dat doen? Wij hebben geen last van dat water."
Jan zijn geduld raakte op), maar hij beheerste zich. "Omdat we allemaal deel uitmaken van deze gemeenschap, Klaas. Als onze oogsten mislukken, lijdt iedereen eronder."
Na lange onderhandelingen werd er een overeenkomst bereikt. De veenwerkers zouden de noordelijke helft van de dijk repareren, de boeren de zuidelijke helft. Bovendien zouden de sloten aan beide zijden worden verbreed en uitgediept.
Toen Jan het nieuws aan de boeren bracht, was er gemor. "Waarom moeten wij de helft doen?" klaagde een van hen.
"Omdat het onze verantwoordelijkheid is om voor ons land te zorgen," antwoordde Jan vastberaden. "Dit is de enige manier waarop we allemaal kunnen winnen."
In de weken die volgden, werkten veenwerkers en boeren zij aan zij langs de twee kilometer lange dijk. Jan werkte mee, zijn handen even eeltig als die van de anderen.
Toen het werk voltooid was, stond Jan opnieuw aan de rand van zijn akker. De zure geur was verdwenen, vervangen door de frisse geur van vochtige aarde. Hij voelde een diepe tevredenheid, niet alleen vanwege de oplossing van het probleem, maar ook vanwege de samenwerking die het had voortgebracht.
In de verte zag hij Klaas naderen. De veenbaas knikte naar hem, een zeldzame glimlach op zijn verweerde gezicht. "Je had gelijk, Jan," zei hij. "We zijn inderdaad allemaal deel van dezelfde gemeenschap."
Jan glimlachte terug, wetend dat zijn werk als dorpsrechter, hoe uitdagend ook, momenten als deze de moeite waard maakte. In het kleine Katlijk met zijn 169 inwoners had hij het verschil gemaakt. En morgen zou er weer een nieuwe uitdaging zijn.
-
-
De Streken
De Streken
-
Sint-Margaretakerk
Sint-Margaretakerk
-
Wellekom Watersport - Platbodem zeeschouw Catharina
Wellekom Watersport - Platbodem zeeschouw Catharina
Direct boekbaar
