Locaties
3913 t/m 3936 van 5657 resultaten
-
Groepshotel Suudwester
Groepshotel Suudwester Hollum
-
Sint-Petruskerk Tjerkwerd
Sint-Petruskerk Tjerkwerd Tjerkwerd
-
Zijda Yachting - Florien Elite
Zijda Yachting - Florien Elite Jirnsum
Direct boekbaar
-
Gates of Light
Gates of Light Kornwerderzand
-
Jachthaven It Soal
Jachthaven It Soal Workum
-
Galerie kerkje Mildam
Galerie kerkje Mildam Mildam
-
Zeilendeschepen.nl - zeilvakanties voor groepen en individuelen
Zeilendeschepen.nl - zeilvakanties voor groepen en individuelen Leeuwarden
-
Kaaskoperij Damwoude
Kaaskoperij Damwoude Damwâld
-
Kerkhof van Wierum
Kerkhof van Wierum Wierum
-
Het Koningsdiep
Het Koningsdiep akkrum
-
Bunkers Terschelling
Bunkers Terschelling West-Terschelling
-
Kerk Hegebeintum
Kerk Hegebeintum Hegebeintum
-
Harinxmastate
Harinxmastate Beetsterzwaag
-
Camping it Krúswetter - Kampeerpod 28
Camping it Krúswetter - Kampeerpod 28 Easterlittens
Direct boekbaar
-
De Heining: klimaatverandering
De Heining: klimaatverandering
(beluister hier het audioverhaal)
O, zo vervelend als je net op de fiets zit: een stortbui. Een extreme plensbui van meer dan 60 mm per etmaal is bovendien best zorgelijk. De waterbeheerders liggen er wel eens wakker van. Hoe moeten de Friese gemalen zoveel water in korte tijd afvoeren? En hoe moet dat in de toekomst, nu zware buien door klimaatverandering steeds vaker voorkomen?
De Heining, dit gemaal dat opvallend genoeg ín de dijk is gebouwd, helpt daarbij. Dat gebeurt alleen als het waterpeil in de Friese boezem, dat is het aan elkaar verbonden stelsel van vaarten en meren, te hoog staat. Deze vijzels kunnen dan 250 kubieke meter water per minuut naar zee pompen.
Het is een mooie assistentie voor de gemalen aan het IJsselmeer, maar de capaciteit is ook weer niet overweldigend als je vergelijkt met die gemalen in Lemmer en Stavoren, en zelfs niet met de gemalen Zwarte Haan en Roptazijl, die de polders hier verderop aan de kust drooghouden.
De Heining is dan ook onderdeel van een groter plan. Het is een uiting van een nieuwe manier van denken over waterbeheersing, een interne 'klimaatverandering' zou je kunnen zeggen. Meer meebewegen mét de natuur en het water in plaats van tegen de natuur en het water strijden. Dat is best spannend, want we hebben duizend jaar dijken gebouwd om ons tegen het geweld van de zee te beschermen.
En hoe doe je dat dan, anders naar waterbeheersing kijken? Door ruimte te maken voor extra waterberging in het binnenland bijvoorbeeld, zoals je hier kunt zien aan de brede vaarten, die natuurvriendelijke oevers hebben gekregen. En doordat het zeewater vrij spel heeft in een kweldergebied hoogt deze vanzelf door slib op. Over een paar jaar ontstaat hier dan al een natuurlijke buffer tegen de stijgende zeespiegel, als een golfbreker voor de dijk.
Het gemaal is ook een verbinding tussen zoet en zout water. Dit is goed voor trekvissen die 24 uur per dag door het gemaal kunnen zwemmen, maar ook voor kwelderplanten en wadvogels in het unieke buitendijkse kwelderlandschap.
