Locaties
3433 t/m 3456 van 5772 resultaten
-
Waterbeleefroute Beestenbende: De geschiedenis van Marsum
Waterbeleefroute Beestenbende: De geschiedenis van Marsum
Het is een gekke gedachte: tuur je vanaf de Hegedyk richting Leeuwarden – over het huidige kaatsveld - dan kijk je éigenlijk naar de plek waar vanaf de derde eeuw na Christus een oude zee lag: de Middelzee.
De Middelzee reikte tot ver in Friesland en verdeelde de provincie in twee delen: Westergo (met Franeker) en Oostergo (met Leeuwarden). Alle dorpen op onze route lagen in die tijd gevaarlijk dicht bij open zee. Tja, wat doe je dan, als oprjochte Fries? Hoge heuvels bouwen om op te wonen, natuurlijk! Terpen, noemden ze dat, en daarover leren we later op de route nog veel meer.
Vanaf de 10e eeuw boden de terpen niet meer genoeg bescherming tegen de zee. Tijd voor een nieuwe truc: het aanleggen van een dijken. Met spade en kruiwagen werd de Hegedyk – ja, daar staan wij nu op - aangelegd. Zwaar werk! In die tijd was het heel normaal dat iedereen die dicht bij de zee woonde, meehielp bij de aanleg en het onderhoud. Sterker nog; he was een verplichting. ‘Wa’t it water deart, wa’t it wetter keard’, luidt een Oudfriese wet. Dat betekent: ‘Wie last heeft van het water, moet het zelf maar keren.’ Daar zaten niet alleen maar nadelen aan: de lokale bevolking had óók als eerste aanspraak op het land dat bewoonbaar werd gemaakt.
Rond 1300 slibde de Middelzee verder dicht en werden grote delen ingepolderd. Ook hier. Marsum lag niet langer aan zee, maar het hoogteverschil tussen de Hegedyk en het ‘nieuwland’ – tussen Leeuwarden en Marsum in - herinnert nog wel altijd aan het water dat hier ooit was. Bijzonder, niet? Marsum
-
Boerderij Oude Willem
Boerderij Oude Willem Appelscha
-
Visserijmuseum Zoutkamp
Visserijmuseum Zoutkamp Zoutkamp
-
Epey Mole
Epey Mole Ryptsjerk
-
Roeperssteeg
Roeperssteeg Harlingen
-
Burgum - Soestpolder - Hege Diken - Vogelkijkhut
Burgum - Soestpolder - Hege Diken - Vogelkijkhut Burgum
-
Earme Dyk Slaperdijk
Earme Dyk Slaperdijk Holwerd
-
Paesens-Moddergat
Paesens-Moddergat Paesens Moddergat
-
Alde Feanen Verhuur
Alde Feanen Verhuur Earnewâld
Tip
-
Parkeerplaats Aekingerzand
Parkeerplaats Aekingerzand Elsloo
-
De Bakkers van Verloop Oosterwolde
De Bakkers van Verloop Oosterwolde
Bij de Bakkers van Verloop vind je heerlijke versgebakken taartjes of broodjes bij de koffie of thee. De Bakkers van Verloop gebruiken ook het meel van het graan wat is verbouwd in de regio en wordt gemalen bij de korenmolen De Weijert in Makkinga. Lokaal, eerlijk en heerlijk, echte streekproducten dus!
Korte keten
De Bakkers van Verloop vormt de laatste schakel in het lokale project Van Akker naar Bakker. Het project heeft een bijzonder korte keten van ca. 10 km tussen boer, molen, bakker én consument.
Het graan wordt zonder kunstmest en bestrijdingsmiddelen geteeld op akkers bij Elsloo. Korenmolen de Weyert in Makkinga maalt het graan tot meel. De Bakkers van Verloop bakt hier op hun beurt een heerlijk én eerlijk brood van. Het Weyerts Eygen volkoren is een desembrood: het rijst zonder het gebruik van gist. Ook andere Friese streekproducten zoals Frysk suikerbrood en Fryske dûmkes zijn verkrijgbaar in de winkel. Oosterwolde
-
Groepsaccommodatie Appelscha - Reidtèk
Groepsaccommodatie Appelscha - Reidtèk Appelscha
Direct boekbaar
-
De Alde Feanen - It Wyldlân - Vogelkijkhut
De Alde Feanen - It Wyldlân - Vogelkijkhut Warten
-
TOP Delfstrahuizen/Echtenerbrug
TOP Delfstrahuizen/Echtenerbrug Delfstrahuizen
-
De dorpsrechter en de lekkende dijk
De dorpsrechter en de lekkende dijk
Jan Wolters stond aan de rand van zijn akker; zijn ogen gericht op de horizon waar het veengebied begon. Hij rook de zure geur van het water dat zijn land binnensijpelde. Zijn grote boerderij, een van de dertig stemgerechtigde boerderijen in Katlijk, lag bijna op de kruising van het dorp. Als dorpsrechter droeg hij vele verantwoordelijkheden, maar deze kwestie raakte hem persoonlijk.
