Locaties
5881 t/m 5904 van 6021 resultaten
-
Reuzen van Akkrum
Reuzen van Akkrum
-
Zeedijk | Westhoek - Zwarte Haan
Zeedijk | Westhoek - Zwarte Haan
-
Stadslogement Westersingel - De Etage
Stadslogement Westersingel - De Etage
Direct boekbaar
-
Bed & Breakfast met 2 slaapkamers
Bed & Breakfast met 2 slaapkamers
Direct boekbaar
-
Camperplak It Fjûrlân
Camperplak It Fjûrlân
-
Freulevijver
Freulevijver
-
Wallebos Beetsterzwaag
Wallebos Beetsterzwaag
-
Zijda Yachting - Star of Grace
Zijda Yachting - Star of Grace
Direct boekbaar
-
Vakantiehuis ‘de Grote Sluis’
Vakantiehuis ‘de Grote Sluis’
-
Zuivelfabriek De Landman
Zuivelfabriek De Landman
-
Familie van der Werff
Familie van der Werff
-
Restaurant Brasserie Oranje
Restaurant Brasserie Oranje
-
Nieuw Allardsoog - de Das
Nieuw Allardsoog - de Das
Direct boekbaar
-
Familierestaurant Waddengenot aan het Meer
Familierestaurant Waddengenot aan het Meer
Nieuw
Anjum -
Bremer Wildernis
Bremer Wildernis
-
Antoniuskerk Surhuizum
Antoniuskerk Surhuizum
-
Theetuin De Gauwe Krakeling
Theetuin De Gauwe Krakeling
-
Stoker Koffiebar
Stoker Koffiebar
-
Ielpôle
Ielpôle
-
Pata Negra Tapas: Sneek
Pata Negra Tapas: Sneek
-
Monument Peter Tazelaar
Monument Peter Tazelaar
-
Melktap Winsum
Melktap Winsum
-
Yachtcharter Wetterwille - Zuiderzee 35 Moselle
Yachtcharter Wetterwille - Zuiderzee 35 Moselle
Direct boekbaar
-
De laatste schooldag van meester Willem
De laatste schooldag van meester Willem
De laatste schooldag is aangebroken voor meester Willem op een koude winterdag in Katlijk, waar hij jaar na jaar les heeft gegeven. Zesendertig winters lang.
De ochtendmist hing nog laag over de weilanden toen Willem Jacobs het houten luik van het schoolraam openzette. De geur van vochtige turf van de turfbult naast de school trok naar binnen. In het kleine lokaal stonden de houten banken scheef; de houten vloer kraakte onder zijn voeten. Hij zette zijn schrijfkist op tafel, blies leven in het smeulende vuur en legde er drie turven bij — één voor de ochtend, één voor de middag en één voor de lange winteravond, als de oudste leerlingen bleven schrijven bij het schaarse licht.
Buiten klonk het klepperen van klompen op het pad. Eerst kwamen de jongens van Grut Ketlik, daarna die van Lyts Ketlik, over het schoolpad vanaf de Dorpshaven. Ze legden hun leien op tafel en staken hun handen bij het vuur. Willem liet hen de psalm van de week opzeggen, schreef met vaste hand op het bord: God, amen, lam, Heer, God, amen, en hoorde hun aarzelende stemmen de woorden nazeggen als een koor van wintervogels.
Na de middagpauze stapte zijn oude vriend, de dorpsrechter, binnen, zijn hoed nog vochtig van de dauw. Hij bracht bericht vanuit het Grieternijhuis De Drie Pilaren in Oudeschoot: de grietman had de nieuwe schoolordening goedgekeurd. Willem knikte zwijgend. Hij wist wat dat betekende — zijn tijd zat erop. Zesendertig winters had hij hier lesgegeven, in dit lage vertrek met de geur van turf en krijt, de wind langs het kerkepad, het geluid van kinderen dat door de seizoenen heen nauwelijks veranderde. Van de grietman had hij toestemming gekregen om de rest van zijn leven in een klein huisje bij de dorpsschuur te wonen.
Toen de laatste leerlingen naar huis waren, bleef hij alleen achter. Op het raam lag een dun laagje rijp; in de haard gloeide nog één turf. Hij boog zich voorover, trok met zijn vinger de letters W.J. in het met vocht beslagen raam, en keek door het kleine venster naar de kerk, waar de avondzon op het oude dak viel.
‘Dat zal het dan zijn,’ fluisterde hij. Daarna doofde hij het vuur, sloot de deur — langzaam, alsof hij een boek dichtdeed — en liet de stilte in het oude schooltje achter.
-
