Locaties
3265 t/m 3288 van 6188 resultaten
-
Bank Golf van onrust
Bank Golf van onrust
Golf van onrust herinnert aan de arbeidersopstand in De Westhoek en de oprichting van de vakbond 'Broedertrouw' in 1889.
Aan het einde van de 19e eeuw groeide de landbouw sterk, maar de arbeidsomstandigheden bleven slecht. Landarbeiders in Friesland werkten lange dagen voor slechts negen cent per uur. Ook vrouwen en kinderen moesten meewerken om rond te komen.
In november 1889 riepen Durk Kuik en Jan Stap arbeiders op zich te verenigen. Zo ontstond Broedertrouw, een vereniging die drie cent loonsverhoging per uur eiste. Gerben van Tuinen werd de voorman. De beweging groeide snel en telde al gauw honderden leden.
De socialistische voorman Domela Nieuwenhuis had kort daarvoor in Sint Jacobiparochie en Sint Annaparochie grote bijeenkomsten gehouden. Zijn oproep voor meer vrijheid, recht en bestaanszekerheid gaf veel arbeiders extra moed.
Toen boeren de looneis afwezen, volgden stakingen. In mei 1890 legden arbeiders een week lang het werk neer, midden in het landbouwseizoen. Op sommige plekken leidde dat alsnog tot een hoger loon.
In augustus 1890 staakten opnieuw zo'n 150 landarbeiders. De regering reageerde door militairen, veldwachters en marechaussees naar de Westhoek te sturen, waardoor de spanningen flink opliepen.
Gerben van Tuinen en Jan Stap werden gearresteerd op verdenking van bedreiging, maar advocaat Pieter Jelles Troelstra wist hen vrij te krijgen. Toch verloor Broedertrouw daarna aan kracht. In 1892 ging de vereniging op in de Sociaal-Democratische Bond en bleef er van de ooit 600 leden nog maar een klein aantal over.
Het monument van Auke Wassenaar uit 1984 herinnert nog altijd aan deze periode van strijd en sociale onrust in de Westhoek.
-
-
De Maria Geboortekerk Dronryp
De Maria Geboortekerk Dronryp
-
Camping Mounewetter
Camping Mounewetter
-
Wetterskip gemaal Mokkebank
Wetterskip gemaal Mokkebank
-
Pean-buiten Akkrum - de Jister
Pean-buiten Akkrum - de Jister
Direct boekbaar
-
Blaugerzen
Blaugerzen
-
Voedselbos Ouwe-Syl
Voedselbos Ouwe-Syl
-
Zijda Yachting - Isala
Zijda Yachting - Isala
Direct boekbaar
-
Bergsma Easterein
Bergsma Easterein
-
Arum (Arum)
Arum (Arum)
-
Sathe 1772
Sathe 1772
-
Aanlegsteiger SN66
Aanlegsteiger SN66
-
Het Bildt | streek
Het Bildt | streek
-
The Tosti Club Leeuwarden
The Tosti Club Leeuwarden
-
B&B ByBoukje
B&B ByBoukje
-
Camping de Finne - Camperplekken
Camping de Finne - Camperplekken
-
Outdoor Escape Sneek
Outdoor Escape Sneek
-
Veerpont Fietspont De Deelen (De Deelen)
Veerpont Fietspont De Deelen (De Deelen)
-
Kleine Bredeplaats 16
Kleine Bredeplaats 16
-
Skiedingsboskje en Pingo’s A7
Skiedingsboskje en Pingo’s A7
-
Surf N Sail Makkum
Surf N Sail Makkum
-
Hinderlaag bij Oldeholtpade
Hinderlaag bij Oldeholtpade
Op 12 april viel de brug over de Tjonger in Mildam in handen van het verkenningsregiment de Royal Canadian Dragoons. Omdat de bezetter heel veel andere bruggen hadden opgeblazen, hechtten de Canadezen er veel waarde aan om deze brug ook te behouden voor de oversteek van andere Canadese eenheden. Daarom werden er die dag tientallen pantserwagens, mobiel artilleriegeschut en tal van andere voertuigen naar Mildam gezonden om het bruggenhoofd over de Tjonger te versterken.
