Deze van oorsprong romanogotische kerk is omgeven door een ringgracht. Zowel kerk als toren zijn flink verbouwd waardoor de middeleeuwse uitstraling minder is geworden.
Het kerkgebouw is met name in 1726 flink aangepakt onder leiding van de stadsbouwmeester van Leeuwarden. De kerk werd ommetseld met oude gemêleerd gele bakstenen en de zuidzijde werd voorzien van vijf grote korfbogige vensters.
De oorspronkelijke toren is een eeuw ouder dan de kerk. In 1816 is hij ommetseld en voorzien van een achtzijdige spits. Aan de stabiliteit van de toren is waarschijnlijk getwijfeld. De muren hebben namelijk opvallend veel staaf- en kruisankers.
Het is zeker de moeite waard even naar binnen te gaan. Middelpunt is de preekstoel met fraaie details. Ook de overhuifde herenbank en het orgel van Schwartzburg zijn het bekijken waard.
De in eerste aanleg romano-gotische kerk uit het begin van de 13de eeuw was gewijd aan Johannes de Evangelist en staat bij een romaanse toren uit de 12de eeuw op een kerkhof dat grotendeels is omgeven door een ringgracht. Kerk en toren zijn ingrijpend gewijzigd, waardoor het middeleeuwse karakter nauwelijks is te ervaren. De kerk is in 1726 van binnen en waarschijnlijk ook van buiten vernieuwd onder leiding van Claes Bockes Balck, de stadsbouwmeester van Leeuwarden. De kerk is ommetseld met oud, gemêleerd geel baksteenmateriaal en de zuidzijde is voorzien van vijf grote, korfbogige vensters. De drie stevige, diagonaal gemetselde steunberen zijn uit de 19de eeuw. De muren van de vijfzijdige koorsluiting zijn gesloten; in de sluitmuur is wel een geprofileerd, dichtgemetseld rond venster te zien. De noordgevel is ook goeddeels gesloten. Nabij het koor staat een groot, korfbogig venster en boven de ingang aan de westzijde een klein lancetvenster. De toren is in 1816 aangepakt: bekapt en ommetseld met kleine gele baksteen en voorzien van een nieuwe achtzijdige spits. Erg stabiel is de toren kennelijk niet, want het muurwerk is doorregen met staaf- en kruisankers.
Het interieur wordt gedekt door een houten tongewelf. Op de grafkelder in het koor van de Ockinga’s ligt een grote zerk van Vincent Lucas (1550). In het koor hangen een Tiengebodenbord en een gedenkbord voor de vernieuwing van de kerk in 1726. Middelpunt is vanzelfsprekend de preekstoel met een koperen houder voor een zandloper, een doophek en een gesneden doopbekkenhouder. De preekstoel met klankbord is mogelijk het werk van de Leeuwarder kunstenaar Jaan Oenema die in elk geval betaald kreeg voor het vervaardigen van de pui met fraai snijwerk tussen voorkerk en schip. Op de panelen van de kuip staan de personificaties van geloof, hoop, liefde, gerechtigheid en een fraaie bloempot op een console. Hier tegenover staat een overhuifde herenbank. Het orgel is in 1735 gebouwd door Johan Michiel Schwartzburg en is in 1822 en in 1948 nog enigszins gewijzigd.
Romanogotisch
Begin 13de eeuw, toren 12de eeuw
Protestants
Preekstoel, grafzerken, gebodenbord, orgel