"Het is weer erger geworden, Jan," zei naburige boer Gerrit Cornelis, terwijl hij naderbij kwam. "Mijn gewassen verdrinken in dat zure water. We kunnen zo niet doorgaan."
Jan knikte bedachtzaam. "Ik weet het, Gerrit. De dijk tussen het veen en onze velden brokkelt af. We moeten iets doen."
"En wat ga jij eraan doen?" vroeg Gerrit met een toon van frustratie in zijn stem. "Je bent toch de dorpsrechter?"
Jan zuchtte. Hij wist dat zijn positie hem verplichtte om een oplossing te vinden, maar het was nooit eenvoudig. "Ik zal met de veenbazen praten. We moeten samenwerken om dit op te lossen."
De volgende dag begaf Jan zich naar het veengebied. Hij trof Klaas, de hoofdveenbaas, bij de rand van een turfput.
"Klaas," riep Jan, "we moeten praten over de dijk."
Klaas keek op, zijn gezicht getekend door jaren van zwaar werk. "Wat is er met de dijk, Jan?"
"Hij lekt. Ons land verzuurt. We hebben jullie hulp nodig om hem te repareren."
Klaas lachte schamper. "En waarom zouden wij dat doen? Wij hebben geen last van dat water."
Jan zijn geduld raakte op), maar hij beheerste zich. "Omdat we allemaal deel uitmaken van deze gemeenschap, Klaas. Als onze oogsten mislukken, lijdt iedereen eronder."
Na lange onderhandelingen werd er een overeenkomst bereikt. De veenwerkers zouden de noordelijke helft van de dijk repareren, de boeren de zuidelijke helft. Bovendien zouden de sloten aan beide zijden worden verbreed en uitgediept.
Toen Jan het nieuws aan de boeren bracht, was er gemor. "Waarom moeten wij de helft doen?" klaagde een van hen.
"Omdat het onze verantwoordelijkheid is om voor ons land te zorgen," antwoordde Jan vastberaden. "Dit is de enige manier waarop we allemaal kunnen winnen."
In de weken die volgden, werkten veenwerkers en boeren zij aan zij langs de twee kilometer lange dijk. Jan werkte mee, zijn handen even eeltig als die van de anderen.
Toen het werk voltooid was, stond Jan opnieuw aan de rand van zijn akker. De zure geur was verdwenen, vervangen door de frisse geur van vochtige aarde. Hij voelde een diepe tevredenheid, niet alleen vanwege de oplossing van het probleem, maar ook vanwege de samenwerking die het had voortgebracht.
In de verte zag hij Klaas naderen. De veenbaas knikte naar hem, een zeldzame glimlach op zijn verweerde gezicht. "Je had gelijk, Jan," zei hij. "We zijn inderdaad allemaal deel van dezelfde gemeenschap."
Jan glimlachte terug, wetend dat zijn werk als dorpsrechter, hoe uitdagend ook, momenten als deze de moeite waard maakte. In het kleine Katlijk met zijn 169 inwoners had hij het verschil gemaakt. En morgen zou er weer een nieuwe uitdaging zijn. Katlijk
-
ienie mini's turfkade 13
ienie mini's turfkade 13 Franeker
-
Hoofdstraat West 36
Hoofdstraat West 36 Wolvega
-
Vakantiehuis de Heggeteut
Vakantiehuis de Heggeteut Grou
-
Welgelegen - Budget kamer
Welgelegen - Budget kamer Workum
Direct boekbaar
-
Blokhut Sparjebird
Blokhut Sparjebird Hemrik
-
Hegewiersterfjild
Hegewiersterfjild Kimswerd
-
Hotel de Walvisvaarder
Hotel de Walvisvaarder Lies / Terschelling
-
Best2Wielers
Best2Wielers Beesterzwaag
-
De Kan Hoeve - Vakantiehuisje 2
De Kan Hoeve - Vakantiehuisje 2 De Veenhoop
Direct boekbaar