In één van die pantserwagens, een Staghound zat de 24-jarige Trooper Wilfred Robert George Berry uit Ontario. De jonge Canadees had zich vrijwillig voor militaire inzet in Europa aangemeld. En had met de Royal Canadian Dragoons al in Italië gevochten. Eind februari 1945 werden zij overgeplaatst naar Noordwest-Europa.
Voor Berry eindigde de oorlog in Friesland. In Oldeholtpade, op de weg naar Wolvega reed zijn voertuig samen met tenminste nog één andere Staghound in een hinderlaag. In de nabijheid van een met pech gestrande Duitse auto hadden zich Duitse militairen schuilgehouden met Panzerfäuste. De Panzerfaust was een zeer krachtig en eenvoudig te bedienen antitankwapen. Het eerste schot miste, maar het tweede projectiel raakte de voorste Staghound vol in de zijkant waar op dat moment de chauffeur Wilfred Berry zat.2 De Staghound raakte van de weg en kantelde. De drie andere bemanningsleden raakten gewond, maar konden het voertuig verlaten en zochten dekking bij de tweede Staghound. Een van hen verklaarde hierover:
“[…]Flames burst through the turret, where the officer and I were half in and half out of the hatches. Any skin surface not covered was burned and the flames badly singed our eyebrows, eyelashes, moustaches and hands, sending me and the officer both wounded to the field hospital.”3
Direct nadat de eerste Staghound geraakt werd, had de tweede Staghound het vuur op de Duitsers geopend. Wilfred Berry bleef zwaargewond in het voertuig achter. Nadat er ongeveer een kwartier over en weer geschoten was, trokken de andere Staghounds zich terug richting Oldeberkoop. Wat daarvoor precies de reden was, blijft onduidelijk. Berry was al stervende en is toen het schieten gestopt was in het voertuig nog kort verzorgd door de bejaarde Andriesje Dekker-Oosterhof. Het drama had zich pal voor haar huis voltrokken. Kort daarna overleed hij in het wrak.
Het stoffelijk overschot van Berry werd uiteindelijk naar de boerderij op “De Bult” in Oldeberkoop overgebracht en aldaar begraven. Na de oorlog zou hij worden herbegraven op de Canadese oorlogsbegraafplaats in Holten. De andere bemanningsleden konden uiteindelijk na een medische behandeling weer terug naar hun eenheid. De commandant had alleen brandwonden in zijn gezicht.
De gebeurtenis maakte een diepe indruk op de inwoners van Oldeholtpade. In 1945 nog werd een monument voor Berry opgericht. En in 1965 werd een straat naar hem vernoemd.
-
-
Peal 8: De Helling
Peal 8: De Helling
Dit punt is ûnderdiel fan it trajekt 'It Paad Werom Terherne'. Besjoch de hiele rûte. Let op: Dizze rûte begjint by it grutte parkearplak yn it doarp, Koailan 2
(harkje hjir nei it audioferhaal)
Foar dy leit de âlde helling fan Terherne. En it prachtige hûs hjir rjochts foar de bocht, wurdt yn dit jier bouwd troch de hellingbaas. Hy hat it nammentlik hiel drok. En dochs foarsjoch ik problemen yn de kommende jierren. En ik foarsiz dy dan ek dat hy binne 15 jier fallyt gean sil. Ik flústerje him dan ek yn dat er oarstappe moat op wurkje mei izer, mar hy is eigenwiis: ‘Hout sinkt net!”ropt er. En ja…. Do begrypst it al hoe’t it ôfrint mei him…..
Werom nei hjoed de dei.