Ingesproken door:
Samen met de andere leden van kunstenaarscollectief Observatorium werkt Ruud Reutelingsperger al jaren aan kunst in de openbare ruimte. Hierbij richt het collectief zich op het veranderende landschap en hoe het de nieuwsgierigheid kan prikkelen naar de wereld om ons heen.Ruud en zijn collega’s kennen Joop Mulder al sinds jaar en dag. “Joop en wij delen dezelfde passie; het landschap en de verhalen van mensen. We maakten wilde plannen, spraken bijzondere mensen en vooral van het buitendijkse gebied werden we lyrisch; kwelders en dobben die wij nog niet kenden. Hoe mooi zou het zijn als de mensen weer zelf land kunnen gaan maken, als bewoners hun relatie met het buitendijkse zelf nieuw leven in kunnen blazen en in samenwerking met kunstenaars ook de taal van de verbeelding gaan spreken; riepen wij hardop tegen de wind in naar elkaar.” Deze dynamische samenwerking leidde tot een drietal concrete projectvoorstellen; Terp van de Takomst, De Kromme Horne en de Golf van Termunterzijl. “Samen met Joop predikten we de slogan; Eerst geloven, dan zien.”
Dit verhaal is onderdeel van de route Gemalen Verhalen van Sense of Place
Marrum
-
Bennema State
Bennema State Hurdegaryp
-
Elfstedentocht beeld Aukje in IJlst
Elfstedentocht beeld Aukje in IJlst IJlst
-
E-bike oplaadpunt - Camping It Krúswetter
E-bike oplaadpunt - Camping It Krúswetter Easterlittens
-
Portret yn Pastel | Petsetta
Portret yn Pastel | Petsetta Workum
-
Camping de Stjelp
Camping de Stjelp Oudega
-
Wapendroppings in Friesland - Witmarsum
Wapendroppings in Friesland - Witmarsum
'De worm heeft rode haren', 'Doe de groeten aan Jozef'. Met dit soort slagzinnen werden wapendroppings aangekondigd. In Friesland vonden er 24 plaats in de laatste maanden van de oorlog. Per dropping werden tot wel 24 containers gedropt, vol met wapens. Geweren, pistolen, bazooka's en allerlei explosieven. Bedoeld om de geallieerden te helpen bij hun opmars door Friesland. Friesland zou zichzelf helpen bevrijden, zo was het idee.
Bij de bevrijding van Friesland spelen de Nederlandse Binnenlandse Strijdkrachten (NBS) een grote rol. De NBS in Friesland bestaat (vanaf december 1944) uit de verzetsgroepen van de KP (Knokploegen), LO (Landelijke organisatie voor hulp aan onderduikers) en OD (Orde Dienst).
Zo’n ondergronds leger heeft natuurlijk wapens nodig. Voor de aanstaande sabotageacties, de bezetting van bruggen, sluizen en het gevangennemen van de vijand, krijgen 2500 tot 3000 NBS-ers een wapen. Van pistolen en mitrailleurs tot stenguns.
De wapens komen letterlijk uit de lucht vallen. Vanaf oktober 1944 vliegen Stirling en Halifax bommenwerpers vanuit Engeland 47 keer richting Friesland. Op zo'n 14 plaatsen in de provincie worden tenminste 24 geslaagde wapendroppings uitgevoerd. De bommenwerpers gooien containers met wapens, munitie en springstoffen aan parachutes boven de Friese weilanden naar beneden. Groepen NBS-ers staan 's nachts klaar om met lichtsignalen het afwerpterrein aan te geven en daarna de wapens af te voeren en te verstoppen.
Zoals even ten oosten van hier, op het afwerpterrein Hichtum. Bij de tweede dropping viel een container op een veulen dat gedood werd. De onwetende boer gaf het dode veulen aan bij de politie, zodat het terrein als wapendroppingsterrein moest vervallen.
