Locaties
457 t/m 480 van 5770 resultaten
-
Peal 3: Oan it einfan ‘t Efterom
Peal 3: Oan it einfan ‘t Efterom
Dit punt is ûnderdiel fan it trajekt 'It Paad Werom Terherne'. Besjoch de hiele rûte. Let op: Dizze rûte begjint by it grutte parkearplak yn it doarp, Koailan 2
(harkje hjir nei it audioferhaal)
Bliuw hjir mar eefkes stean by dit pealtsje en sjoch marris goed om dy hinne. Sjochst dat boske, dêr rjocht foar dy? Oan de oare kant fan dat stikje lân? Ssst, meitsje mar gjin lûd. En sjoch goed. Ja! Dêr! Sjochst dy minsken? Se sykje wat. Om te oerlibjen. Sa’t ik al sei, is it net allinnich in tiid fan earmoede, mar ek fan de feepest. Somtiden moatte hiele bûthuzen romme wurde om fierdere besmetting foar te kommen. De kij wurde dan begroeven op plakken as hjir tsjinoer. Letter wurde der dan beamme op plante. Mar de minsken dy’t dêr no oan it graven binne? Dat binne minsken dy’t dreaun troch honger midden yn de nacht op syk binnen nei fleis dat se noch ite kinne. Feepest of net…..
Nei it skelpepaad geane we linksôf. We stekke de dyk wer oer en rinne de Buorren yn nei de yngong fan it fakânsjepark. It park sjochst sa rjochts fan dy, dêr by de swarte poarte. Dêr stopje we eefkes.
Wat in grutte huzen steane hjirre, fynst ek net? Lúkse fakânsjewenten rjochte op it wetter. Je sjogge se fanôf de Terhernster Puollen as de Skyline fan Terherne. Ik ken dit plakje hiel oars. En dit is dan ek it plak dy’t my it measte oan it hert giet. Ik fertel dy wêrom:Dêrfoar geane we werom nei it jier 1686.
Ja, dêr binne we. Do stietst no op in ferlitten en ûnferhurde wei. Foar en achter dy binne greiden, allinnich Café Zevenwouden (It Kafee dat hjir om de hoeke stiet) stiet der al, lykas de húskes deromhinne, dy’tst hjierwei in bytsje sjen kinst.
Tsja, dit Landal-park… Krekt op dit plak….. Yn myn tiid wie dat wol oars. Doe wie dit in stik greide, dat nei myn dea in hiele spesifieke namme krige: “It earmen fintsje” Dat safolle betsjut as it stikje lân foar de earmelju.Dit wie foar my sa ferskrikkelik wichtich, dat ik sels op myn grêfstien setten litten haw dat dit stikje lân, “oant yn de ivichheidsdagen” beskikber wêze moat foar de minsken dy’t it min hawwe. Wat tinkst? Wie dat realistysk? Dat fertel ik dy daliks by myn rêstplak.
Want we meitsje earst noch eefkes in spronkje nei 1840 en besjoch no earst de brúne skuorre achter dy. Dy’t yn dizze tiid ‘ít blauwe hok’ hyt.. nei syn earste kleur. Rin der marris hinne. De ferlitten ûnferhurde dyk wêrst sakrekt del kaamst, komst by dizze skuorre del en is it weinhok fan de rintenierswenning dy’t hjirachter stiet. Dêr komnme we sadaliks.
Yn de lettere tiden sniene de jongelju dy’t út it kafee kamen harren ‘ferkearing’ yn de houten achterdoar fan dizze skuorre. Somtiden nei in stikeme of hertstochtelike moeting achter it weinhok. De pleatselike skilder draagt hjir in waarm hert foar en hat dizze leafdesferklearrings altyd yn eare hâlden. Je moatte goed sjen yn dizze achterdoarren. Sjocht se? Of bist faaks sels noch ien fan dy jonges dy’t syn leafde hjir ferivicht hat?We rinne no de bocht om.
Dit is de rintenierswenning. Op de doar stiet nûmer 13-15 en yn de gevel neist de foardoar sjochst in stien mei de namme ‘Boetje’. De soan fan de eigener fan dit hûs wennert op in pleats fierderop. En eltse kear as hy nei tsjerke riid, set er syn hynders en wein hjir yn de skuorre.
Sa’t ik al sei, leit de oarsprong fan it doarp hjir op dit plak. Dit wie it oarspronkelike sintrum fan Terherne. Sjoch marris rêstich om dy hinne en rin mar wat om.
