Locaties
1753 t/m 1776 van 6193 resultaten
-
Vakantiehuis ‘de Grote Sluis’
Vakantiehuis ‘de Grote Sluis’
-
Scheepsbouw O.H. van der Werff
Scheepsbouw O.H. van der Werff
-
Zwemstrand Klein Zwitserland
Zwemstrand Klein Zwitserland
-
Keermuur Harlingen
Keermuur Harlingen
-
Noard-Fryslân Bûtendyks
Noard-Fryslân Bûtendyks
-
Zuivelfabriek De Landman
Zuivelfabriek De Landman
-
Scheepsbouw O.H. van der Werf
Scheepsbouw O.H. van der Werf
-
-
IJssalon La Venezia
IJssalon La Venezia
-
Passantenhaven Moleneind
Passantenhaven Moleneind
De passantenhaven heeft verschillende voorzieningen, waaronder watertappunten, elektra-aansluitingen, vuilwaterpomp en een nieuwe toilet- en douche gelegenheid. Aanmelden bij de haven gaat via een aanuit.net-systeem. De haven heeft 26 ligplaatsen met gemakkelijke op-en afstapmogelijkheden.
-
-
Gedicht: Kwaststrepen op linnendook | Anske Smit
Gedicht: Kwaststrepen op linnendook | Anske Smit
KWASTSTREPEN OP LINNENDOOK
Skreppe, klauwe, treeride
Streekride, út it eend sotte.
De klankkleur fan
In earste slach fan in lik bôrn
Efter in stultjen of slide.
Om de echte streek
Te pakjen te kriien.
Jûnge stylisten
Beworkje it iis
As kwaststreepen
Op in linnendook.
Priis of preemje
Blieuwt tûzjoers de fraich.
Warbere wintermannen
Mei weargles en
Skoewboarden yn tou.
Baske glodde baentjes
Op it Yselmor,
Yn de haivenkom,
De Sylroede of de Yndyk.
Pûiermôlken
So no en den.
Ride, beljeie op
Befôrzen iikonisje
Raffeliche ynhammen.
Stikjes iis útseeke
Tróch maanse earstelingen.
Yn in feaniche
Earste en twadde plasse
Fan de Stoenckerne,
Wur yn it förjier bremstiche,
Leepen, skreesen en teitjes
Tredje yn it blaue gers.
-
-
Gastenverblijf Klein Eden
Gastenverblijf Klein Eden
-
Sloephuur058
Sloephuur058
-
Kruitmagazijn Oostmahorn
Kruitmagazijn Oostmahorn
-
De dorpsrechter en de lekkende dijk
De dorpsrechter en de lekkende dijk
Jan Wolters stond aan de rand van zijn akker; zijn ogen gericht op de horizon waar het veengebied begon. Hij rook de zure geur van het water dat zijn land binnensijpelde. Zijn grote boerderij, een van de dertig stemgerechtigde boerderijen in Katlijk, lag bijna op de kruising van het dorp. Als dorpsrechter droeg hij vele verantwoordelijkheden, maar deze kwestie raakte hem persoonlijk.
"Het is weer erger geworden, Jan," zei naburige boer Gerrit Cornelis, terwijl hij naderbij kwam. "Mijn gewassen verdrinken in dat zure water. We kunnen zo niet doorgaan."
Jan knikte bedachtzaam. "Ik weet het, Gerrit. De dijk tussen het veen en onze velden brokkelt af. We moeten iets doen."
"En wat ga jij eraan doen?" vroeg Gerrit met een toon van frustratie in zijn stem. "Je bent toch de dorpsrechter?"
Jan zuchtte. Hij wist dat zijn positie hem verplichtte om een oplossing te vinden, maar het was nooit eenvoudig. "Ik zal met de veenbazen praten. We moeten samenwerken om dit op te lossen."
De volgende dag begaf Jan zich naar het veengebied. Hij trof Klaas, de hoofdveenbaas, bij de rand van een turfput.
"Klaas," riep Jan, "we moeten praten over de dijk."
Klaas keek op, zijn gezicht getekend door jaren van zwaar werk. "Wat is er met de dijk, Jan?"
"Hij lekt. Ons land verzuurt. We hebben jullie hulp nodig om hem te repareren."
Klaas lachte schamper. "En waarom zouden wij dat doen? Wij hebben geen last van dat water."
Jan zijn geduld raakte op), maar hij beheerste zich. "Omdat we allemaal deel uitmaken van deze gemeenschap, Klaas. Als onze oogsten mislukken, lijdt iedereen eronder."
Na lange onderhandelingen werd er een overeenkomst bereikt. De veenwerkers zouden de noordelijke helft van de dijk repareren, de boeren de zuidelijke helft. Bovendien zouden de sloten aan beide zijden worden verbreed en uitgediept.
Toen Jan het nieuws aan de boeren bracht, was er gemor. "Waarom moeten wij de helft doen?" klaagde een van hen.
"Omdat het onze verantwoordelijkheid is om voor ons land te zorgen," antwoordde Jan vastberaden. "Dit is de enige manier waarop we allemaal kunnen winnen."
In de weken die volgden, werkten veenwerkers en boeren zij aan zij langs de twee kilometer lange dijk. Jan werkte mee, zijn handen even eeltig als die van de anderen.
Toen het werk voltooid was, stond Jan opnieuw aan de rand van zijn akker. De zure geur was verdwenen, vervangen door de frisse geur van vochtige aarde. Hij voelde een diepe tevredenheid, niet alleen vanwege de oplossing van het probleem, maar ook vanwege de samenwerking die het had voortgebracht.
In de verte zag hij Klaas naderen. De veenbaas knikte naar hem, een zeldzame glimlach op zijn verweerde gezicht. "Je had gelijk, Jan," zei hij. "We zijn inderdaad allemaal deel van dezelfde gemeenschap."
Jan glimlachte terug, wetend dat zijn werk als dorpsrechter, hoe uitdagend ook, momenten als deze de moeite waard maakte. In het kleine Katlijk met zijn 169 inwoners had hij het verschil gemaakt. En morgen zou er weer een nieuwe uitdaging zijn.
-
-
Villapark de Herne - Meinesleat- Schouw
Villapark de Herne - Meinesleat- Schouw
Direct boekbaar
-
Bibliotheek Makkum
Bibliotheek Makkum
-
Het Witte meer
Het Witte meer
-
Koudum - Kijkheuvel de Samenvoeging
Koudum - Kijkheuvel de Samenvoeging
-
Oorlogsmonument
Oorlogsmonument
-
Aanlegplaats Tzum | Aldmear
Aanlegplaats Tzum | Aldmear
-
Oude postkantoor
Oude postkantoor
-
Het Posthuys
Het Posthuys
-
Flyboard Clinic
Flyboard Clinic
Direct boekbaar
-
Kerk Siegerswoude
Kerk Siegerswoude
