Binnen samenlevingen ontstaan verhalen die onze geloofssystemen vormgeven en beïnvloeden hoe we de wereld om ons heen ervaren. Ze raken verankerd in architectuur, symbolen, rituelen en ons collectieve geheugen. Het Hongaarse kunstenaarsduo Édua Mária László en Huba Hőnigh, onderzoeken deze overgeleverde verhalen door verschillende tijdslijnen met elkaar te vergelijken en collectieve mythologieën naast persoonlijke vormen van mythevorming te leggen. Hőnigh onderzoekt dit vanuit het perspectief als observator: hij verwerkt archiefmateriaal tot collages waarin nieuwe betekenissen en onverwachte verbanden ontstaan. László ontwikkelt een meer intieme beeldtaal, waarin symbolen en beeldmateriaal worden ingezet om een persoonlijk verhaal en een vorm van zelfbegrip te creëren. Hun tentoonstelling MYTH MAKERS in Afslag BLV is opgedeeld in drie thema’s: de Nederlandse identiteit in tijden van globalisatie, de symbolische wereld van de oudheid en zelfmythologie.
“We hebben altijd het gevoel gehad dat culturele uitwisseling in de wereld gebouwd is op een mix van diefstal, misverstanden en toe-eigening. In de kunst wordt dat echter iets anders, het wordt inspiratie. Zo verbinden we ons met cultuur, niet door het precies te kopiëren, maar door het te bewerken, te buigen, het een beetje verkeerd te lezen.” – Édua Mária László en Huba Hőnigh
Nederlandse identiteit & globalisatie
De werken in de eerste ruimte van de tentoonstelling richten zich op de Nederlandse identiteit in een steeds uniformere en geglobaliseerde wereld. Vanuit het perspectief van een buitenstaander onderzoeken de kunstenaars sporen uit het verleden die de hedendaagse Nederlandse cultuur nog steeds vormgeven. Hunebedden, de Slag bij Ane, het Goudkantoor, de Nederlandse vlag en andere historische overblijfselen verschijnen als fragmenten van een geërfd cultureel geheugen. De kunstenaars stellen vragen als: wat gebeurt er met symbolen uit het verleden wanneer ze het heden binnentreden? En hoe verschuift hun betekenis door de eeuwen heen?
De oudheid
In de tweede ruimte is werk te zien dat is toegespitst op de symbolische wereld van de oudheid en de mythologische fundamenten van de Europese cultuur. Na een semester in Rome en Milaan begonnen de kunstenaars de steden te bekijken door de lens van de antieke wereld. In Rome bestaan meerdere tijdslijnen naast elkaar, waardoor een gelaagde identiteit ontstaat waarin tegenstellingen elkaar aanvullen. Deze ontmoeting plaatst het hedendaagse leven opnieuw binnen de context van de oudheid. Hoe verandert ons begrip van het heden wanneer we het bekijken vanuit de antieke wereld?
Zelfmythologie
In de laatste ruimte richten László en Hőnigh hun blik naar binnen en onderzoeken hoe identiteit wordt gevormd door geërfde verhalen. Voortbouwend op hun eerdere onderzoek positioneren zij zichzelf binnen deze overgeleverde symbolische systemen. Bestaande symbolen herschrijven ze tot een persoonlijk visueel alfabet, waarin collectieve mythologie transformeert tot zelfmythologie. Ze bouwen voort op culturele tradities, maar laten hun oorspronkelijke betekenissen tegelijk los.
Édua Mária László (2003) is een Hongaarse kunstenaar die momenteel afstudeert in Fine Arts aan de Minerva Academie in Groningen, na studies in grafiek aan de Hongaarse Universiteit voor Beeldende Kunsten en een semester in Milaan. Haar werk was te zien in groepstentoonstellingen in Hongarije, Roemenië en Groningen.
Huba Hőnigh (2002) is een Hongaarse kunstenaar die momenteel afstudeert in Fine Arts aan de Minerva Academie in Groningen, na studies aan een kunstmiddelbare school in Boedapest en een semester in Rome. Zijn werk werd getoond in Hongarije, Slowakije en Groningen.
