Locaties
4009 t/m 4032 van 6214 resultaten
-
De ijzeren ophaalbrug Ravenswoud
De ijzeren ophaalbrug Ravenswoud Ravenswoud
-
Hylperhuis - Flora en Fauna
Hylperhuis - Flora en Fauna Hindeloopen
Direct boekbaar
-
Eetcafé Spoorzicht
Eetcafé Spoorzicht Koudum
-
Openbaar toilet Oppenhuizerweg in Sneek
Openbaar toilet Oppenhuizerweg in Sneek Sneek
-
Grou Pikmeerhaven | Laadpalen aan het water
Grou Pikmeerhaven | Laadpalen aan het water Grou
-
It Fryske Fersepaad gedicht 20
It Fryske Fersepaad gedicht 20
Dit gedicht van Trinus Riemersma maakt onderdeel uit van het Fryske Fersepaad dat via 25 gedichten Bolsward met Iens verbindt.
Fers 74
as ik mei in oere stjerre moast
wat soe 'k noch uthelje wolle?
in lêste brief skriuwe oan har
ôfskied nimme fan in freondintsje
wat regelje foar de bern
nee neat fan dat allegearre
ik wol nei myn dea net regeare
it ret him wol sûnder my
der is neat om glêd te striken
der is my neat yn 'e wei
miskien soe ik even yn 't tún sjen
oft it gers al opkomt
en nei Lemstra rinne om in kroket
dy soe 'k noch wolris ite wolle Wommels
-
Lemster Polders - Grutte Bekken - Uitkijktoren
Lemster Polders - Grutte Bekken - Uitkijktoren Lemmer
-
Lutz Watervilla's - Wettervilla Acht
Lutz Watervilla's - Wettervilla Acht Balk
Direct boekbaar
-
Gasterij Manjefiek
Gasterij Manjefiek Kollum
-
Portret yn Pastel | Petsetta
Portret yn Pastel | Petsetta Workum
-
Appartement Esta
Appartement Esta Buren
-
De Lekkerste van Leeuwarden
De Lekkerste van Leeuwarden Leeuwarden
-
PUUR. IJs & Chocolade
PUUR. IJs & Chocolade Leeuwarden
-
Vakantiewoning it Âlde Bakhûs
Vakantiewoning it Âlde Bakhûs Sondel
Direct boekbaar
-
Stichting Praamvaren Leeuwarden
Stichting Praamvaren Leeuwarden Leeuwarden
-
Lauwersmeer - Zomerhuisbos - Uitzichtplateau
Lauwersmeer - Zomerhuisbos - Uitzichtplateau Kollumerpomp
-
Grill Restaurant Gewoan op 'e Dyk
Grill Restaurant Gewoan op 'e Dyk Dokkum
-
Watersportcentrum De Fluessen
Watersportcentrum De Fluessen Elahuizen
-
De laatste schooldag van meester Willem
De laatste schooldag van meester Willem
De laatste schooldag is aangebroken voor meester Willem op een koude winterdag in Katlijk, waar hij jaar na jaar les heeft gegeven. Zesendertig winters lang.
De ochtendmist hing nog laag over de weilanden toen Willem Jacobs het houten luik van het schoolraam openzette. De geur van vochtige turf van de turfbult naast de school trok naar binnen. In het kleine lokaal stonden de houten banken scheef; de houten vloer kraakte onder zijn voeten. Hij zette zijn schrijfkist op tafel, blies leven in het smeulende vuur en legde er drie turven bij — één voor de ochtend, één voor de middag en één voor de lange winteravond, als de oudste leerlingen bleven schrijven bij het schaarse licht.
Buiten klonk het klepperen van klompen op het pad. Eerst kwamen de jongens van Grut Ketlik, daarna die van Lyts Ketlik, over het schoolpad vanaf de Dorpshaven. Ze legden hun leien op tafel en staken hun handen bij het vuur. Willem liet hen de psalm van de week opzeggen, schreef met vaste hand op het bord: God, amen, lam, Heer, God, amen, en hoorde hun aarzelende stemmen de woorden nazeggen als een koor van wintervogels.
Na de middagpauze stapte zijn oude vriend, de dorpsrechter, binnen, zijn hoed nog vochtig van de dauw. Hij bracht bericht vanuit het Grieternijhuis De Drie Pilaren in Oudeschoot: de grietman had de nieuwe schoolordening goedgekeurd. Willem knikte zwijgend. Hij wist wat dat betekende — zijn tijd zat erop. Zesendertig winters had hij hier lesgegeven, in dit lage vertrek met de geur van turf en krijt, de wind langs het kerkepad, het geluid van kinderen dat door de seizoenen heen nauwelijks veranderde. Van de grietman had hij toestemming gekregen om de rest van zijn leven in een klein huisje bij de dorpsschuur te wonen.
Toen de laatste leerlingen naar huis waren, bleef hij alleen achter. Op het raam lag een dun laagje rijp; in de haard gloeide nog één turf. Hij boog zich voorover, trok met zijn vinger de letters W.J. in het met vocht beslagen raam, en keek door het kleine venster naar de kerk, waar de avondzon op het oude dak viel.
‘Dat zal het dan zijn,’ fluisterde hij. Daarna doofde hij het vuur, sloot de deur — langzaam, alsof hij een boek dichtdeed — en liet de stilte in het oude schooltje achter. Katlijk
-
Midlum en de aanval op Harlingen
Midlum en de aanval op Harlingen
In de avond van 16 april 1945, net voor half acht,begon de Canadese artillerie met een beschieting van de Duitse posities in Harlingen.
