Locaties
1681 t/m 1704 van 6057 resultaten
-
Ameland - Oerder Blinkert - Uitzichtplateau
Ameland - Oerder Blinkert - Uitzichtplateau
-
Pingjumer Gulden Halsband
Pingjumer Gulden Halsband
-
Zijda Yachting - Regina
Zijda Yachting - Regina
Direct boekbaar
-
Sparkberry
Sparkberry
-
Aquacamping en Jachthaven De Rakken - Kampeerpods
Aquacamping en Jachthaven De Rakken - Kampeerpods
Direct boekbaar
-
Beachclub Lemmer
Beachclub Lemmer
-
Doarpstsjerke Rottevalle
Doarpstsjerke Rottevalle
-
Boerderij Yntema “Hâld Moed”
Boerderij Yntema “Hâld Moed”
-
Happywhale Leeuwarden (Zuiderburen)
Happywhale Leeuwarden (Zuiderburen)
-
Boerderijwinkel Haerda State
Boerderijwinkel Haerda State
-
Bunkers van de Atlantikwall in Harlingen
Bunkers van de Atlantikwall in Harlingen
De bunkers in Harlingen maakten deel uit van de Atlantikwall: de ruim 6.000 kilometer lange Duitse verdedigingslinie van Noorwegen tot Spanje.
De Atlantikwall geldt als een van de grootste bouwwerken van de twintigste eeuw. De linie werd gebouwd in de jaren 1942 tot en met 1945 om een geallieerde invasie van het West-Europese vasteland vanuit zee onmogelijk te maken. De Atlantikwall was een serie losstaande, zelfstandige en aan alle kanten te verdedigen kleinere en grotere steunpunten die elkaar vuurondersteuning konden geven. In veel gevallen bestonden ze uit bomvrije bunkers, soms met een muur- en dakdikte van zeker twee meter gewapend beton. Door een gebrek aan arbeidskrachten, materieel en brandstof waren er vanaf 1 mei 1943 in Nederland slechts 510 bunkers van de geplande 2000 opgeleverd.
Harlingen werd in 1939 al voorzien als uitvalsbasis voor de door de Luftwaffe noodzakelijk geachte bezetting van de eilanden Terschelling, Vlieland en Ameland.
In 1942 werd de leiding van de kustverdediging overgedragen aan de marinetroepen in de stad Groningen. De Wehrmachtsbefehlshaber in den Niederlanden, General der Flieger, Friedrich Christiansen, bracht in 1943 een bezoek aan Harlingen en haar Hafenkapitän. Christiansen hield een landing zoals bij Normandië op de eilanden en bij de havenstad Harlingen voor mogelijk en maakte zich zorgen over de geringe gevechtskracht van de Wehrmacht ter plaatse.
In de Engelse Tuin in Harlingen ligt nog een Duitse bunker die onderdeel uitmaakte van de Atlantikwall. De bunker is twintig meter lang en vijf meter breed.
Deze bunker behoort tot de in totaal 27 bunkers in Harlingen. Het betreft de Commandopost Verbindingen – “Gefechtsstand” het zenuwcentrum tussen Kornwerderzand, Zurich en Franker – waarvandaan de Duitsers de Friese kustverdediging controleerden. De “Gefechtsstand” in de Engelse Tuin werd beschermd door drie kleinere bunkers, de zogenoemde. Tobruks. Dit waren kleine bunkertjes van gewapend beton waarin meestal eenmachinegeweer was opgesteld. Uiteindelijk bleek de bunker voor de Canadezen nauwelijks een hindernis bij de zuivering van de stad.
Na een korte artilleriebeschieting waadde de infanterie van de Highland Light Infantry of Canada in de avond van 16 april 1945 bij de Riedkade door de Ried. Met steun van een aantal Sherman tanks van de Sherbrooke Fusiliers werden de Duitsers aan de rand van Harlingen teruggedrongen. Eenmaal in de stad richtte de D Company van Captain William Douglas Tipper zich op de Franekerpoortsbrug en de Engelse Tuin. Vanwege de opgeblazen bruggen konden de tanks de stad niet in, maar dit lukte een aantal carriers wel. Deze lichte pantservoertuigen bewapend met een zwaar machinegeweer waren welkom in de stadsgevechten.
Rond 22.00 uur waren de Canadezen diep in het centrum doorgedrongen. Hierna werd de wil van de Duitsers om nog door te vechten snel gebroken. Omstreeks 4.30 uur was de stad in Canadese handen. Ook de Duitsers in de versterkte Engelse Tuin hadden de Canadezen niet kunnen ophouden.
Toen de Engelse Tuin in 2009 opnieuw werd ingericht was de bunker even zichtbaar. De drie Tobruks zijn allemaal met aarde opgevuld, maar nog steeds te zien. Eén ervan bevindt zich vlak bij de Hoogstraat, de andere twee liggen in het midden van de tuin.
De Engelse Tuin is aangelegd op het oude bolwerk, dat hoog boven de omgeving uittorende, en was daardoor een ideale plaats om de bunkers aan te leggen. De Tobruks waren verstopt in het park en daardoor van boven minder goed zichtbaar maar vanuit de bunker hadden de Duitsers ruim zich over de omgeving.
-
-
Boutique Parc Pharshoeke
Boutique Parc Pharshoeke
-
Onze Winkel
Onze Winkel
-
D'Ald Herberch
D'Ald Herberch
-
Groepsaccommodatie Fries en Fruitig
Groepsaccommodatie Fries en Fruitig
Direct boekbaar
-
B&B Zandhuizen
B&B Zandhuizen
-
Uitkijkpunt de Zoutkegel
Uitkijkpunt de Zoutkegel
-
De Kade
De Kade
-
Vakantiewoning de Coehoorn
Vakantiewoning de Coehoorn
Direct boekbaar
-
Strandje de Potten
Strandje de Potten
-
Sint Vituskerk Wetsens
Sint Vituskerk Wetsens
-
Bar Zelle
Bar Zelle
-
De brug bij Kootstertille: Sprinkplank naar Dokkum
De brug bij Kootstertille: Sprinkplank naar Dokkum
Op 14 april 1945 staken de Royal Canadian Dragoons bij de brug in Kootstertille het Knillesdjip (het huidige Prinses Margrietkanaal) over. Deze oversteek vormde een belangrijk keerpunt en maakte de verdere opmars richting de Waddenzee in de daaropvolgende dagen mogelijk.
Op 14 april 1945 trok het B-squadron van de Royal Canadian Dragoons vanuit Oosterwolde noordwaarts met als doel Noord-Friesland te bereiken en zo Duitse verbindingen te verstoren. Onder begeleiding van verzetsgidsen, waaronder Piet Oberman, bereikten zij via Drogeham de brug bij Kootstertille, die – ondanks eerdere misverstanden bij het verzet – intact bleek en werd gebruikt voor de oversteek, waarna de opmars snel werd voortgezet tot aan Dokkum later die dag.
-
-
De Oesterfabriek
De Oesterfabriek
Duurzaamheidsinfo
