Locaties
2665 t/m 2688 van 6122 resultaten
-
Bed & Breakfast / Mini Camping De Salix
Bed & Breakfast / Mini Camping De Salix Hitzum
-
Waterpark Oan 'e Poel - lodges - Krûswetter Lodge 2-persoons (huisdiervrij)
Waterpark Oan 'e Poel - lodges - Krûswetter Lodge 2-persoons (huisdiervrij) Terherne
Direct boekbaar
-
Kampari - De Jungle
Kampari - De Jungle Delfstrahuizen
Direct boekbaar
-
Marboei MB6
Marboei MB6 Sitebuorster Ie
-
d'Oude Herbergh
d'Oude Herbergh Terherne
-
Plaza Padel Sneek
Plaza Padel Sneek Sneek
-
Landgoed Lauswolt
Landgoed Lauswolt
Beetsterzwaag
-
Veerpont Woudfennen (Boornzwaag)
Veerpont Woudfennen (Boornzwaag) Boornzwaag
-
Hoofdstraat West 24
Hoofdstraat West 24 Wolvega
-
Schatzenburg
Schatzenburg Dronryp
-
Mokkebank
Mokkebank Mirns
-
Camping Alkenhaer
Camping Alkenhaer Appelscha
-
de Fluessen - Vakantiehuis Landzicht
de Fluessen - Vakantiehuis Landzicht Elahuizen
Direct boekbaar
-
Gytsjerk - 't Set - Vogelkijkhut
Gytsjerk - 't Set - Vogelkijkhut Gytsjerk
-
Kattenroute Kunstwerk
Kattenroute Kunstwerk
In Wijnaldum vind je niet alleen schilderingen van katten, maar ook een groot kunstwerk. De kop van een kat!
Loop verder door de Buorren, tot huisnummer 41. Op het grasveld aan je linkerhand, staat een kunstwerk, kast 5, wat gemaakt is door André van der Linden. Het kunstwerk heeft betrekking op de bijnaam van de Wijnaldumers: ‘de Winamer katten’. “Het silhouet van de ontworpen vorm is een kattekop, daarmee is het idee van de Winamer katten terug te vinden in het kunstwerk”, aldus de kunstenaar. Het beeld is betaald door de gemeente, met een subsidie van de provincie. Het is op 23 maart 1993 onthuld door wethouder J.C. de Kroon. Wijnaldum
-
Velthuijsje
Velthuijsje Munnekeburen
-
Minigolfclub Leeuwarden
Minigolfclub Leeuwarden Leeuwarden
-
De Stadsherberg
De Stadsherberg Franeker
-
Van Harenstraat 6
Van Harenstraat 6 Wolvega
-
Boshuis Bambi
Boshuis Bambi Oudemirdum
Direct boekbaar
-
Groepsaccommodatie Tjeukemeer
Groepsaccommodatie Tjeukemeer Oosterzee
-
De laatste schooldag van meester Willem
De laatste schooldag van meester Willem
De laatste schooldag is aangebroken voor meester Willem op een koude winterdag in Katlijk, waar hij jaar na jaar les heeft gegeven. Zesendertig winters lang.
De ochtendmist hing nog laag over de weilanden toen Willem Jacobs het houten luik van het schoolraam openzette. De geur van vochtige turf van de turfbult naast de school trok naar binnen. In het kleine lokaal stonden de houten banken scheef; de houten vloer kraakte onder zijn voeten. Hij zette zijn schrijfkist op tafel, blies leven in het smeulende vuur en legde er drie turven bij — één voor de ochtend, één voor de middag en één voor de lange winteravond, als de oudste leerlingen bleven schrijven bij het schaarse licht.
Buiten klonk het klepperen van klompen op het pad. Eerst kwamen de jongens van Grut Ketlik, daarna die van Lyts Ketlik, over het schoolpad vanaf de Dorpshaven. Ze legden hun leien op tafel en staken hun handen bij het vuur. Willem liet hen de psalm van de week opzeggen, schreef met vaste hand op het bord: God, amen, lam, Heer, God, amen, en hoorde hun aarzelende stemmen de woorden nazeggen als een koor van wintervogels.
Na de middagpauze stapte zijn oude vriend, de dorpsrechter, binnen, zijn hoed nog vochtig van de dauw. Hij bracht bericht vanuit het Grieternijhuis De Drie Pilaren in Oudeschoot: de grietman had de nieuwe schoolordening goedgekeurd. Willem knikte zwijgend. Hij wist wat dat betekende — zijn tijd zat erop. Zesendertig winters had hij hier lesgegeven, in dit lage vertrek met de geur van turf en krijt, de wind langs het kerkepad, het geluid van kinderen dat door de seizoenen heen nauwelijks veranderde. Van de grietman had hij toestemming gekregen om de rest van zijn leven in een klein huisje bij de dorpsschuur te wonen.
Toen de laatste leerlingen naar huis waren, bleef hij alleen achter. Op het raam lag een dun laagje rijp; in de haard gloeide nog één turf. Hij boog zich voorover, trok met zijn vinger de letters W.J. in het met vocht beslagen raam, en keek door het kleine venster naar de kerk, waar de avondzon op het oude dak viel.
‘Dat zal het dan zijn,’ fluisterde hij. Daarna doofde hij het vuur, sloot de deur — langzaam, alsof hij een boek dichtdeed — en liet de stilte in het oude schooltje achter. Katlijk
-
Gemaal Echten
Gemaal Echten Echten
-
H. Franciscuskerk
H. Franciscuskerk Wolvega