Via geheime zenders worden met Londen de slagzinnen uitgewisseld die aangeven waar en wanneer een dropping plaatsvindt. Voor het contact tussen Engeland en het verzet over de droppings stuurt Prins Bernhard als opperbevelhebber van de NBS, twee geheime agenten van het Bureau Bijzondere Opdrachten (BBO) naar Friesland. Lykele Faber en Peter Tazelaar houden zich (vanaf november 1944), samen met marconist Alfred Springgate en hun radiozender lang schuil in een jacht op het meertje Nannewiid bij Oudehaske in het zuiden van Friesland.
De commando's N. De Koning en R. Groenewoud reizen ondertussen met valse papieren door de provincie om wapeninstructies te geven. Ze zijn eerder vanuit Engeland boven Drenthe gedropt en door de KP naar Friesland gehaald.
De wapendroppings en het verbergen van de wapens leiden regelmatig tot levensgevaarlijke situaties. De bezetters maken fel jacht op verborgen wapens. Op wapenbezit staat de doodstraf. Een dropping te Aalsum bij Dokkum leidt indirect tot de grootste massa-executie in Friesland van twintig mannen in Dokkum.
Op zondag 8 april geeft ‘Radio Oranje’ via de BBC de langverwachte slagzin door: 'de fles is leeg'. Voor de NBS is dit het sein om 36 uur later met sabotageacties te beginnen. De Canadese troepen zijn bijna bij de grens van Friesland. De wapens worden uit de opslagplaatsen gehaald. De NBS groepen komen bij elkaar op geheime locaties en de wapens en munitie worden uitgedeeld.
De verzetsgroepen hebben Friesland al voor een groot deel in handen voor de komst van de Canadezen. Alleen bij Harlingen-Makkum hebben de Duitsers voor de verdediging van de Afsluitdijk artillerie neergezet en moeten de Canadezen zware gevechten leveren. Het vasteland van Friesland is op 18 april helemaal bevrijd.
Harkezijl
-
Strandzeilen
Strandzeilen Nes
-
Laatste rustplaats Willem Schurer
Laatste rustplaats Willem Schurer
Willem Schurer, geboren in 1918 in het Friese Makkinga, diende als jonge soldaat tijdens de Duitse inval van mei 1940. Tijdens hevige gevechten bij vliegveld Valkenburg bij Wassenaar raakte hij gewond en overleed enkele dagen later, op 16 mei 1940, op 21-jarige leeftijd in Den Haag.
Willem Schurer, geboren op 16 juli 1918 in Makkinga, groeide op in een gezin met zijn vader Jan W. Schurer, moeder Geesje Brouwer en zus Johanna. Tijdens de Duitse inval in mei 1940 diende hij als dienstplichtig soldaat bij het 1e Bataljon, 1e Regiment Infanterie van het Nederlandse leger.
Op 10 mei 1940 werd vliegveld Valkenburg bij Wassenaar aangevallen door Duitse parachutisten en luchtlandingstroepen, een strategisch doel om snel Den Haag en het Nederlandse regeringscentrum in te nemen. Willem en zijn bataljon namen deel aan de strijd in wat bekendstaat als de Wassenaarse Slag. Ondanks een poging om de Duitse troepen te verjagen, slaagde het Nederlandse leger hier niet. Na een uitputtende dag overnachtte het bataljon in de duinen.
In de vroege ochtend van 11 mei 1940 vielen Duitse luchtlandingstroepen het kamp onverwacht aan. De Nederlanders waren ingesloten en slecht voorbereid, waardoor meer dan twintig soldaten sneuvelden, tientallen raakten gewond en zo’n driehonderd werden krijgsgevangen gemaakt. Willem Schurer raakte tijdens deze aanval zwaargewond en overleed vijf dagen later, op 16 mei, in het Johan de Deo ziekenhuis in Den Haag (het huidige HMC Westeinde) op slechts 21-jarige leeftijd.
Hij werd begraven op de Algemene Begraafplaats van Makkinga, waar zijn naam nog herinnert aan zijn inzet en opoffering tijdens de strijd om Nederland.
Makkinga
-
Van Harenstraat 16
Van Harenstraat 16 Wolvega