De kerktoren in Midlum heeft tijdens de beschieting als waarnemingspost gediend van het 14th Field Regiment Royal Canadian Artillery. De toren werd bemand door een aantal Canadezen met een radiozender en stafkaarten. De Duitsers schoten vanuit Harlingen terug en de toren is daarbij tweemaal getroffen. Daarbij raakten de Canadese officieren lieutenant colonel George Alleyne Browne, lieutenant Gordon Edward Whitaker gewond. Whitaker werd bij de beschieting verwond aan zijn ruggengraat en raakte daardoor levenslang verlamd. Hij wordt met de drie inwoners van Midlum die tijdens de oorlog zijn omgekomen geëerd op het oorlogsmonument bij de kerk. Browne, de commandant van het 14th Field Regiment, raakte slechts licht gewond en kon zijn taak direct weer hervatten.
Verder is ook een Auster verkenningsvliegtuig ingezet waarmee vanuit de lucht waarnemingen werden verricht. Dat was een klein tweepersoonsvliegtuigje dat langzaam kon vliegen en daarmee uitermate geschikt was voor artillerieverkenning. De piloot en de waarnemer zaten daarbij naast elkaar en gaven hun waarnemingen via de radio door aan de vuurleiding. De vuurleider zat samen met de sectiecommandant Cleem Heeger in een jeep langs de kant van de weg bij een boerderij vlak bij het Oude Station aan de Harlingerstraatweg vlak achter Midlum. Heeger heeft later over het verkenningsvliegtuig gezegd dat het verkenningsvliegtuig zo langzaam vloog dat “het leek alsof het stilstond in de lucht”.
Dat de Canadezen de beschietingen zo nauwkeurig en gericht hebben kunnen uitvoeren, is echter vooral te danken aan de kaarten van Harlingen gemaakt door Arie Veth. De Bureauhouder van de Geheime Dienst Nederland (GDN) J.C.A.H. van Stapele, die de kaarten naar de Canadezen heeft gebracht, schrijft hierover in zijn verslag: ‘Dankzij de nauwkeurig in kaart gebrachte Duitse geschutstellingen heeft de Canadese artillerie van Harlingen geen puinhoop behoeven te maken, doch met slechts luttele welgerichte salvo’s de Duitsers tot overgave gedwongen’.Een andere reden dat de Duitse posities snel en effectief konden worden uitgeschakeld was het optreden van het B Squadron van het 7th Reconnaissance Regiment Duke of Yorks Royal Canadian Hussars. Door Duits vuur uit te lokken, kon 7th Reconnaissance Regiment vanuit Midlum enkele posities van de Duitsers vaststellen. De coördinaten werden doorgegeven aan de artillerie. Commandant Major Charles Wesley MacLean werd onder meer vanwege dit moedige optreden bij Midlum, op 10 november 1945 onderscheiden met de Distinguished Service Order (DSO).
De aanval op Harlingen begon vlak voordat de artillerie zou zwijgen. Vanaf 20.00 uur zette de infanterie van de Highland Light Infantry of Canada, ondersteund door tanks van de Sherbrooke Fusiliers de aanval in. Tijdens zware gevechten wisten de Canadezen rond 22.30 uur de binnenstad binnen te dringen. Op 17 april om 4.30 uur in de ochtend waren de Duitsers in de stad verslagen. Circa vijfhonderd van hen werden gevangengenomen.
Midlum
-
Grote Kerk Harlingen
Grote Kerk Harlingen Harlingen
-
De Cuynder
De Cuynder Donkerbroek
-
Voormalig Klooster Mariëngaarde
Voormalig Klooster Mariëngaarde
Op een terp nabij Hallum werd in 1163 het beroemde Norbertijnerklooster Mariëngaarde gesticht door abt Freerk van Hallum. Eeuwenlang was het klooster een belangrijk religieus centrum in Noord-Friesland.
De kloosterlingen hielden zich niet alleen bezig met gebed en bezinning, maar speelden ook een belangrijke rol in de ontwikkeling van het omliggende landschap. Ze ontgonnen en bewerkten akkers en weilanden en organiseerden de waterhuishouding. Zo groeide rond de kloosterterp een uitgestrekt landbouwgebied.Aan Mariëngaarde is ook een bijzonder pelgrimsverhaal verbonden. Volgens de kloosterannalen werd de valsemunter Asing door abt Freerk van Hallum op boetepelgrimage naar Jeruzalem gestuurd. Een vrouw genaamd Gertrudis reisde met hem mee. Op de terugweg besloten ze door te reizen naar Santiago de Compostela, maar Asing overleed voordat hij het graf van de apostel Jacobus kon bereiken. Gertrudis zette de reis voort en bereikte uiteindelijk Santiago. Na haar terugkeer in Friesland kreeg zij van abt Freerk de leiding over het vrouwenklooster Bethlehem, op de plek die tegenwoordig Bartlehiem heet.
Na de Reformatie werd Mariëngaarde in de 16e eeuw afgebroken. Van het oorspronkelijke kloostercomplex is tegenwoordig weinig meer over. Toch is het kloosterverleden nog altijd zichtbaar voor wie goed kijkt. Op het voormalige kloosterterrein staat nu een boerderij. Langs de oprit staat een muurtje van kloostermoppen, met daarin twee bijzondere stenen die afkomstig zijn van Mariëngaarde. Aan de achterzijde van het muurtje bevindt zich bovendien een stempelkastje van het Jabikspaad, waarmee de eeuwenoude pelgrimstraditie een eigentijdse voortzetting krijgt.
Hallum
-
Bed & Breakfast Waddendroom
Bed & Breakfast Waddendroom Moarre