We sjogge noch eefkes nei de húzen oan de oare kant fan it wetter. Hielendal op’e hoeke stiet in hûs dat útsjocht op de hjoeddeistige wite slûs fan Terherne. Witst noch dat ik it hie oer nòch in kroech op de oare úthoek fan Terherne? Dy stie dêr op dat plak. Op in úthoeke fan Terherne. It sil sa rûn 1853 west hawwe dat dizze kroech in nije namme krije moast, omt de namme doe, de “Brette Poask” referearre oan de skelnamme foar de Terhernsters. De kroechbaas ferneamde de kroech nei in oare úthoeke fan de wrâld, wêr’t yn dy tiid in oarloch fierd waard: De Krim.De Krim dus, ferneamd nei in oarloch. Yn earsten in kroech en letter in Buorkerij. Dizze buorkerij baarnde ôf yn de jierren sechtich fan de foarige ieuw. Hjir krige it toerisme ek in oare foarm. Yn de heal ôfbaarnde en opromme skuorre ûntstie in camping en der waard kampeart.
It wite hûs oan de oare kant fan de feart is in slûswachterwenning. Der wie hjir noch in kearslûs, foar stoarmeftich waar, wêr’t dizze wenning by hearde. Der is in soad bart op dit plak. Want eart dit punt fan Terherne it ekonomyske swiertepunt waard, hie Terherne al yndustry. Op it plak fan de kroech De Krim en letter de ôfbaarde kampearbuorkerij stiene dêrfoar mânske kalkovens. Myn ûnthâld jouwt oan dat dit tusken 1600 en 1840 west hat. Dit skiereilân wie dêrfoar in strategysk plak, want der koene makkelik turf en skelpen oanfierd wurde. Der stiene hjir 2 of 3 kalkovens. Mei skelpekalk waarden húzen metsele en sa hat it wite hûs oan de oare kant ek in leshûs west om de brande kalk te blussen (Dat wurdt ek wol lesse neamd). Dit ferklearret ek de lange foarm fan it hûs. It hûs hat dus mear funksjes hân. It wie in flinke yndustry foar in plakje as Terherne en troch alle tiden hinne kinne je sizze dat oan de úteinen fan Terherne de wichtige bedriuwen stiene. De farwegen wiene liedend.
Okee, we draaie ús no om. En we rinne itselde paad werom nei it boatestasjon, it begjin en einpunt fan de kuiertocht.
En dêr slute we dan ek mei ôf. Want hjir krekt foar it Skippershûs is noch in lyts stikje fan de splitsing fan ‘t âlde Far te sjen. In âld stikje farwei, wêroer’t tûzenen skippers fearn hawwe. Yn tiden mei wolfeart en yn tiden fan freeslike earmoede.
En hjir, oan de ein fan de rûte, fertel ik dy it bêst bewarre geheim fan dit doarp: Der is nammentlik gjin ferhaal, oantinken, lêste winsk of geheim dat ècht ferlern giet. Alles leit opslein, as yn in ieuwich ûnthâld, yn it wetter fan Terherne. En dit oarspronkelike stikje fan It Far is wêr’t ik se wei ha en dat is ek wêrst alyd wer nei werom keare kinst.
Wolst mear witte oer de fergetten ferhalen en de skiednis fan Terherne? En sikesto de poarte nei it ferline? Be3gjindan by dit stikje wetter en siz dúdlik myn namme: Broer Sipkes. Dan help ik dy op wei.
Of belje de pleatselike skilder (sûnt 1880) en doarpshystoarikus Theunis van der Meer.
Dit punt is ûnderdiel fan it trajekt 'It Paad Werom Terherne'. Klik hjir om werom te gean nei de rûte. Let op: Dizze rûte begjint by it grutte parkearplak yn it doarp, Koailan 2
-
-
De Pollepleats - Groepsaccommodatie de Pollepleats
De Pollepleats - Groepsaccommodatie de Pollepleats
