Locaties
4129 t/m 4152 van 6075 resultaten
-
Oude postkantoor
Oude postkantoor
-
Terkaplester Puollen
Terkaplester Puollen
-
TOP Heerenveen/De Heide
TOP Heerenveen/De Heide
-
Kookstudio Flang in de Pan
Kookstudio Flang in de Pan
Duurzaamheidsinfo
-
Dorpskerk Zurich
Dorpskerk Zurich
-
Monument De melkstaking
Monument De melkstaking
-
Rottige Meente - Lindedijk - Vogelkijkhut
Rottige Meente - Lindedijk - Vogelkijkhut
-
Steenhouwerij W van der Zeep & Zn.
Steenhouwerij W van der Zeep & Zn.
-
ievers
ievers
-
Bitgum (Beetgum)
Bitgum (Beetgum)
-
Struikelstenen voor vijftien Joodse en zeven Roma slachtoffers
Struikelstenen voor vijftien Joodse en zeven Roma slachtoffers
De Duitse kunstenaar Gunter Demnig begon in 1992 met het project van de struikelstenen door zijn eerste steen te plaatsen bij het stadhuis van Keulen. Wat begon als een kleinschalig initiatief is uitgegroeid tot een internationaal herdenkingsproject met meer dan 100.000 stenen in tientallen landen.
Veel oudere inwoners herinneren zich de bevrijding als een van de grootste feesten uit hun leven, toen de Canadezen hen verlosten van de Duitse bezetting. Tegelijkertijd was er diep verdriet: velen hadden dierbaren verloren die nooit meer terugkwamen.
De Duitse kunstenaar Gunter Demnig maakte van het herdenken van slachtoffers van het nationaalsocialisme zijn levenswerk met de struikelstenen, kleine herdenkingsstenen die overal worden geplaatst waar slachtoffers woonden. Hij vroeg zich steeds af: kan dit opnieuw gebeuren? Minderheden werden toen als zondebok gebruikt, een patroon dat ook vandaag nog herkenbaar is.
Op initiatief van de werkgroep Stroffelstienen legden de cultuurhistorische stichting Smelne’s Erfskip en lokale vrijwilligers in 2016 en 2017 vijftien struikelstenen voor vier Joodse families uit Drachten, die tijdens de Holocaust werden vermoord. In 2025 volgden zeven struikelstenen voor leden van een Romafamilie. Een informatiepaneel in de Kerkstraat vertelt over deze families en de precieze plekken van de struikelstenen, waar zij ooit van hun huis werden weggevoerd.
-
-
Stiens
Stiens
-
Sissy Boy
Sissy Boy
-
Molepôlle 7
Molepôlle 7
-
Hooischippershuis
Hooischippershuis
-
Bibliotheek Gorredijk
Bibliotheek Gorredijk
-
De Palingaak
De Palingaak
Direct boekbaar
-
Sint-Martinuskerk Wirdum
Sint-Martinuskerk Wirdum
-
Ankertsjerke Oudega SWF
Ankertsjerke Oudega SWF
-
Onder 't Duin
Onder 't Duin
-
Buorkerijwinkel BioSúd
Buorkerijwinkel BioSúd
-
Kunstwerk Heilige Grond
Kunstwerk Heilige Grond
-
Toxopeus op de dijk
Toxopeus op de dijk
-
Wapens onder het hooi
Wapens onder het hooi
In het najaar van 1944 beginnen de wapendroppings. Tot aan de bevrijding is er in de provincie Friesland een vijfentwintigtal van geweest. De wapens moeten uit handen van de bezetters blijven en worden daarom goed verborgen, vaak bij boeren. De boerderij van Johannes van Dijk in Hitzum is het voornaamste wapendepot van district VII van het gewest Friesland van de NBS, de Nederlandse Binnenlandse Strijdkrachten. In de boerderij van Willem Postma onder Achlum krijgen de illegale werkers wapenonderricht van een speciale instructeur, die mee is gedropt. Alles geschiedt natuurlijk met de grootste behoedzaamheid, maar toch kruipen de NBS’ers twee keer door het oog van de naald.
Boer Van Dijk is fel anti-Duitse bezetter. Het is dan ook niet verwonderlijk dat zijn boerderij een toevlucht wordt voor onderduikers en verzetsmensen. Twee van zijn zoons zijn lid van de NBS, de in het najaar van 1944 uit de verschillende geledingen van het verzet gevormde paramilitaire verzetsorganisatie. De gedropte wapens worden bij hem gebruiksklaar gemaakt en vervolgens diep onder het hooi in de schuur weggestopt.
Ook weigert Van Dijk mee te werken aan de verplichte leveringen van vee, melk en hooi aan de Wehrmacht. Als reactie gaan Duitse militairen over tot inbeslagname van zijn hooi. Onder toeziend oog van Sonderführer August Geese van de Abteilung Ernährung und Landwirtschaft, onderdeel van de Wehrmacht, geassisteerd door zijn fanatieke Nederlandse tolk Grietje Sinnema, wordt het hooi uit de schuur gehaald. Ieder moment kunnen de wapens bloot komen te liggen, maar net op tijd vindt Geese het genoeg. Leden van het verzet, die met een pistool in de zak de boel in de gaten hielden, hoeven niet in actie te komen. Een drama is afgewend. Toch zal de oorlog voor de familie Van Dijk dramatisch eindigen: hun zoon Jitze Pieter sneuvelt bij een vuurgevecht tussen NBS’ers en terugtrekkende Duitse militairen op de dag dat Hitzum wordt bevrijd.
Om met de wapens te kunnen omgaan krijgen de verzetsmensen instructies van commando’s, die eveneens zijn gedropt. Dat gebeurt onder andere op de boerderij van Willem Postma, gelegen aan een doodlopende weg, midden in de weilanden tussen Hitzum en Achlum. Op een middag aan het einde van oktober 1944 komen dertig mannen daar in het geheim samen in de schuur om van instructeur Groenewoud te leren omgaan met stenguns, bazooka’s, handgranaten. Ze zijn volop bezig als er een motorpatrouille van de Grüne Polizei nadert. De paniek slaat toe onder de mannen, maar Groenewoud houdt het hoofd koel, duwt ze een wapen in de hand en laat ze een positie innemen. De Grünen rijden echter door, maar komen even later weer terug als ze ontdekken dat de weg doodloopt. Opnieuw rijden ze de boerderij voorbij, kennelijk zijn ze verdwaald. Het loopt goed af.
-
