Deze molen werd in 1907 gebouwd door firma J.H. Westra uit Franeker voor de bemaling van de polder voor het waterschap. In het zelfde jaar opgericht door de heren T.H. Rinia, R. Zwaagstra en T.P. Postma.
Een tweede molen aan de melkvaart nabij Wons werd in 1925 afgebroken. Tot 1972 draaide de molen op windkracht maar na zware stormschade werd een elektromotor in de molen geïnstalleerd om de vijzel aan te drijven. Later werd een klein volautomatisch gemaal naast de molen geplaatst, en in 1999 werd de molen volledig gerestaureerd en kreeg zij haar oorspronkelijke functie terug, weliswaar op part-time basis bemand door vrijwillig molenaars.
De molen heeft een gevlucht van 20 meter en is voorzien van zelfzwichting. Zelfzwichting kan dicht getrokken worden om meer wind te vangen. Dit systeem is in de 19e eeuw in Engeland ontwikkeld en kwam via Duitsland ons land binnen waar het veel toegepast werd in de 3 noordelijke provincies. De bediening van de kleppen vind je achter de molen, bij de staartbalk. Hier bij de staartbalk bevind zich ook de vangketting om de vang (rem) te bedienen, alsmede de kruilier waarmee de kap met de wieken op de wind gedraaid kan worden, gebruikmakend van vaste palen (kruipalen) welke rond de molen op het molen-erf staan. Met windkracht 5 bft (beaufort) of meer, kan er 2000m3/h verplaatst worden.
