De ziel van de woestijn
Van jongs af aan is Tonny Holsbergen verknocht aan de vertellingen van Duizend-en-een-nacht. Toen zij zich eenmaal had bekwaamd in het kunstenaarschap, besloot zij op ontdekking te gaan in de Oriënt – gedreven door een fascinatie voor andere culturen en ‘Oosterse sferen’. Zo maakte zij vele reizen door Oman, Jemen, Qatar en India.
Een tentoonstelling vol beleving
De overzichtstentoonstelling die nu te zien is, biedt niet alleen de mogelijkheid om het vakmanschap van Holsbergen te bewonderen, maar nodigt bezoekers ook uit zich onder te dompelen in Oriëntaalse sferen. De expositieruimte is aangekleed met een bedoeïenentent, met kleden, kussens, sieraden en muziek. Het is voor bezoekers een verrijkende beleving, waarna zij misschien met andere ogen naar de wereld om zich heen kijken.
De woestijn als keerpunt
De eerste reis naar Oman die Tonny Holsbergen maakte in 2001 betekende een keerpunt in haar bestaan. In de woestijn kampeerde ze in een kleine tent en raakte ze in de ban van de Bedoeïenen.
‘Ik werd betoverd door de schoonheid van de vrouwen in hun kleurrijke jurken en hun karakteristieke gouden maskers, bourka’s,’ vertelt Holsbergen. ‘Zonder hun taal te spreken probeerde ik door te dringen tot hun besloten wereld.’
Ze trok rond en bezocht tentenkampen, souks en kamelenmarkten. Gewapend met houtskool en krijt kon ze uren zitten schetsen onder de brandende zon. Ze werd verliefd op het land en zou er daarna vaak naar terugkeren.
De schoonheid van het bedoeïenenleven
Haar reizen naar Oman resulteerden onder meer in een imposante serie pastels, schilderijen en tekeningen die de essentie van het bedoeïenenleven vangen – met kamelenraces en geitenmarkten als terugkerende thema’s. Met deze werken exposeerde zij ook in het Sultanaat.
Daarnaast werd haar meerdere keren gevraagd de Sultan te portretteren. Met haar boek Faces of Oman behaalde zij internationale faam.
Kleuren en tradities van India
Ook India stond altijd hoog op haar wensenlijstje als land om naartoe te reizen. Ze ontmoette er veel mensen en werd door de Maharadja uitgenodigd om te komen dineren in zijn paleis. Ze viel voor de kleurenrijkdom van de kleding van zowel mannen als vrouwen en voor de prachtige sieraden. Vooral de tulbanden die de mannen dragen fascineerden en inspireerden haar zozeer dat ze deze telkens opnieuw wilde vastleggen op papier en doek.
Een ode aan mensen en tradities
Alle reizen en ontmoetingen hebben geleid tot een indrukwekkende hoeveelheid portretten, levendige scènes en landschappen. Samen vormen zij een ode aan een levenswijze waarin gastvrijheid en traditie centraal staan.
De kunstwerken blinken uit door hun kleuren en beweging – in de kleding van dansende vrouwen, de rennende kamelen en het stuivende zand in de woestijn. Alle doeken zijn vol leven en achter elk werk schuilt een avontuurlijk verhaal.
