Locaties
3673 t/m 3696 van 5776 resultaten
-
Johanneskerk Tzum
Johanneskerk Tzum
-
Streekwinkel it silt
Streekwinkel it silt
-
Café Restaurant De Kajuit
Café Restaurant De Kajuit
-
Sloep Huren Fryslân
Sloep Huren Fryslân
-
Landgoed De Klinze
Landgoed De Klinze
-
Buiten Museum Workum
Buiten Museum Workum
-
Eetcafé Duhoux
Eetcafé Duhoux
-
Laaksum (Laaxum)
Laaksum (Laaxum)
-
Camping it Krúswetter - Kampeerpod 30
Camping it Krúswetter - Kampeerpod 30
Direct boekbaar
-
Het Bildt | streek
Het Bildt | streek
-
Skiedingsboskje en Pingo’s A7
Skiedingsboskje en Pingo’s A7
-
Hotel Almenum
Hotel Almenum
-
Ottenhome Heeg - Groepsaccommodatie
Ottenhome Heeg - Groepsaccommodatie
-
Hotel Café Restaurant de Posthoorn
Hotel Café Restaurant de Posthoorn
-
Skûtsje Gudsekop
Skûtsje Gudsekop
-
Nieuwe Kade Haven Grou
Nieuwe Kade Haven Grou
-
Kiesrechtmeeting bij Het Meer
Kiesrechtmeeting bij Het Meer
-
-
Lancaster Expositie Geraakt
Lancaster Expositie Geraakt
-
Escape Room 058
Escape Room 058
-
Hendrik Anskes en de musketten
Hendrik Anskes en de musketten
Het was in het rampjaar 1672. In de frisse meimorgen had Hendrik Anskes, een jonge boer aan de westrand van Katlijk, besloten om de slootkanten van zijn zuidelijkste veld bij de Tjonger te maaien.
Gisteren had hij het ruige hooiland al gesleept met zijn paard. Vandaag wilde hij de kanten nog maaien. Terwijl hij in gedachten maaide, stootte hij op iets hards. De doffe dreun trilde door tot het houten handvat. Hendrik fronste, keek naar de grond en knielde neer. Hij veegde de aarde weg en staarde naar de glinstering van metaal—nieuw metaal, glanzend en koud. Zijn vingers gleden langs de lengte van een musketloop, onlangs begraven, het hout nog glad en ongeschonden door de tijd. Toen hij verder groef, vond hij meer—drie, vier musketten; hun ijzeren lopen in een rij onder de grond, samen met lange pieken die ernaast lagen.
Dit waren geen overblijfselen van oude oorlogen. Ze waren niet oud, hier nog niet lang geleden verstopt. Zijn hartslag versnelde. Waarom zou iemand nieuwe wapens begraven, zo dicht bij zijn boerderij? Voor wie waren ze bedoeld? Het Friese platteland had zijn deel aan onrust gekend, maar dit was anders. Een geheim.
Hendrik keek naar de Tjonger, waarvan het water traag richting de horizon stroomde. Hij was een boer, geen soldaat en had geen zin in dit soort mysteries. Hij dacht aan Jan, zijn oudere broer en dorpsrechter; de man die zou weten wat te doen. Net vandaag had zijn broer een afspraak met de grietman van Schoterland. De afgelopen weken had hij zich alleen kunnen concentreren op de dood van zijn vrouw en hij had weinig aandacht besteed aan de geruchten over een veldslag op de heide verderop. De ontdekking van de wapens voelde als een extra last in een tijd van verdriet. ‘Morgen’, zei hij tegen zichzelf. Morgen zou hij het melden. Voor nu moesten de wapens verborgen blijven.
Snel verzamelde hij de musketten en liep naar de oever van de rivier, waar de grond zachter en losser was. Knielend groef hij een ondiep gat in de bedding van de rivier. Terwijl hij werkte, droeg de wind fluisteringen van verre onrust, maar Hendrik hield zijn gedachten gefocust op de taak. De wapens werden opnieuw begraven, verborgen tussen de geknoopte rietstengels. Hij drukte de aarde aan, wetende dat ze daar zouden blijven totdat hij besloot het iemand te vertellen.
Het dorp Katlijk zou zich Hendrik Anskes niet herinneren, maar het waren oude wapens en wat paardenskeletten—lang geleden begraven in de losse grond bij de Tjonger—die de sleutel vormden tot een mysterie dat misschien nooit opgelost zou worden. -
-
Voormalig jaagpad langs de Bolswarder trekvaart
Voormalig jaagpad langs de Bolswarder trekvaart
-
Veldzicht Metslawier
Veldzicht Metslawier
-
Gedicht: Ourond | Joël Hut
Gedicht: Ourond | Joël Hut
OUROND
pas nei it griene börd
wêrt ik in geef gedicht op lês
wyt ik, hiest tot för kört
förbij in trepke en it gers
genôch foar jong en âld
om förtst it wytst wer furt te ranen
wurdt alles minder kâld
dan hast dy dêrby del te jaan
t is goed, dit gasterlân
san dichter hoecht nit op te jutten
aanst lis ik bij it strân
k he lauwer toch gin kâlde futten
-
-
Witte Kerk Hemrik
Witte Kerk Hemrik
