Locaties
289 t/m 312 van 5592 resultaten
-
Sloepverhuur Bootverhuur Wester watersport
Sloepverhuur Bootverhuur Wester watersport
-
De Bouckhorst
De Bouckhorst
-
Zijda Yachting - Victus
Zijda Yachting - Victus
Direct boekbaar
-
Lonje / Tadema's molen
Lonje / Tadema's molen
-
Informatiepunt NP De Alde Feanen
Informatiepunt NP De Alde Feanen
-
Klassieke Rederij
Klassieke Rederij
-
Struikelstenen voor vijftien Joodse en zeven Roma slachtoffers
Struikelstenen voor vijftien Joodse en zeven Roma slachtoffers
De Duitse kunstenaar Gunter Demnig begon in 1992 met het project van de struikelstenen door zijn eerste steen te plaatsen bij het stadhuis van Keulen. Wat begon als een kleinschalig initiatief is uitgegroeid tot een internationaal herdenkingsproject met meer dan 100.000 stenen in tientallen landen.
Veel oudere inwoners herinneren zich de bevrijding als een van de grootste feesten uit hun leven, toen de Canadezen hen verlosten van de Duitse bezetting. Tegelijkertijd was er diep verdriet: velen hadden dierbaren verloren die nooit meer terugkwamen.
De Duitse kunstenaar Gunter Demnig maakte van het herdenken van slachtoffers van het nationaalsocialisme zijn levenswerk met de struikelstenen, kleine herdenkingsstenen die overal worden geplaatst waar slachtoffers woonden. Hij vroeg zich steeds af: kan dit opnieuw gebeuren? Minderheden werden toen als zondebok gebruikt, een patroon dat ook vandaag nog herkenbaar is.
Op initiatief van de werkgroep Stroffelstienen legden de cultuurhistorische stichting Smelne’s Erfskip en lokale vrijwilligers in 2016 en 2017 vijftien struikelstenen voor vier Joodse families uit Drachten, die tijdens de Holocaust werden vermoord. In 2025 volgden zeven struikelstenen voor leden van een Romafamilie. Een informatiepaneel in de Kerkstraat vertelt over deze families en de precieze plekken van de struikelstenen, waar zij ooit van hun huis werden weggevoerd.
-
-
E-bike oplaadpunt - Landgoed Eysinga State
E-bike oplaadpunt - Landgoed Eysinga State
-
Zwagermieden
Zwagermieden
-
Noorderbegraafplaats
Noorderbegraafplaats
Vijftien geallieerde vliegers en vijftien verzetsslachtoffers vinden hun laatste rustplaats op de Noorderbegraafplaats in Leeuwarden. Ook worden er tijdens de Tweede Wereldoorlog bijna 450 gesneuvelde Duitse militairen begraven. Hun stoffelijke resten worden in 1958 overgebracht naar de Duitse oorlogsbegraafplaats Ysselsteyn.
Kort na het begin van de bezetting wordt de Noorderbegraafplaats aan het Leeuwarder Schapendijkje in gebruik genomen als militair ereveld. De eerste teraardebestelling van Duitse oorlogsdoden vindt er op 9 augustus 1940 plaats. Bij de bevrijding liggen op het Ehrenfriedhof bijna 450 Duitse militairen, die in 1958 collectief worden overgebracht naar de Kriegsgräberstätte Ysselsteyn bij Venray.
Het aantal geallieerde militairen dat vanaf juli 1941 op de begraafplaats een laatste rustplaats krijgt is qua aantal veel geringer. Nu nog liggen dertien Engelsen en twee Nieuw-Zeelanders begraven onder een rij karakteristieke witte headstones op regel 23 van de 2e afdeling. Oorspronkelijk waren er meer geallieerde oorlogsgraven. Twee Amerikanen en een Canadees zijn na de bevrijding herbegraven op de erevelden in Margraten en Holten.
In alle nu nog aanwezige geallieerde oorlogsgraven zijn bemanningsleden van vliegtuigen begraven. Van hen zijn alleen David Kay Foster en Robert Stanley Ling in de gemeente Leeuwarden gesneuveld. Hun Mosquito jachtbommenwerper stort op 28 mei 1944 neer op het vliegveld na een beschieting door luchtafweergeschut. De overige vliegeniers komen om een andere reden op de Noorderbegraafplaats terecht. Albert Hayes, Len Townrow en Michael John Boyle worden alle drie zwaargewond overgebracht naar het Bonifatiusziekenhuis en sterven daar ondanks de goede zorgen van de Duitse medische staf.
Jarenlang onderzoek door de Stichting Missing Airmen Memorial Foundation (SMAMF) in samenwerking met de Bergingsdienst van de Koninklijke Luchtmacht achterhaalt de identiteit van de zes gesneuvelden in het eerste graf. Het gaat om de bemanning van Wellington R1397. Het vliegtuig stort op 25 juli 1941 bij Boazum neer na een luchtaanval op Emden en is het eerste toestel dat crasht op het Friese vasteland. In 2015 zijn in aanwezigheid van nabestaanden twee nieuwe grafstenen met de namen van de bemanning door een legerpredikant ingezegend. De oude, naamloze, steen is nog te bezichtigen in het Fries Verzetsmuseum.
Ook liggen er vijftien verzetsslachtoffers begraven op de Noorderbegraafplaats, op een speciaal daarvoor ingericht ereveld. Op de grafmonumenten staat de tekst:
‘Fallen yn ‘e striid tsjin ûnrjocht en slavernij - dat wy yn frede foar rjocht en frijdom weitsje’
‘Gevallen in de strijd tegen onrecht en slavernij, opdat wij in vrede voor recht en vrijheid waken.’