We gean earst nei 1686, de tiid fan it ûntstean fan “It Earmenfintsje”
Achter ‘t earmenfintsje, wêr’t we niis stiene, wie noch in feart; de lykfeart. Dizze feart komt op ‘t Far út, it farwetter dat hjir neist kafee Zevenwouden leit. As immen komt te ferstjerren, wurdt de kiste mei in pream ferfierd dizze feart del en leit men dêr fierderop oan. Tusken de âlde húskes achter it kafee rint in hiele smelle stege. Hjir past hiel krekt in deadskiste troch. Ik ha by nacht wolris it idee yn de ien fan de hollen fan de skippers flústere om oer de Puollen om dizze húskes hinne te farren en rjochstreeks by it tsjerkhôf oan wâl te gean. Mar dat woe net yn harren del. Der hearsket by de minsken in stevich bygeloof dat deade minsken allinnich oer de lykfear ferfierd wurde meije, om’t der oars ûngemakken fan komme sille. De feart wurdt yn 1960 ticht smiten. En dat is it momint yn de tiid dat it doarp yngreven feroaret.
Goed, ik wit net hoe’t mei dy is, mar ik haw toarst krigen. As it kafee iepen is, geane we der yn en nimme we der ien by de bar, of miskien is it waarm genôch foar it terras. Gean mar efkes rêstich sitten dan fertel ik dy in oar ferhaal.
Dit punt is ûnderdiel fan it trajekt 'It Paad Werom Terherne'. Klik hjir om werom te gean nei de rûte. Let op: Dizze rûte begjint by it grutte parkearplak yn it doarp, Koailan 2
-
-
Jachthaven Gytsjerk - kanoverhuur
Jachthaven Gytsjerk - kanoverhuur
-
Openluchtzwembad Mounewetter
Openluchtzwembad Mounewetter
-
Camping It Wiid
Camping It Wiid
-
Laatste rustplaats Willem Schurer
Laatste rustplaats Willem Schurer
Willem Schurer, geboren in 1918 in het Friese Makkinga, diende als jonge soldaat tijdens de Duitse inval van mei 1940. Tijdens hevige gevechten bij vliegveld Valkenburg bij Wassenaar raakte hij gewond en overleed enkele dagen later, op 16 mei 1940, op 21-jarige leeftijd in Den Haag.
Willem Schurer, geboren op 16 juli 1918 in Makkinga, groeide op in een gezin met zijn vader Jan W. Schurer, moeder Geesje Brouwer en zus Johanna. Tijdens de Duitse inval in mei 1940 diende hij als dienstplichtig soldaat bij het 1e Bataljon, 1e Regiment Infanterie van het Nederlandse leger.
Op 10 mei 1940 werd vliegveld Valkenburg bij Wassenaar aangevallen door Duitse parachutisten en luchtlandingstroepen, een strategisch doel om snel Den Haag en het Nederlandse regeringscentrum in te nemen. Willem en zijn bataljon namen deel aan de strijd in wat bekendstaat als de Wassenaarse Slag. Ondanks een poging om de Duitse troepen te verjagen, slaagde het Nederlandse leger hier niet. Na een uitputtende dag overnachtte het bataljon in de duinen.
In de vroege ochtend van 11 mei 1940 vielen Duitse luchtlandingstroepen het kamp onverwacht aan. De Nederlanders waren ingesloten en slecht voorbereid, waardoor meer dan twintig soldaten sneuvelden, tientallen raakten gewond en zo’n driehonderd werden krijgsgevangen gemaakt. Willem Schurer raakte tijdens deze aanval zwaargewond en overleed vijf dagen later, op 16 mei, in het Johan de Deo ziekenhuis in Den Haag (het huidige HMC Westeinde) op slechts 21-jarige leeftijd.
Hij werd begraven op de Algemene Begraafplaats van Makkinga, waar zijn naam nog herinnert aan zijn inzet en opoffering tijdens de strijd om Nederland.
-
-
Kitesurfspot Lemmer
Kitesurfspot Lemmer
-
Bibliotheek Koudum
Bibliotheek Koudum
-
Slagerij Menno Hoekstra
Slagerij Menno Hoekstra
-
De Oerpolder
De Oerpolder
-
De Filosoof
De Filosoof
-
De Duitsers en de mist
De Duitsers en de mist
-
Petgaten
Petgaten
-
Feintsje fan Menaam
Feintsje fan Menaam
-
Bed & Breakfast Dyksterhuzen
Bed & Breakfast Dyksterhuzen
-
Radarstation Sondel
Radarstation Sondel
-
De Bogt fen Guné
De Bogt fen Guné
-
Sanatorium Beatrixoord
Sanatorium Beatrixoord
-
Rondvaart Praamverhuur Dokkum
Rondvaart Praamverhuur Dokkum
-
Bed & Bio Breakfast Frije Fûgels
Bed & Bio Breakfast Frije Fûgels
-
de Drijfveer
de Drijfveer
-
Varen met Steven
Varen met Steven
-
Hotel de Wijnberg - Familiekamer
Hotel de Wijnberg - Familiekamer
Direct boekbaar
-
Kampeerkeet bij Herberg het Volle Leven
Kampeerkeet bij Herberg het Volle Leven
-
Kerk Augsbuurt
Kerk Augsbuurt