Het meest in het oog springend zijn de drie zij aan zij geplaatste monumenten van de broers Mark, Klaas en Hyltje Wierda, die op 11 april 1945, enkele dagen voor de bevrijding, werden gefusilleerd bij Dronrijp.
De oorlogsgraven op de Noorderbegraafplaats zijn geadopteerd door vijf scholen uit Leeuwarden, die elk jaar op 15 april een herdenking organiseren.
Ook achter de grafmonumenten voor de Joodse familie Suskind (graf 03/-/24 /04) gaat een tragisch oorlogsverhaal schuil. MTS-leraar Willy Süskind stapte samen met zijn vrouw en zoon uit het leven, één dag na de Duitse inval in Nederland.
Helemaal achter op de begraafplaats herinnert een bijzonder grafmonument eveneens aan een oorlogsdrama. Het beeld van een treurende vrouw is geplaatst op het graf van Johanna Wilhelmina te Winkel en haar zoontje Hans, beiden slachtoffer van afgedwaalde bommen op de Julianastraat in 1942 (graf 04/1b/10).
-
-
Unia 12
Unia 12
-
Minicamping de Grutte Earen
Minicamping de Grutte Earen
-
Lauwersmeer - Zomerhuisbos - Uitzichtplateau
Lauwersmeer - Zomerhuisbos - Uitzichtplateau
-
Noardburgum
Noardburgum
-
Escape Makkum
Escape Makkum
-
Aldegeaster Brekken
Aldegeaster Brekken
-
De sluis van Ouwe Syl
De sluis van Ouwe Syl
(beluister hier het audioverhaal)
Waar anders dan hier spreek je af met dorpsgenoten? Op de 'pyp' natuurlijk: de brug over de zijl, de sluis. De sluis is het natuurlijke middelpunt van Oudebildtzijl. Het dorp dankt zijn ontstaan én naam aan de sluis. In het Bildtse dialect dat hier gesproken wordt: Ouwe Syl.
De sluis – van hout - wordt in 1507 in de pas aangelegde vijftien kilometer lange dijk getimmerd en is onderdeel van een grootschalige inpoldering. 'Skep foor skep' veroveren arbeiders hier land op zee, de vroegere monding van de Middelzee om precies te zijn. De sluis, op de plek waar de Oude Rij in zee stroomt, zorgt voor afwatering van de vruchtbare polder. Schepen kunnen via de schutsluis naar de Waddenzee en terug landinwaarts. Aanleggen kan bij de kolk, een klein haventje achter het café.
Een eeuw later, rond 1600 is alweer land aangeslibd en komt er een nieuwe afwateringssluis twee kilometer noordwaarts: de Nije Syl (de nieuwe zijl, sluis), waar ook een gehucht ontstaat. Het dorp met de oude sluis verandert dan van Bildtsyl naar Ouwe-Syl.
Toch is de sluis van het oude Bildt nog steeds onderdeel van de waterkering. De dijk functioneert namelijk nog als slaperdijk, een reservedijk dus. De eikenhouten deuren die je in de sluis ziet hangen kúnnen het water tegenhouden. Ze zijn in 2006 geplaatst omdat de oorspronkelijke deuren waren verdwenen. Tot die tijd lagen er tientallen balken achter het café, die in geval van nood in de sluis geschoven konden worden.
De Sylsters zullen tegenwoordig niet wakker liggen van hoog water. Een paar eeuwen geleden was dat wel anders. Als er tijdens Kerst 1717 een stormvloed over de kust raast bijvoorbeeld. Het zoute zeewater dreigt de polders in te stromen en de sluis begeeft het bijna. De heldhaftige timmerman Krelis Anne laat de Sylsters als de wiedeweerga een huis afbreken en het puin in de sluis storten. Het dorp is gered, net als het achterland. Iemand die goed bevelen uit kan delen staat hier op 'e Syl nog altijd bekend als iemand die 'ken kommendere als Baas Krelis.'
Ingesproken door:
Als architect leeft Alex van de Beld tussen twee werelden; de wereld van het landschap en de natuur, met daarnaast de wereld van de kunst en de cultuur. Alex werkt al zijn hele leven om die werelden te verbinden. Dat is volgens hem nu meer dan ooit nodig, willen we een nieuwe toekomst ontwerpen.Alex leerde Joop Mulder in de aanloop naar 2018 kennen. “Joop was iemand die verschillende culturen bij elkaar bracht, zoals een sluis water met elkaar verbindt. Dat is meer en meer nodig om een inspirerende leefomgeving te maken waarin iedereen zijn plek vindt. Daarom zullen we Joop Mulder missen. Maar we gaan met zijn mentaliteit, creativiteit en zijn sense of place aan de slag voor het landschap van de toekomst.”
Dit verhaal is onderdeel van de route Gemalen Verhalen van Sense of Place
-
-
Speelplaats centrum Earnewâld
Speelplaats centrum Earnewâld
-
Ottenhome Heeg- boten
Ottenhome Heeg- boten
Direct boekbaar
-
Gerbrandy state
Gerbrandy state
Direct boekbaar
-
Galerie Hoogenbosch
Galerie Hoogenbosch
-
Aekingerzand
Aekingerzand
-
Campspace De BoppeTike
Campspace De BoppeTike
-
Slijkenburgerschans
Slijkenburgerschans
